ΕΞΟΔΟΣ στις τέχνες 6.2.2014

Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας

«Εβραία» του Μπέρτολντ Μπρεχτ

evrea2

Το 1935, όταν ο Μπρεχτ έγραφε το «Τρόμος και αθλιότητα του 3ου Ράιχ» (ένα από τα 24 μονόπρακτα του είναι και η «Εβραία» ) το σχέδιο της «τελικής λύσης» δεν είχε ακόμη υλοποιηθεί, τουλάχιστον στην φρικιαστική μορφή που απέκτησε στα χρόνια που ακολούθησαν. Το ρατσιστικό νομοσχέδιο της Νυρεμβέργης, οι μαζικές εκτοπίσεις, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα κρεματόρια, την περίοδο ‘35 – ’37 ετοιμάζονταν αργά και μεθοδικά, ενώ το βαρύ πέπλο της ιδεολογίας της «καθαρής φυλής» ελάχιστο μέλλον άφηνε να διαφανεί πάνω από τις μειονότητες (και ειδικά τους Εβραίους).
Στην παράσταση που εκτυλίσσεται στη μικρή σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας από την εισαγωγή κιόλας, γίνεται ένα χρονικό άλμα δυο δεκαετιών για να μεταφερθούμε (μέσω βίντεο- προβολής ) στο Ισραήλ της δεκαετίας του ‘50 όπου δικάζεται και εκτελείται ο Άντολφ Άιχμαν, ο αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος. Έτσι ουσιαστικά, ό,τι βλέπουμε από εδώ και πέρα είναι η προετοιμασία ενός εγκλήματος το οποίο έχει ήδη συντελεστεί. Η Φένια Παπαδόδημα επέλεξε, στην σκηνοθετική της προσέγγιση να παρεμβάλει μια ακόμη σειρά από εύστοχες «παρενθέσεις» στο κείμενο. Προβολές, οπτικο-ακουστικό υλικό της εποχής, αυτοσχεδιασμοί, αποσπάσματα από το Άσμα Ασμάτων κλπ. παίρνουν τη θέση τους σε αυτό το καταιγιστικό θεατρικό παζλ (ενώ δεν αποφεύγει να κάνει μνεία και στην μπρεχτική «αποστασιοποίηση», βάζοντας τους ηθοποιούς να συστηθούν στο κοινό με τα πραγματικά τους ονόματα ) όπου φυσικά τον πρωτεύοντα ρόλο έχει η ιστορία της σχέσης της Γιουντίτ Κάιτ με τον γιατρό σύζυγό της Φριτζ Λέσερ. Ο χώρος περιβάλλεται από κουρτίνες χωρίς ευδιάκριτα περάσματα, ενισχύοντας την αίσθηση του μάλλον μάταιου της διαφυγής των ηρώων. Από πάνω τους δεσπόζει ένα τεράστιο ραδιόφωνο (σαν «δαμόκλειo σπάθη»), το οποίο ουσιαστικά κινεί τα νήματα των πράξεων τους και απ όπου ακούγονται τα εφιαλτικά διαγγέλματα του 3ου Ράιχ, οι νέοι νόμοι για τους μεικτούς γάμους και οι ολοένα και περισσότεροι περιορισμοί στη δημόσια ζωή των Εβραίων.
Η Ραφίκα Σαουίτ και ο Ευθύμης Παππάς επωμίζονται με συνέπεια τους ρόλους του ζευγαριού που προσπαθεί να κατανοήσει τον παράλογο εφιάλτη που σιγά σιγά το περιβάλλει και το κάνε οριοθετεί συνεχώς τη σχέση του μέσα σε ένα καθεστώς κοινωνικής εξαθλίωσης. Ένα από τα στοιχεία δηλαδή που δίνουν στο έργο μια τραγική επικαιρότητα (η οποία περιλαμβάνει αναπόφευκτα και την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα ).

Η παράσταση παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στη μικρή σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας

Σκηνοθ.: Φ. Παπαδόδημα
Ερμηνεύουν: Ρ. Σαουίς, Μ. Παππάς. Σκην.: Αρ. Καρανάνος, Αλ. Σιάφκου. Μουσ.: Γ. Παλαμιώτης. Φωτ.: Κ. Μαραγκουδάκη.

Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας: Κεφαλληνίας 16, Αθήνα 113 61, τηλ: 21 0883 8727

ΘΗΣΕΙΟΝ – ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ

«Ρινόκερος» του Ιονέσκο

Το φαινομενικά κωμικό έργο βρίθει κοινωνικών και πολιτικών προεκτάσεων για το πώς όλοι γύρω μας μετατρέπονται σε παχύδερμα / ρινόκερους και πώς μπορούμε να αντισταθούμε στον παραλογισμό που επικρατεί στις μέρες μας

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος σκηνοθετεί το κλασικό έργο του Ιονέσκο με ένα θίασο πρώτης τάξεως και τον Μανώλη Μαυροματάκη στο ρόλο του Μπερανζέ, εκείνου δηλαδή που, σε αντίθεση με τους συμπολίτες του, δεν μεταμορφώνεται σε παχύδερμο.

foto4_954

«Συνηθίζει ο κόσμος ξέρετε. Πλέον κανείς δεν εκπλήσσεται από τα στρατεύματα των ρινόκερων που διασχίζουν καλπάζοντας τους δρόμους. Οι άνθρωποι παραμερίζουν, τους αφήνουν να περάσουν και μετά συνεχίζουν τον περίπατό τους σα να μην συμβαίνει τίποτε…»: ο «Ρινόκερος» του Ευγένιου Ιονέσκο (1959 ), από τα κορυφαία έργα του θεάτρου του παραλόγου, παρουσιάζει τους κατοίκους μιας μικρής πόλης να μεταμορφώνονται ο ένας μετά τον άλλο σε ρινόκερους, χωρίς να υπάρχει κάποια λογική εξήγηση γι’ αυτό.

Ο μόνος που παραμένει άνθρωπος είναι ο Μπερανζέ (Μανώλης Μαυροματάκης ). Δεν πρόκειται, όμως, για έναν ήρωα κατ’ επιλογή, ο οποίος αντιτίθεται στη μαζική επιδημία. Κάθε άλλο. Είναι ένας… loser, ένας τρομαγμένος, ευθυνόφοβος και αλκοολικός υπαλληλάκος. Παρακολουθεί με απορία τους συμπολίτες του να μεταμορφώνονται και την πόλη να παράγει ένα αδιάκοπο μουγκρητό. Γίνεται, δε, αυτόπτης μάρτυρας της μεταμόρφωσης του καλύτερού του φίλου, του Ζαν (Γιώργος Χρυσοστόμου ). Για κάποιον, όμως, εξίσου ανεξήγητο λόγο, ο ίδιος δεν μεταμορφώνεται ποτέ. Κι έτσι, χωρίς να το πολυκαταλάβει, αντί για ρινόκερος, γίνεται… αντιστασιακός, ένας μαχόμενος πολίτης που αντιστέκεται στον «ιό» που πλήττει τον τόπο του δηλώνοντας: «Εγώ δεν θα γίνω ποτέ δικός σας. Θα μείνω αυτός που είμαι! Θα υπερασπιστώ την ύπαρξή μου κόντρα σε ολόκληρο τον κόσμο! Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος και θα μείνω έτσι ως το τέλος! Δεν παραδίνομαι, δεν συνθηκολογώ!».
Έργο συμβολικό και δη αντιναζιστικό, ο «Ρινόκερος» βρίθει κοινωνικών και πολιτικών προεκτάσεων για τον κομφορμισμό, τον ολοκληρωτισμό, τη συμπεριφορά της μάζας και την απώλεια του ανθρωπισμού. Γραμμένος σαν μια συλλογή από κλισέ οδηγίες επιβίωσης και προπαγανδιστικά τσιτάτα, ισορροπεί έντεχνα ανάμεσα στην κωμωδία και την τραγωδία, με τη φράση «γιατί να μη γίνω ρινόκερος; Άλλωστε μου αρέσουν οι αλλαγές» να αποτελεί κάτι σαν μότο του έργου.
Ας σημειωθεί πως ο ρόλος του Μπερανζέ συνιστά, κατά μία έννοια, ένα alter ego του ίδιου του Ιονέσκο, ο οποίος εγκατέλειψε το 1938 την πατρίδα του, τη Ρουμανία, όταν είδε τους συμπατριώτες του να ασπάζονται ο ένας μετά τον άλλο το φασισμό…

Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος, Ερμηνεύουν: Θ. Δήμου, Ευαγγ. Καρακατσάνη, Μ. Μαυροματάκης, Ηρώ Μπέζου, Γ. Παπαγεωργίου, Γ. Χρυσοστόμου. Σκην.-κοστ.: Μ. Αυγερινού, Έλ. Παπαγεωργακοπούλου.

