Δεν είμαστε όλοι ίδιοι

—του Ηλία Μαγκλίνη—

Το ότι η δημοσιογραφία περνά δύσκολες στιγμές δεν χρειαζόταν να ξεσπάσει η οικονομική κρίση για να το καταλάβουμε. Όπως πολύ εύστοχα είπε φίλος και συνάδελφος πριν από λίγα χρόνια, αναφερόμενος στην κυριαρχία των νέων μέσων πληροφορίας και επικοινωνίας: «Νιώθω σαν τον πεταλωτή αλόγων στο Ντιτρόιτ του 1910, όταν ο Χένρι Φορντ ξεκινούσε την αυτοκινητοβιομηχανία του…»

Αλλά ας περιοριστούμε στα δικά μας, και να πούμε ότι, εντάξει, η δημοσιογραφία όπως την ξέραμε περνάει τη δική της κρίση — τι να πούμε όμως όταν, κατ’ επανάληψη, εμείς οι ίδιοι βάζουμε τα χέρια μας και βγάζουμε τα μάτια μας; Η πρόσφατη μιντιακή σκύλευση της σορού του Μιχάλη Ασλάνη ήταν ένα ακόμα χτύπημα για όλους όσοι, μέσα στην αφέλειά μας, αν θέλετε, πιστεύαμε ότι παρά το παράλογο, τη χυδαιότητα, το αγοραίο ύφος, την παραπληροφόρηση εν τέλει, που επικρατούν στον χώρο, κάποια όρια τηρούνται. Αφελώς φυσικά διότι αυτό το «έργο» το έχουμε ξαναδεί, αφήστε που, ως γνωστόν, ο Μιχάλης Ασλάνης είχε κακοποιηθεί και εν ζωή από ανθρώπους που υποτίθεται ότι δημοσιογραφούν βεβηλώνοντας ό,τι πιο ιερό: την ιδιωτική, προσωπική ζωή.

Επί του παρόντος, ας σταθώ σε δύο θέματα. Το ένα έχει ήδη θιγεί μέσω των κοινωνικών δικτύων: ποιος τροφοδότησε τα συγκεκριμένα μέσα με την εν λόγω φωτογραφία; Γνωστός ή «φίλος» του Μιχάλη Ασλάνη, ο οποίος με ένα κινητό πρόλαβε και τράβηξε τη φωτογραφία για να την πουλήσει μετά στους σωστούς ανθρώπους; Αν ναι, η Αστυνομία δεν υποτίθεται ότι ελέγχει τον χώρο, ποιος μπαίνει, ποιος βγαίνει κ.τ.λ. – πόσω μάλλον όταν αρχικά δεν είχε αποκλειστεί και το ενδεχόμενο του εγκλήματος; Μήπως ήταν κάποιος υπάλληλος της Αστυνομίας; Ή κάποιος υπάλληλος άλλης υπηρεσίας που όμως συνεργάζεται με την Αστυνομία; Με αυτό που έχει συμβεί πάντως κηλιδώνεται και το όνομα της ίδιας της Αστυνομίας — άδικα ενδεχομένως. Πάντως, απαιτούνται εξηγήσεις, σχετική έρευνα και, φυσικά, οι δέουσες κυρώσεις — οι οποίες εκκρεμούν, έτσι κι αλλιώς, για τα Μέσα που προέβησαν στη δημοσίευση της φωτογραφίας. Θα μείνουν σε εκκρεμότητα; Για να δούμε…

Το άλλο ζήτημα είναι το εξής: πριν από μία εβδομάδα περίπου (23/8), η κινηματογραφική εταιρεία Village ενημέρωσε με αποστολή ηλεκτρονικής αλληλογραφίας ότι αποσύρει τις διαφημίσεις της από σάιτ, λόγω ομοφοβικού άρθρου που δημοσιεύτηκε εκεί. Η ανακοίνωση της εταιρείας ήταν η εξής: «Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι για λόγους αρχής η Village αποφάσισε να αποσύρει τη διαφημιστική της καμπάνια για την ταινία “Οικογένεια Μίλερ” από την ιστοσελίδα http://www.newsbomb.gr. Οδηγηθήκαμε στην απόφαση αυτή αφότου υπέπεσε στην αντίληψή μας ότι η διαφήμιση της ταινίας συνυπάρχει μαζί με ένα ανυπόγραφο άρθρο της εν λόγω ιστοσελίδας, με τίτλο “Προστατέψτε τώρα τους νέους από την ομοφυλοφιλία, όπως ο Πούτιν)!, άρθρο που καταφέρεται κατά συμπολιτών μας. Λόγω της ευαισθησίας που διακρίνει τη Village, δεν θέλουμε ουδεμία σύνδεση με τέτοιου περιεχομένου κείμενα». Αυτό ας το έχουν υπόψη τους όσοι διαφημίζονται σε Μέσα και σάιτ ανάλογου ύφους. Αφού οι επίσημοι φορείς και οι θεσμοί αδυνατούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας εμείς οι ίδιοι: ιδιώτες, πολίτες, εταιρείες – κυρίως όμως οι δημοσιογράφοι. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Πηγή: Η Καθημερινή

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.