Η κοινωνία του θεάτρου

—της Όλγας Σελλά—

Κοινότοπο, αλλά φαίνεται ότι ειδικά αυτούς τους καιρούς η τέχνη συνομιλεί πιο άμεσα, πιο γρήγορα και κατευθείαν με την επικαιρότητα, την καθημερινότητα και τις ανάγκες της κοινωνίας. Για παράδειγμα, κι ενόσω συζητούνταν στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων η επανέναρξη λειτουργίας της παιδικής χαράς στον Αγιο Παντελεήμονα για τα παιδιά όλων των χρωμάτων, έρχεται μια θεατρική πρωτοβουλία, από το Θέατρο του Νέου Κόσμου, που επιλέγει ακριβώς αυτή την περιοχή, την ταλαιπωρημένη από τις ρατσιστικές επιθέσεις και απαγορεύσεις. Ετσι, την Κυριακή 20 Οκτωβρίου, στις 12 το μεσημέρι, λίγο πριν από το μεσημεριανό φαγητό, θα παρουσιάσει «Το μεγάλο μπλουμ του Μπρίλη», έργο που υπογράφουν η Ρεγγίνα Καπετανάκη και ο Βασίλης Ρίσβας, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Το δελτίο Τύπου είναι σαφές: «Μια παράσταση που απευθύνεται σε όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από καταγωγή, και στα παιδιά που έπαιζαν στην πλατεία πριν παραδοθεί στη βαρβαρότητα. Ας γεμίσει η πλατεία με παιδιά και γονείς και ας είναι αυτό ένα βήμα για να ανοίξει σύντομα η παιδική χαρά», σημειώνεται.

Δεύτερο παράδειγμα, που παρακολουθεί και συνομιλεί με την έννοια της αλληλεγγύης. Ενα θέατρο, το «Βικτώρια», ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα την αναστολή της λειτουργίας του. Και μόλις χθες λειτούργησε μια μορφή αλληλεγγύης μέσω της τέχνης, αφού ηθοποιοί και παραγωγοί πήραν την πρωτοβουλία να κάνουν μια τονωτική ένεση στο θέατρο «Βικτώρια» παρουσιάζοντας την κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» (με αφορμή και τα 100 χρόνια από τη γέννησή του). Μια προσπάθεια που φαίνεται να έχει δύο στόχους: και την αναζωογόνηση της ταλαιπωρημένης περιοχής της 3ης Σεπτεμβρίου, αλλά και του πληγωμένου, οικονομικά, θεάτρου.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, το πρώτο θέατρο της χώρας, το Εθνικό, ανακοίνωσε περαιτέρω μείωση των τιμών των εισιτηρίων στις ευπαθείς ομάδες, θεωρώντας, και σωστά, ότι «η συνάντηση και συνάθροιση των πολιτών σε χώρους των θεάτρων προστατεύει την κοινωνική συνοχή και αναδεικνύει τον πολιτισμό». Πολύ σωστά, μόνο που αυτή η τοποθέτηση δεν συνάδει με τη δυσάρεστη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στο Εθνικό το τελευταίο διάστημα, με φήμες, δημοσιεύματα, αποχωρήσεις και πολλές πικρίες.

Οχι ότι κι αυτό (οι συγκρούσεις στις σχέσεις των ανθρώπων) δεν είναι κομμάτι της κοινωνίας. Αλλά, να, πάντα έχει κανείς την αφέλεια να πιστεύει ότι κάποιες κατηγορίες ανθρώπων –οι καλλιτέχνες, οι διανοούμενοι, οι επιστήμονες– θα μπορούν να διδάξουν και ήθος ακριβώς στο πλαίσιο αυτών των καθημερινών ανθρώπινων συμπεριφορών. Θα μπορούν, δηλαδή, μέσα από την καθημερινή λειτουργία ενός μεγάλου οργανισμού όπως είναι το Εθνικό Θέατρο, να τολμήσουν ό,τι δεν συνηθίζεται στις φθαρμένες και κουρασμένες καθημερινές επαφές. Ειλικρίνεια, ευθύτητα, αμεσότητα, διάθεση για συνεννόηση. Αναγκαίο στοιχείο του πολιτισμού είναι!

Πηγή: Η Καθημερινή

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία

Copy-paste < Παρεμβάσεις / παρεκβάσεις

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.