Δε σου κάνω τον άγιο — μέρος 6ο

Ένα συλλογικό νουάρ μυθιστόρημα σε συνέχειες, αποκλειστικά στο dim/art

[Μέρος 6ο: Μαρία Τσάκος]

Περίληψη προηγουμένων:  Ο Τζορτζ Καρύδης, Ελληνο-αμερικανός δεύτερης γενιάς, 48 ετών, μηχανικός, υπάλληλος μιας εταιρίας αμερικανικών συμφερόντων, της Gas Probe SA βρίσκεται δολοφονημένος κάπου στην Ηλεία. Του έχουν αφαιρέσει την καρδιά. Τα τοπικά ΜΜΕ (Ilis FM και εφημερίδα «Πατρίς») αλλά και τα αθηναϊκά (ο δαιμόνιος ρεπόρτερ Παναγόπουλος καταφθάνει αυθημερόν στην περιοχή) μυρίζονται εγκαίρως ότι η υπόθεση έχει ψωμί, έρχονται σε επαφή με τις άκρες τους στην αστυνομία και ανταγωνίζονται για να βγάλουν λαβράκι. Ο νεκρός έκανε έρευνες στην περιοχή για φυσικό αέριο. Από τα κεντρικά στέλνουν τη δαιμόνια αστυνομικίνα Γωγώ Δασκαλάκη να βοηθήσει τα τοπικά όργανα της τάξεως στην εξιχνίαση του στυγερού εγκλήματος, κάτι που δεν βλέπουν με καλό μάτι οι αστυνομικοί της περιοχής, όπως αποδεικνύεται και κατά τη συνάντηση γνωριμίας με τον αστυνόμο Λάμπρου. Το βράδυ στο ξενοδοχείο «Μάρε Νόστρουμ», η Γωγώ αδυνατεί να συγκεντρωθεί στην υπόθεση, καθώς από το διπλανό δωμάτιο άγνωστο ζευγάρι επιδίδεται σε αχαλίνωτο, θορυβώδες και χρονοβόρο  σεξ…

* * *

Η Γωγώ έμεινε να κοιτάζει αφηρημένα τη θάλασσα που έγλειφε αδιάφορα την υποψία αμμουδερής παραλίας, κάτω από τη βεράντα του εστιατορίου του ξενοδοχείου. Κατέφυγε εκεί όταν κατάλαβε πως ο ανυπόφορος πονοκέφαλος που είχε ξεκινήσει νωρίτερα, μέσα στο αμάξι εκείνου τού –ο Θεός να τον κάνει— αστυφύλακα που την πήγε στα κεντρικά, ήταν η συνηθισμένη αντίδραση τού οργανισμού της όταν τον υπέβαλε σε ασιτία — κάτι που συνέβαινε, σχεδόν ασυνείδητα, κάθε φορά που βρισκόταν στο ξεκίνημα μιας περίπλοκης υπόθεσης. Εξάλλου, η αρχική απόφασή της να μείνει στο δωμάτιο και να διαβάσει τον φάκελλο που είχε φέρει μαζί της από την Αθήνα είχε αποδειχθεί εντελώς ανεφάρμοστη εξαιτίας των σεξουαλικών αντοχών –ή της ανικανότητας— του πελάτη της διπλανής πόρτας. Αφού δαπάνησε μισή ώρα στην προσπάθεια να συγκεντρωθεί, συμφιλιώθηκε με την ιδέα ότι ή θα πήγαινε δίπλα να τους χτυπήσει την πόρτα και να προσφερθεί να βάλει ένα χεράκι κι αυτή ή θα ντυνόταν και θα έφευγε από το δωμάτιο, αναβάλλοντας προσωρινά τη μελέτη.

Κοίταξε γύρω της το εστιατόριο χωρίς να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα, σημειώνοντας μόνο στο πίσω μέρος του μυαλού της πως ήταν τόσο τυποποιημένο, το ίδιο, το μενού και οι θαμώνες του, όσο και το υπόλοιπο πεντάστερο (δήθεν) ξενοδοχείο. Όταν ήρθε ο σερβιτόρος παράγγηλε, μηχανικά σχεδόν, μια σαλάτα και μια μοσχαρίσια στη σχάρα, τα δύο πιάτα που διάλεγε πάντα όταν έτρωγε έξω, όχι τόσο από ιδιοτροπία όσο για εξοικονόμηση χρόνου: το φαγητό ήταν αναγκαίο κακό.  «Όπως περίπου και το σεξ», σκέφτηκε μ’ ένα αδιόρατα κυνικό χαμόγελο.

Άπλωσε το χέρι στο πακέτο με τα τσιγάρα —ιταλικά, μουράτα, από εκείνα που κάπνιζαν λίγοι—, πήρε από μέσα ένα και το έφερε στα χείλη της. Ο ήχος ενός ταχύπλοου που έσκιζε τη θάλασσα με διαολεμένη ταχύτητα τράβηξε την προσοχή της. Με το βλέμμα εκεί, άρχισε να ψαχουλεύει πάνω στο τραπέζι, στα τυφλά, για να βρει τον αναπτήρα της.