Θέατρο Θησείο: Τουρναβίτου 7 Αθήνα, Θησείο, τηλ: 2103255444

Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν

“WOMAN”

«Woman» στο «Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν»

Woman! Mια μουσικοθεατρική παράσταση με θέμα την είσοδο και την πορεία της γυναίκας στο προσκήνιο της σύγχρονης ιστορίας και την αλλαγή της θέσης της στην σύγχρονη κοινωνία. Η θεατρική ομάδα «Σαλτιμπάγκοι» σε συνεργασία με το «Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν» παρουσιάζουν από τα μέσα Ιανουαρίου 2014 και μέχρι το τέλος της σαιζόν μια παράσταση αφιερωμένη στη Γυναίκα μέσα από τραγούδια, θεατρικά αποσπάσματα, κινηματογραφικό και φωτογραφικό υλικό.

Το 2014 συμπληρώνονται 80 χρόνια από την πρώτη ψήφο των γυναικών στις δημοτικές εκλογές της χώρας. Στο εύθραυστο και αβέβαιο πολιτικό σκηνικό των ημερών, οι αγώνες της γυναίκας ξεχάστηκαν. Σε όλον τον πλανήτη οι γυναίκες ακόμα κακοποιούνται, πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης και καταπίεσης.
Τι απομένει τελικά από το ανατρεπτικό ιδεώδες της γυναικείας χειραφέτησης όπως ορίστηκε από τις αρχές του περασμένου αιώνα; Πέρα από αυτά που κατακτήθηκαν, μήπως υπήρξαν και κάποιες απώλειες για τις γυναίκες στη διαδρομή; Στο WOMAN θα δούμε τη γυναίκα-επαναστάτρια που προσπαθεί να σπάσει την εξουσία του άντρα και να διεκδικήσει ίσα δικαιώματα, στην οικογένεια και στην κοινωνία. Τη γυναίκα-μάνα που υπομένει, εμψυχώνει και στηρίζει τον άντρα και τα παιδιά της και όταν χρειαστεί παίρνει στα χέρια της τις τύχες όλων.
Τη γυναίκα που περιμένει τον άντρα ή τον αρραβωνιαστικό να γυρίσει από τον πόλεμο και του δίνει ελπίδα τραγουδώντας. Τη γυναίκα-καλλιτέχνη, μουσικό, ηθοποιό, και σύμβολο του σεξ.

Ερευνητική ομάδα: Δήμητρα Κονδυλάκη, Μαρινέτα Κρητικού, Εύα Κοτανίδη, Γιώργος Κοτανίδης
Κείμενα: Μάνος Καρατζογιάννης, Εύα Κοτανίδη
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης
Σκηνικό-Κοστούμια: Κλερ Μπρέισγουελ
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Χορογραφίες-κίνηση: Pauline Huguet
Visual Projection Design : Μαρινέτα MAK Κρητικού

Ηθοποιοί: Εύα Κοτανίδη (φωνητικά), Κατερίνα Μαούτσου (ακορντεόν), Βάγια Μπαλτατζή (σαξόφωνο), Γιώργος Τζαβάρας (μπάσο), Κωστής Τζανοκωστάκης (πιάνο), Ευαγγελία Τσιάρα (κιθάρα)
Παραγωγή: «Σαλτιμπάγκοι» σε συνεργασία με το «Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν»
Παραγωγός: Γιώργος Κοτανίδης

Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν: Φρυνίχου 14, Πλάκα, τηλ. 2103222760

ΠΟΛΗ θέατρο

«Αέρα» του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη

main_aeras_2

Θα είναι η πρώτη φορά που οι δύο σημαντικές ηθοποιοί μας, Ράνια Οικονομίδου και Ρένη Πιτακή, θα συναντηθούν επί σκηνής. Και μάλιστα με ένα ολόφρεσκο ελληνικό έργο, του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, τον «Αέρα» και υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση της νεότατης, αλλά ταχύτατα ανερχόμενης Σύλβιας Λούλιου.

