Home

—του Philip Pullella / Reuters. Μετάφραση για το dim/art: Γιώργος Τσακνιάς—

500bertolucci

Όταν ήταν δώδεκα ετών, ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι κοιταζόταν στον καθρέφτη και φανταζόταν πως ήταν ο Τζον Γουέιν. Σήμερα, στα εβδομήντα τρία του, καθηλωμένος στο αναπηρικό καροτσάκι, παραμένει εμβληματική φυσιογνωμία του ιταλικού σινεμά.

Ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης είναι απογοητευμένος με το Χόλιγουντ, που κάποτε τον ενέπνεε, και προτιμά τηλεοπτικές σειρές, όπως το Mad Men. Λέει ότι το κάστινγκ και η σκηνοθεσία είναι καλύτερη από ό,τι στις παραγωγές της μεγάλης οθόνης.

Ο Μπερτολούτσι μίλησε για τη σχέση του με τον αμερικάνικο πολιτισμό —και την αποστροφή του για τη σημερινή παραγωγή του Χόλιγουντ— προχθές, το βράδυ της Δευτέρας 27/5, στη Ρώμη, κατά τη διάρκεια τιμητικής εκδήλωσης που οργάνωσε η Αμερικανική Ακαδημία.

«Η πρώτη μουσική που άκουσα στη ζωή μου ήταν η τζαζ, και τζαζ για μένα σήμαινε Αμερική», είπε ο Μπερτολούτσι στο κοινό που παρευρέθηκε στο γκαλά, το οποίο διοργανώθηκε για να συγκεντρωθούν χρήματα για υποτροφίες σε καλλιτέχνες.

Bernardo BertolucciΗ Ακαδημία, ο αρχαιότερος αμερικανικός φορέας που δραστηριοποιείται και εκτός ΗΠΑ για τη μελέτη της τέχνης και των ανθρωπιστικών σπουδών, τίμησε τον Μπερτολούτσι με το περίφημο βραβείο McKim, με το οποίο στο παρελθόν έχουν βραβευτεί καλλιτέχνες όπως ο μαέστρος Ρικάρντο Μούτι, ο συνθέτης Ένιο  Μορικόνε, ο σκηνοθέτης Φράνκο Τζεφιρέλι και ο συγγραφέας Ουμπέρτο Έκο.

«Όταν είδα την Ταχυδρομική άμαξα, ο Τζον Φορντ έγινε για μένα κάτι σαν τον Όμηρο», είπε ο ιταλός σκηνοθέτης για το κλασικό γουέστερν που γυρίστηκε το 1939, ένα χρόνο προτού γεννηθεί ο Μπερτολούτσι στην Πάρμα. «Στα δώδεκά μου, στεκόμουν μπροστά σε έναν ολόσωμο καθρέφτη και δεν έβλεπα τον εαυτό μου, αλλά τον Τζον Γουέιν».

Ο σκηνοθέτης του Τελευταίου Ταγκό στο Παρίσι και του Τελευταίου Αυτοκράτορα, λέει ότι το Χόλιγουντ, που κάποτε τον μάγεψε, σήμερα του προξενεί κατάθλιψη. «Η γενιά μου είχε ερωτική σχέση με την αμερικάνικη τέχνη, όσο γι’ αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία. Αρκούσε να δω έναν φανοστάτη κι έναν πυροσβεστικό κρουνό για να αρχίσω να τραγουδάω στη βροχή. Ωστόσο, το αμερικάνικο σινεμά που μου αρέσει σήμερα δεν παράγεται στα στούντιο του Χόλιγουντ αλλά σε τηλεοπτικές σειρές, όπως το Mad Men, το Breaking Bad, το The Americans», δήλωσε ο Μπερτολούτσι στη συνέντευξη, που ακολούθησε τη βράβευση.

* * *


* * *

Το θλιβερό Χόλιγουντ

«Μου αρέσει που οι σειρές διαρκούν δεκατρία επεισόδια και μετά ακολουθεί επόμενος κύκλος με άλλα δεκατρία επεισόδια», πρόσθεσε γελώντας, και συνέκρινε τις τηλεοπτικές σειρές με τα μυθιστορήματα που δημοσιεύοντας σε συνέχειες στις εφημερίδες, τον 19ο αιώνα.

«Πέρα από μερικές ανεξάρτητες παραγωγές, νομίζω πως ό,τι βγαίνει σήμερα από το Χόλιγουντ είναι κατά κανόνα θλιβερό. Μου προξενεί μεγάλη θλίψη».

Πέρσι ο Μπερτολούτσι γύρισε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία ύστερα από δέκα σχεδόν χρόνια: το Εγώ κι εσύ έχει για ήρωα έναν συνεσταλμένο δεκατετράχρονο έφηβο που λέει στη μητέρα του ότι φεύγει εκδρομή για σκι αλλά περνάει μια εβδομάδα στο υπόγειο του σπιτιού του, μαζί με τη ναρκομανή ετεροθαλή αδερφή του.

* * *

* * *

Όπως και το Τελευταίο ταγκό στο Παρίσι, που προκάλεσε σκάνδαλο στην Ιταλία και διεθνώς για τις ερωτικές σκηνές ανάμεσα στον Μάρλον Μπράντο και στη Μαρία Σνάιντερ, το Εγώ κι εσύ γυρίστηκε σχεδόν αποκλειστικά σε εσωτερικούς χώρους.

last-tango-in-paris-01-470-75Ο Μπερτολούτσι έχει περάσει πολύ χρόνο σε εσωτερικούς χώρους τα τελευταία δέκα χρόνια, από τότε  που ένας τραυματισμός στη μέση του τον καθήλωσε σε αναπηρικό καροτσάκι. Τη Δευτέρα το βράδυ, ο σκηνοθέτης αναφέρθηκε σε αυτό το χρονικό διάστημα ως «η πρόσφατη περίοδος της ζωής μου». Παρά τις σωματικές και ψυχολογικές συνέπειες του περιορισμού, ο Μπερτολούτσι λέει ότι θέλει να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να προαγάγει τη διάδοση του πολιτισμού μεταξύ διαφορετικών χωρών: «Η πολιτιστική ανταλλαγή είναι η σωτηρία του κόσμου», είπε, και θυμήθηκε πώς ο πατέρας του τον έβαλε σε μια διαδικασία αναζήτησης όταν του έκανε δώρο το Μόμπι Ντικ. Παραήταν ακόμα μικρός για να το διαβάσει, αλλά παρ’ όλα αυτά αντιλαμβανόταν ότι «κάπου εκεί μέσα υπήρχε ένα απέραντο τοπίο κι ένας πελώριος ουρανός».

Φέτος, ο Μπερτολούτσι θα έχει την ευκαιρία να υπηρετήσει το όραμά του στη Βενετία, όπου θα είναι ο πρόεδρος της διεθνούς κριτικής επιτροπής του 70ού Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, από τις 28 Αυγούστου μέχρι τις 7 Σεπτεμβρίου.

«Θα χορτάσω σινεμά. Θα μου δώσει τεράστια χαρά να προεδρεύω της κριτικής επιτροπής. Θα έχω την ευκαιρία να δω υπέροχες πειραματικές ταινίες».

Όσο για τα δικά του σχέδια, ο Μπερτολούτσι δεν ανοίγει τα χαρτιά του: «Έχω μερικές ιδέες, αλλά είναι ακόμα σε εμβρυακό στάδιο».

Πηγή: Reuters

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο facebook

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s