Μαύρος κύκνος

Michaela DePrince, dancer

—της Judith Mackrell. Μετάφραση για το dim/art: Ελένη Θεοδοσοπούλου—

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες στο ντοκιμαντέρ του 2011 First Position της Bess Kargman είναι αυτή της Michaela DePrince. Το νεαρό κορίτσι που έμεινε ορφανό εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου στη Sierra Leone άρχισε να ονειρεύεται να γίνει μπαλαρίνα όταν είδε την φωτογραφία μιας χορεύτριας σε ένα παλιό, σκισμένο περιοδικό.

‘Οταν, λοιπόν, η DePrince ξέφυγε από την εμπόλεμη Sierra Leone, η θετή οικογένειά της από την Αμερική τη βοήθησε να πραγματοποιήσει το όνειρο της. Το ντοκιμαντέρ της Kargman ακολουθεί την πορεία της ώς τη στιγμή που κερδίζει μια θέση στο American Ballet Theatre School. Aπό τότε δουλέυει με επιτυχία ως επαγγελματίας χορεύτρια, αρχικά στο Dance Theatre of Harlem και αργότερα στο Dutch National Ballet.

Σε συνέντευξή της στην Guardian η DePrince μιλάει για την αφοσίωσή της στην τέχνη της, το χορό, αλλά και για το πώς αντιλαμβάνεται τις κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις της θέσης της ως μαύρης χορεύτριας σε έναν κόσμο λευκών.

Η ίδια έχει επίγνωση της κριτικής που ενδεχομένως της ασκήθηκε για την απόφασή της να φύγει από το Dance Theatre of Harlem, μια ομάδα που ιστορικά αποτελείται κυρίως απο μαύρους χορευτές και χορογράφους. Και ενώ επιμένει ότι η απόφασή της οφείλεται σε καθαρά καλλιτεχνικούς λόγους (στο ευρύτερο ρεπερτόριο κλασικού μπαλέτου που προσφέρεται στο Dutch National Ballet), παραδέχεται ότι βρίσκει πολύ ενδιαφέρον το να είναι μία απο τις ελάχιστες μαύρες χορεύτριες στην ομάδα.

Το αποτύπωμα που η DePrince μπορεί να αφήσει σε αυτόν τον επαγγελματικό χώρο και η σημασία του να υπάρχει “φυλετική πολυφωνία” υπογραμμίζεται από την περίπτωση της μαύρης μαθήριας μπαλέτου Precious Adams, η οποία πρόσφατα μίλησε για την εμπειρία της στο Bolshoi Ballet School.

H Adams είχε προειδοποιηθεί για τον καθημερινό ρατσισμό που θα αντιμετώπιζε στην Ρωσία. Αλλά, όπως περιγράφει στην εφημερίδα Moscow Times, δεν περίμενε να τον συναντήσει και μέσα στη σάλα του μπαλέτου.

Precious Adams

Ενώ η Adams δεν ήταν η πρώτη μαύρη χορεύτρια που έχει γίνει δεκτή στο Bolshoi Ballet School, ισχυρίζεται ότι αισθανόταν σαν ανεπιθύμητος ξένος, ειδικά όταν ερχόταν η ώρα της διανομής των ρόλων για τις μαθητικές παραστάσεις.

Είναι, φυσικά, αδύνατον να καλυφθεί πλήρως το θέμα σε ένα άρθρο εφημερίδας. Ο κόσμος του μπαλέτου, ιδιαίτερα του ρωσικού μπαλέτου, είναι ένα τρομακτικό μεσαιωνικό κατασκεύασμα όπου ευδοκιμούν ο ανταγωνισμός, ο κομματισμός και η προσκόληση στις παραδόσεις. Είναι ένας κόσμος όπου οι περισσότεροι ξένοι —ανεξαρτήτως χρώματος— θα ένιωθαν σύγχιση και απομόνωση. Αυτό που είναι πραγματικά συγκλονιστικό, ωστόσο, είναι η φαιδρή αλλά ειλικρινής απάντηση της δασκάλας με την οποία η Adams μοιράστηκε τις ανησυχίες της. Η πρόταση της δασκάλας ήταν η νεαρή Αμερικανίδα χορεύτρια να αποπειραθεί να «ξανοίξει» το χρώμα του δέρματός της.

Πρόσφατα αφιέρωσα χρόνο στο να ερευνήσω τη ζωή της Josephine Baker (ίνδαλμα της τζάζ), και συγκλονίστηκα από τον σωματικό πόνο στον οποίον υποβλήθηκε για να συγκαλύψει τα φυλετικά χαρακτηριστικά της — εγκαύματα στο κεφάλι από το ίσιωμα των μαλλιών και στο δέρμα από το τρίψιμο με χυμό λεμονιού και χλωρίνη. Γράφοντας για την Baker, νόμιζα ότι περιέγραφα μιαν άλλη, περασμένη εποχή . Τελικά, έκανα λάθος.

Πηγή: The Guardian

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Ελευθερία λόγου/δικαιώματα

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.