Πρόκειται για μια ιδιότυπη «κωμωδία» που ξεκινώντας από ένα φαινομενικά παραδοσιακό υλικό θεατρικής γραφής διαρκώς αυτοανατρέπεται και εκπλήσσει, δίνοντας χώρο στο παράλογο, το αντισυμβατικό και το ανοίκειο. Πρωταγωνιστούν σε αυτό δύο αδερφές, η Έντα και η Νόρα, οι οποίες συναντιούνται έπειτα από πολύ καιρό με αφορμή τον θάνατο της μητέρας τους. Ξεχασμένα μίση και περιουσιακές διεκδικήσεις τίθενται στο επίκεντρο, σε μια μέρα κακοκαιρίας με τον αέρα να λυσσομανά.
Διαφορετικές και όμοιες, οι δυο τους, σκιαγραφούνται καθηλωμένες στους αλλεπάλληλους γύρους μιας παρτίδας αναμέτρησης. Οι δυο ισάξιες αντίπαλοι άλλα λένε και άλλα εννοούν, ελίσσονται και στρεψοδικούν αναδεικνύοντας τη βιογραφία μιας ασυνήθιστης οικογένειας. Το αλλόκοτο, το θρίλερ και το κωμικό παντρεύονται αρμονικά, καθώς οι λέξεις που ξεστομίζονται λειτουργούν ως προσχήματα και γίνονται… αέρας.
Μια δυνατή ομάδα άξιων συνεργατών πλαισιώνει τις δυο πρωταγωνίστριες. Τα σκηνικά είναι της Εύας Μανιδάκη, τα κοστούμια του Άγγελου Μέντη, την επιμέλεια κίνησης υπογράφει η Αγγελική Στελλάτου, τη μουσική ο Γιώργος Πούλιος και τους φωτισμούς η Μελίνα Μάσχα.

Κείμενο: Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης
Σκηνοθεσία: Σύλβια Λιούλιου
Πρωταγωνιστούν: Ράνια Οικονομίδου, Ρένη Πιττακή

ΠΟΛΗ Θέατρο: Φωκαίας 4 κ Αριστοτέλους 87 Αθήνα / Πλ. Βικτωρίας 211 18 28 900

Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας

«Βρυκόλακες» του Ιψεν

vrikolakes-1

Ετος ΄Ιψεν το 2014 και το Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας τιμά το μεγάλο Νορβηγό δραματουργό ανεβάζοντας σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, το αριστούργημα «Βρυκόλακες», έργο που η παρουσίασή του αποτελούσε εδώ και πολλά χρόνια βαθιά επιθυμία της Μπέττυς Αρβανίτη.

Ο Χένρικ ΄Ιψεν θεωρείται ο πρώτος μεγάλος εκφραστής ενός πνευματικού ρεύματος που εγκατέλειψε τα προσφιλή θέματα του 19ου αιώνα και έφερε στο προσκήνιο την
καθημερινή ζωή και τις αμαρτίες της.
Το έργο που γράφτηκε το 1881, πιθανολογείται ότι ο ΄Ιψεν το έγραψε εξ αιτίας του νόθου παιδιού του, που είχε αποκτήσει μόλις σε ηλικία 18 χρόνων με μία υπηρέτρια και που είχε αναγνωρίσει χωρίς όμως ποτέ να το συναντήσει. Η αξεπέραστη δεξιοτεχνία της τεχνικής του, η διεισδυτική ψυχολιγική του ανάλυση,
οι συμβολισμοί του και η ποίηση του θεατρικού του λόγου, όλα αυτά τα στοιχεία που έχουν χαρακτηρίσει τον Ίψεν, συνυπάρχουν και στους «Βρικόλακες».
Η Έλεν Άλβιγκ, ηρωϊδα στο έργο, είναι αυτή που καταστρέφεται στην προσπάθειά της να διασώσει την ηθική της ελευθερία, σέβεται την αστική ηθική, αλλά βγαίνει νικημένη είτε γιατί αρνήθηκε την προσωπικότητά της, είτε γιατί τον ήρωα του έργου Όσβαλντ, τον βαραίνει η μοίρα μιας τρομερής κληρονομικότητας.
Οι «Βρυκόλακες» είναι ένα έργο που έχει στοιχεία από προγενέστερα αριστουργήματα της κλασσικής, αλλά και της αρχαιοελληνικής δραματουργίας.
Βλέπει δηλαδή κανείς την έντονη συσχέτιση με τον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή, που αντικατοπτρίζεται όχι μόνον στη σχεδόν παρανοϊκή σχέση του Όσβαλντ με τη μητέρα του, αλλά και στη σχέση του με τον πατέρα του, ο θάνατος του οποίου τον στοίχειωσε και εν τέλει τον σκότωσε.
Όπως και στον Οιδίποδα και οι ήρωες του Ιψενικού δράματος διακατέχονται από τη μανία της «αποκάλυψης» αδιαφορώντας για τις συνέπειες…
Επίσης οι δυο νέοι άνθρωποι του εργου, ο Όσβαλντ και η Ρεγγίνε, πρέπει να παραλάβουν από τους παλιότερους τον κόσμο που αυτοί έφτιαξαν και να καταφέρουν μέσα σ’αυτόν να πορευτούν και να πραγματοποιήσουν μέσα σ’αυτόν τα όνειρα και τις ελπίδες τους…