«Μου επιτρέπετε;» Ο ήχος του bic την ξάφνιασε και η φλόγα που άναψε μπροστά στο πρόσωπό της απαίτησε με αναίδεια την προσοχή της. Σχεδόν αντανακλαστικά τράβηξε ρουφηξιά και κατόπιν άφησε το βλέμμα της να πλανηθεί στα δάχτυλα, στο ντυμένο με λευκό εφαρμοστό ύφασμα μπράτσο, στον ώμο, στα κοντοκομένα μαύρα μαλλιά, στο πρόσωπο με το οικείο λοξό χαμόγελο. «Με το οικείο λοξό χαμόγελο;» σκέφτηκε. Ώπα.

«Φύγε», είπε χωρίς ίχνος χρώματος στη φωνή της.
«Όχι».
«Φύγε», επανέλαβε πιο δυνατά.
«Όχι, και δεν πάσχω από βαρυκοΐα».
«Τι θέλεις εδώ; Είπαμε: Δεν έχω τίποτε να σου πω. Και για την οικονομία του διαλόγου, όχι, δεν ξέρω τίποτα και όχι, και να ήξερα δε θα σου έλεγα. Και, εν πάση περιπτώσει, τι θέλεις εδώ;»
Την κοίταξε με προκλητικό θράσος. «Πρώτον ζούμε σε ελεύθερη χώρα — λέμε, τώρα. Και δεύτερον, ξένη εσύ εδώ, ξένος κι εγώ…»
«Ναι, δυο ξένοι στην ίδια πόλη. Παναγόπουλε, βλέπεις πολλά αμερικάνικα σίριαλ, να το κοιτάξεις αυτό».
Αντί για κόντρα-ρελάνς με εξυπνακίστικη ατάκα, εκείνος την κοίταξε στα μάτια σοβαρεύοντας απότομα. «Μαλάκα», σκέφτηκε η Γωγώ, «ή αυτός ομόρφυνε, ή εγώ έχω καιρό να γαμήσω».
«Δασκαλάκη, μη με διώχνεις, θα με χρειαστείς. Έχω κι εγώ τις πηγές μου. Κι οι πηγές μου κελαηδάνε κουτσομπολιά για τον τεθνεώτα».
«Αρχίδια έχεις».
«Ναι. Αλλά σ’ αυτό θα έρθουμε αργότερα. Για την ώρα λέω να συμφωνήσουμε να συνεργαστούμε. Εγώ θα σου πω κάτι που δεν ξέρεις. Κάτι σημαντικό. Κι εσύ θα πληρώσεις σε είδος. Σε πληροφορίες», έσπευσε να προσθέσει όταν είδε την έκφρασή της να αγριεύει.
«Όχι».
«Αχ, μην το κουράζουμε γιατί πεινάω: Ξέρω ποιαν πηδούσε ο Καρύδης». Ο Παναγόπουλος έσκυψε λίγο πιο κοντά και πρόσθεσε: «Μωρό μου, θες ή δε θες να μάθεις ένα σημαντικό στοιχείο για την υπόθεση;»

Κάτι στον τρόπο που είπε «μωρό μου» έστειλε ρεύμα —χαμηλού, ευτυχώς, βολτάζ— ανάμεσα στα πόδια της. Με τον εκνευρισμό που προκαλεί η ανεπιθύμητη καύλα, άνοιξε το στόμα της για να απαντήσει αιχμηρά, αλλά εκείνος την πρόλαβε:

«Επίσης ξέρω ποιος Καναλάρχης τοπικού μέσου ενημέρωσης πηδάει αυτήν που πηδούσε ο Καρύδης. Κι εδώ είναι το ζουμί».

Όταν η γυναίκα απέναντί του σήκωσε το χέρι, έβαλε το τσιγάρο ανάμεσα στα χείλη και τράβηξε μια γερή ρουφηξιά κοιτώντας τον με μισόκλειστα μάτια που πάσχιζαν να κρύψουν το αναζωπυρωμένο ενδιαφέρον της, ο δημοσιογράφος ήξερε πως κανονικά έπρεπε να χαρεί για τη νίκη του. Αντί γι’ αυτό, καρφώθηκε στα μακριά δυνατά δάχτυλα με τα επιμελημένα νύχια, ξεροκατάπιε, και άνοιξε ασυναίσθητα τα πόδια του κάτω από το τραπέζι.

[ Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι  την επόμενη Τρίτη, 20 Αυγούστου, αποκλειστικά στο dim/art ]

Δε σου κάνω τον άγιο — μυθιστόρημα σε συνέχειες

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.