Στην παράσταση της Α΄σκηνής του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας –που ανεβαίνει στις 29 Νοεμβρίου-, τους βασικούς ρόλους ερμηνεύουν οι:
Μπέττυ Αρβανίτη, Γιώργος Κέντρος, Νίκος Χατζόπουλος, Μαρία Κίτσου και Κώστας Βασαρδάνης.
Η παράσταση ανεβαίνει σε νέα σύγχρονη μετάφραση του Γιώργου Δεπάστα.
Μετάφραση-δραματουργική επεξεργασία: Γιώργος Δεπάστας-Στάθης Λιβαθινός
Σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός
Σκηνικά-Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Σχεδιασμοί φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου
Μουσική: Μαρίνα Χρονοπούλου

Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας: Κεφαλληνίας 16 Κυψέλη, τηλ: 210.8838727

Θεάτρο FAUST

«Μένγκελε» του Θανάση Τριαρίδη

τριαριδης

Το υπαρξιακό θρίλερ «Μένγκελε» του Θανάση Τριαρίδη θα είναι το σημείο θεατρικής συνάντησης του Λάζαρου Γεωργακόπουλου και της Μυρτώς Αλικάκη, αλλά και του σκηνοθέτη Κώστα Φιλίππογλου για τον επόμενο χειμώνα, στην Αθήνα. Η παράσταση θα είναι συμπαραγωγή του θεάτρου FAUST και η πρεμιέρα θα δοθεί τον Ιανουάριο του 2014.

Θα είναι η πρώτη φορά που ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος θα πρωταγωνιστήσει σε έργο του Θανάση Τριαρίδη – και μάλιστα στο ρόλο του Γιόζεφ Μέγκελε, ένα πρόσωπο που, για ολόκληρο τον δυτικό πολιτισμό, συμβολοποιεί το κακό με τον πιο ακραίο τρόπο. Αντιθέτως, θα είναι η δεύτερη συμμετοχή σε έργο του Θεσσαλονικιού συγγραφέα για την Μυρτώ Αλικάκη (πέρσι συμπρωταγωνίστησε στο «La ultima noche ή οι καρχαρίες» μαζί με τον Λεωνίδα Κακούρη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Γιαμλόγλου) αλλά και για τον Κώστα Φιλίππογλου.

Υπόθεση του έργου: Δύο άγνωστοι αναμεταξύ τους άνθρωποι της σημερινής εποχής: ένας άντρας (διοικητικός υπάλληλος κάποιας δημοσίας υπηρεσίας) και μία γυναίκα (υποψήφια διδάκτορας Ιστορίας) στο κουπέ ενός ηλεκτροκίνητου τρένου, σε ένα νυχτερινό δρομολόγιο• μία τυπική συζήτηση γνωριμίας. Όλα ξεκινούν με μία ξαφνική διακοπή ρεύματος, οπότε οι δύο πρωταγωνιστές για να ξεπεράσουν την αμηχανία τους θα παίξουν το παιδικό παιχνίδι των ρόλων (όπου ο καθένας από τους δύο αναλαμβάνει να υποδυθεί μία πολύ συγκεκριμένη ιστορική ή φανταστική προσωπικότητα): ο άντρας θα παραστήσει τον “Γιόζεφ Μένγκελε”, τον διαβόητο «Άγγελο του Θανάτου» του Άουσβιτς, και η γυναίκα την “Εσθήρ”, την εγγονή μίας Εβραίας επιζήσασας, θύματος των φρικτών πειραμάτων του μυστηριώδους γιατρού. Γρήγορα όμως το παιχνίδι θα αλλάξει τροπή για τους δυο εγκλωβισμένους στο κουπέ του τρένου: μήπως στα αλήθεια είναι αυτό που δήθεν υποδύονται; Και πού μπορούν να φτάσουν “παίζοντας” ένα τέτοιο παιχνίδι με την ηθική, με την ανθρώπινη κατάσταση, με όλη την προηγούμενη Ιστορία;

Ο «Μένγκελε» είναι ένα έργο που επιχειρεί να αναμετρηθεί με την πιο ακατανόητη κτηνωδία στην ιστορία της Δύσης: το Εργαστήρι Πειραμάτων του Γιόζεφ Μένγκελε στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου. Μια ακραία ηθική παραβολή (ή και μια μετα-πολιτική δυστοπία), ένα θρίλερ επιστημονικής φαντασίας και μια ερωτική τραγωδία συμπλέκονται πέρα από τα όρια της ηθικής, στο αόρατο μεταίχμιο όπου η πιο έξαλλη αγάπη συναντιέται με το απόλυτο κακό.

Το έργο «Μένγκελε» βρίσκεται δημοσιευμένο στο Διαδίκτυο, εδώ: http://www.triaridis.gr/mengele/ ενώ το φθινόπωρο θα εκδοθεί σε βιβλίο από τις εκδόσεις Δήγμα-Ευρασία. Επίσης, μέσα στο 2014, επίκειται και η έκδοσή του στα γερμανικά.

Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου
Ερμηνεύουν: Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Μυρτώ Αλικάκη

FAUST: Καλαμιώτου 11 & Αθηναϊδος 12, τηλ: 210 3234095

ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΘΕΑΤΡΟ

«ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΙ», του ΦΙΟΝΤΟΡ Μ. ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ

δαιμονισμενοι

Σε μια μικρή πόλη, μια παρέα νεαρών ανδρών συγκεντρώνεται γύρω από τον διανοούμενο πρώην δάσκαλό της κι ονειρεύεται ν’ αλλάξει τον κόσμο. Μόνο η καταστροφή του παλιού κόσμου, του βουτηγμένου στη διαφθορά και την ακολασία, μπορεί να σημάνει μια ελπίδα για την αποπροσανατολισμένη τους γενιά. Με τη συμβολή ενός «Σωτήρα», η αγωνιστική ορμή της ομάδας θα παρασύρει στην καταστροφή όσους αθώους γρήγορα πίστεψαν στο όραμα μιας καλύτερης ζωής. Δώδεκα άνθρωποι παλεύουν για την εξουσία αλλά και τη σωτηρία του μυαλού τους. Όταν τα αισθήματα χαθούν κι η απελπισία επικρατήσει, τα όπλα θα δώσουν τη λύση.

Ο Φιοντόρ Μ. Ντοστογιέφσκι, το 1872, ως ευαίσθητος παρατηρητής και μετέχων στις ιδέες του ένοπλου πολιτικού αγώνα που τότε ανθούν και εκφράζονται από τις τρομοκρατικές ενέργειες κάποιων μικρών ομάδων, γράφει το πολιτικό μυθιστόρημα «Οι Δαιμονισμένοι». Ο Σταύρος Τσακίρης με ένα μεγάλο θίασο σημαντικών ηθοποιών έρχεται να κάνει μια νέα ανάγνωση του ντοστογιεφσκικού αριστουργήματος, σήμερα, σε μια εποχή που ίσως σημαίνει και το τέλος της «αυθεντίας».

ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη
Μετάφραση: Δήμητρα Πετροπούλου
Δραματουργική επεξεργασία – Σκηνοθεσία: Σταύρος Σ. Τσακίρης
Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Βοηθός σκηνοθέτη: Έφη Ρευματά
Φωτογραφίες: Ιωάννα Τζετζούμη

Παίζουν: Δήμητρα Χατούπη, Αλέξανδρος Σταύρου, Ιωάννης Παπαζήσης, Κερασία Σαμαρά, Βίκυ Μαραγκάκη, Δημήτρης Μαύρος, Αλμπέρτο Φάις, Σταύρος Καραγιάννης, Αλέξανδρος Μπαλαμώτης, Στάθης Μαντζώρος, Έφη Ρευματά και ο Κώστας Καστανάς.

ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΘΕΑΤΡΟ / ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ
ΕΥΜΟΛΠΙΔΩΝ 45, ΓΚΑΖΙ (δίπλα στο μετρό Κεραμεικού), τηλ.: 2103464380

Πηγή: athinorama.gr

* * *

Επιμέλεια: Τάνια Σιμοπούλου

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook