Κάν’ το όπως οι Rockabilly

Σαγηνευτικά πορτρέτα από τα ενδότερα της αμερικανικής Rockabilly κοινότητας

—της Olivia Flemming. Απόδοση για το dim/art: Διονύσης Νοταράκης—

Μπορεί για όλους εμάς να είναι 2014, οι άνθρωποι όμως τους οποίους φωτογραφίζει η Jennifer Greenburg εξακολουθούν να ζουν στο 1951.

Η καθηγήτρια Φωτογραφίας στο Indiana University Northwest φωτογραφίζει την Rockabilly κοινότητα της Αμερικής για πάνω από μια δεκαετία — ανθρώπους που όχι μόνο ντύνονται όπως το 1950 αλλά επίσης οδηγούν άριστα συντηρημένες Cadillac και διακοσμούν τα σπίτια τους με έπιπλα που ανταγωνίζονται τα ρετρό σκηνικά του σίριαλ Mad Men. 

«Στην αρχή νόμιζα πως η (rockabilly) κουλτούρα περιστρεφόταν γύρω από τη μόδα», δήλωσε η 36χρονη φωτογράφος στη Mail Online. «Μετά διαπίστωσα πως ήταν κάτι πολύ περισσότερο από αυτό. Ανακάλυψα πως οι άνθρωποι φέρουν μια κουλτούρα που τους κάνει να λειτουργούν σαν κοινότητα».

01 article-2543580-1ADA3B9500000578-674_964x700

Από τραπεζίτες μέχρι εργάτες και από καθηγητές μέχρι γιατρούς η Greenburg λέει πως «δεν υπάρχει ένας τύπος ανθρώπου που μετέχει στην Rockabilly κοινότητα».

«Μερικοί από τους Rockabillies βγάζουν τα προς το ζην από την κουλτούρα αυτή, αλλά οι περισσότεροι έχουν δουλειές όπως όλοι οι άλλοι άνθρωποι. Δεν υπάρχει κάποια κυρίαρχη τάση» εξηγεί. «Κάποιοι ντύνονται έτσι στη δουλειά και αναμιγνύονται με την κυρίαρχη κουλτούρα κάποιοι άλλοι όχι. Μερικοί υιοθετούν έναν υβριδικό τρόπο ντυσίματος ο οποίος δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκη με τη δεκαετία του 1950».

Η Greenburg επισημαίνει πως σε τελική ανάλυση η μόδα δεν έχει αλλάξει αρκετά τα τελευταία 65 χρόνια. «Ένα pencil skirt είναι σήμερα ακριβώς το ίδιο με αυτό από το 1950. Η μόνη διαφορά είναι πως αυτό που αγοράζετε σήμερα έχει, κατά πάσα πιθανότητα, κατασκευαστεί στην Κίνα και δεν θα αντέξει παραπάνω από τρία πλυσίματα».

Η Greenburg πιστεύει πως  αυτό που κυρίως έλκει τη Rockabilly κοινότητα —η οποία έχει θύλακες σχεδόν σε κάθε πόλη των ΗΠΑ— είναι  η αγάπη για την ποιότητα: το «χαρούμενο» design και «όμορφη λειτουργικότητα» των επίπλων, των ρούχων και των αναλώσιμων των 1950’s.

«Στα μέσα του 20ού αιώνα η Αμερική διένυσε μια περίοδο όπου το design ήταν στην ακμή του», λέει η Greenburg. «Ό,τι κατείχαν οι Αμερικάνοι εκείνη την εποχή είχε σχεδιαστεί και είχε φτιαχτεί από έναν βιομηχανικό σχεδιαστή που μοχθούσε όχι μόνο για το πώς τα αντικείμενα έπρεπε να λειτουργούν αλλά και για το πώς να δείχνουν».

02 article-2543580-1ADA3B9000000578-819_964x743

03 article-2543580-1ADA3B8400000578-613_964x747

03b article-2543580-1ADA3B8800000578-640_964x750

«Δεν είχαμε την κουλτούρα των “Made in China” αντικειμένων μιας χρήσης, όπως τώρα. Όταν αγόραζες μια τοστιέρα, λειτουργούσε επί δεκαετίες — και σε όλο αυτό το διάστημα έδειχνε εξίσου όμορφη. Αν χάλαγε, την επιδιόρθωνες. Δεν την πήγαινες απλά στα σκουπίδια για να τρέξεις μετά στο πολυκατάστημα να αγοράσεις μιαν άλλη. Και ναι, ακόμα και το design αυτής της τοστιέρας ήταν απόλαυση».

Η Greenburg πιστεύει πως η κοινότητα που έχει ερευνήσει τρέφει συνήθως μια επιθυμία γι’ αυτό το είδος της απόλαυσης που χάθηκε στον 21ο αιώνα. «Θεωρώ πως η επιδίωξη της ευτυχίας είναι η κύρια δουλειά όλων μας — και μάλιστα, πλήρους απασχόλησης.  Το να ζει κανείς μια ζωή που μοιάζει —οπτικά, τουλάχιστον— με εκείνη της δεκαετίας του 1950 διευκολύνει κάπως τα πράγματα».

Η Greenburg ισχυρίζεται πως οι πραγματικοί rockabilly μπορούν να επισκευάζουν και να αποκαθιστούν την περισσότερα από τα vintage αντικείμενά τους, από μια λάμπα που χρειάζεται νέο καλώδιο μέχρι τις ραφές ενός φορέματος.

«Δεν είναι εξίσου εύκολο με το να πηγαίνεις στο εμπορικό κέντρο και να αγοράζεις αυτό που σου γυάλισε από το ράφι» δηλώνει η Greenburg. «Οι ροκαμπιλάδες παίρνουν στα σοβαρά τη διατήρηση ενός αγαθού, έτσι σμιλεύεται η ύπαρξη τους. Και η κουλτούρα αυτή υπήρχε αρκετά πριν η ανακύκλωση γίνει κοινός τόπος».

04 article-2543580-1ADA3B8C00000578-67_964x772

05 article-2543580-1ADA3BB400000578-256_964x698

06 article-2543580-1ADA3BD100000578-22_964x764

Η Greenburg, η οποία συλλέγει vintage ρούχα και κοσμήματα από τότε που ήταν παιδί, δηλώνει πως ξεκίνησε αυτή την έρευνα καθώς «μετέχει σε αυτή την κουλτούρα τόσο όσο και σε οποιαδήποτε άλλη».

«Όταν ενηλικιώθηκα, συνάντησα νέους ανθρώπους που καταπιάνονταν με τα ίδια πράγματα που καταπιάνομαι και εγώ», λέει. «Στην αρχή νόμιζα πως ήταν η μόδα. Αργότερα και κοιτώντας σε βάθος κατάλαβα πως αυτή η υποκουλτούρα άγγιζε πολλά περισσότερα».

Προσθέτει πως αφιέρωσε αρκετό χρόνο στο να γνωρίσει καλά τους ροκαμπιλάδες, προτού αρχίσει να τους φωτογραφίζει.

«Είμαι άνθρωπος που κάνει φιλίες, όχι τουρίστας σε αυτό τον κόσμο. Έτσι ξεκίνησα να συναντώ ανθρώπους και να τους γνωρίζω. Και έτσι προέκυψε αυτό το concept», εξηγεί. «Και για αυτό δουλεύω πάνω σε αυτό εδώ και μια δεκαετία. Ένιωσα πως η εμπιστοσύνη και η αμοιβαία κατανόηση ανάμεσα σε εμένα και στον άνθρωπο μπροστά στο φακό ήταν ουσιώδης. Και γι αυτό οι φωτογραφίες αυτές είναι επιτυχημένες, υπάρχει εμπιστοσύνη».

07 article-2543580-1ADA3BA100000578-726_964x734

08 article-2543580-1ADA3BAE00000578-668_964x701

09 article-2543580-1ADA3BCD00000578-456_964x685

Τα παιδιά που μεγαλώνουν στη Rockabilly κουλτούρα, συμπεριλαμβανομένου του αγοριού με την καουμπόικη αμφίεση, φαίνεται να απολαμβάνουν τον εκκεντρικό αυτό τρόπο ζωής.

«Συνήθως δεν τρελαίνονται για τον Justin Beiber, γεγονός το οποίο τα σημαδεύει και τα ξεχωρίζει από τους συνομηλίκους τους», δηλώνει η Greenburg, η οποία έχει κρατήσει επαφή με πολλούς ανθρώπους που γνώρισε στο πλαίσιο αυτής της δουλειάς — πέρασε μάλιστα την πρωτοχρονιά μαζί με την οικογένεια που φωτογράφισε μπροστά στην τηλεόραση.

«Συνειδητοποίησα πόσο ιδιαίτερο και όμορφο πράγμα είναι να είμαι μια από αυτούς. Έχω έναν φίλο σε κάθε πόλη της Αμερικής που μπορώ να τον επισκεφτώ αύριο. Ο φίλος αυτός θα μου ανοίξει την πόρτα του, θα με βοηθήσει αν χρειαστώ κάτι: ένα χαμόγελο, ένα ποτήρι νερό, έναν ώμο για να κλάψω — πράγματα που κάνουν οι καλοί φίλοι.

10 article-2543580-1ADA3BC000000578-168_964x756

11 article-2543580-1ADA3BC500000578-345_964x693

12 article-2543580-1ADA3B9C00000578-268_964x774

Πηγή: MailOnline

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Vintage

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook
Advertisements

Street Art #13 – Za’atari (مخيم الزعتري)

3_pbesi

Το Za’atari είναι ο προσφυγικός καταυλισμός στην Ιορδανία όπου έχουν αναζητήσει καταφύγιο χιλιάδες Σύριοι, οι οποίοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου που μαίνεται στην πατρίδα τους. Εκεί βρέθηκε η διμελής ομάδα γερμανών street artists Herakut  με μέριμνα του οργανισμού  Awareness & Prevention Through Art (AptART), ο οποίος διοργανώνει καλλιτεχνικές δράσεις που προάγουν την ειρήνη και την εθνική ενότητα με τη συμμετοχή παιδιών από χώρες όπου έχουν ξεσπάσει διαμάχες. Το αγόρι που ζωγράφισαν στην αλάνα θα συντροφεύει στο εξής τους μικρούς κατοίκους του καταυλισμού στο παιχνίδι τους.

* * *

 Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία

Street Art < Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ

Η Απόλυση του Φρεντ

—της Stucano Closer—

police-dog-fired-lazy-fred

Πριν από λίγες μέρες, η αστυνομία του Γκάλφορντ στην πολιτεία Μισισίπι απέλυσε ένα απο τα πιο πολύτιμα στελέχη της, τον Φρεντ. Ο Φρεντ ήταν η ψυχή του τμήματος δίωξης ναρκωτικών. Επίσης, ο Φρεντ είναι σκύλος.

Ο Φρεντ είχε εκπαιδευθεί στην καλύτερη σχολή αστυνομικών σκύλων της Αμερικής, με τους καλύτερους δασκάλους. Μπορούσε να ξετρυπώνει κάθε είδους ναρκωτικά, να περιπολεί σε επικίνδυνες περιοχές, να βρίσκει βόμβες και να προστατεύει τον δίποδο συνάδελφό του. Ήταν ο εκλεκτός ανάμεσα σε εκατοντάδες σκυλιά. Γι’ αυτούς τους λόγους η αστυνομία της πόλης αποφάσισε να εντάξει τον Φρεντ στο δυναμικό της πριν απο δύο χρόνια.

Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά με τον Φρεντ, ώσπου μια μέρα ξύπνησε μέσα του το ζώο – που θέλει, φυσικά, να παίξει και να κάνει σαχλαμάρες αντί να μυρίζει μεθαμφεταμίνες. Έτσι, ο Φρεντ, στη μέση της έρευνας, παρατούσε τα πάντα κι άρχιζε να παίζει με σκουπίδια, ιδίως πλαστικά μπουκάλια και άδεια κουτάκια κοκακόλα (ε, κόκα το ένα, κόκα και το άλλο…) ακριβώς σαν ένας οποιοσδήποτε εργαζόμενος που βαριέται να κάνει τους ισολογισμούς του και ανοίγει το Facebook για να κάνει λίγο πλάκα. Η αστυνομία του Γκάλφορντ αποφάσισε να τον ξαναστείλει σχολείο, μήπως και σοβαρευτεί επιτέλους. Ο Φρεντ όμως επέστρεψε ίδιος και απαράλλακτος. Γλύκας, ταλαντούχος – και άχρηστος. Ανεπίδεκτο μαθήσεως το Βέλγικο Malinois.

Έτσι λοιπόν, το δημοτικό συμβούλιο του Γκάλφορντ αποφάνθηκε ότι ο Φρεντ αποτελεί υπερβάλλον βάρος για τον προϋπολογισμό της πόλης, μιας και είχε αγοραστεί προς 12.000 δολλάρια, και έδωσε τη δυνατότητα στην αστυνομία να ξαναπουλήσει τον Φρεντ στη σχολή U.S Κ9 απ’ όπου τον είχε αγοράσει. Θα παραμείνει άραγε ο Φρεντ αιώνιος φοιτητής στο LA; Θα επανέλθει στην ενεργό δράση; Θα γίνει σταρ του Χόλιγουντ; Εδώ θα είμαστε, να τον παρακολουθούμε.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Ποιον είπες ζώο, ρε;

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Κάθε Σάββατο στο Μουσείο Ακρόπολης

Εναλλασσόμενες θεματικές παρουσιάσεις

Ποιοι θεοί και ήρωες υπήρξαν αντικείμενο λατρείας στην Ακρόπολη της θεάς Αθηνάς; Πώς αποτυπώνεται το πολίτευμα στα απομεινάρια ενός ιερού; Στα παραπάνω και σε πάρα πολλά ακόμα ερωτήματα σχετικά με την αρχαιότητα απαντούν οι μόνιμες και εναλλασσόμενες θεματικές του Μουσείου Ακρόπολης, που κάθε Σάββατο πλαισιώνουν το εβδομαδιαίο πρόγραμμά του.

Πιο συγκεκριμένα, εναλλασσόμενο χαρακτήρα έχουν οι θεματικές που πραγματοποιούνται κάθε Σάββατο στη 1 μ.μ., στις οποίες οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν μαζί με τους αρχαιολόγους – φροντιστές σε μια διαφορετική κάθε φορά συζήτηση μέσα στις αίθουσες του Μουσείου, ενώ μπορούν να συμβάλλουν στη διαμόρφωση των μελλοντικών παρουσιάσεων δηλώνοντας στο Μουσείο το θέμα συζήτησης που τους ενδιαφέρει.

Το πρόγραμμα των εναλλασσόμενων θεματικών

Επιπλέον, κατόπιν συνεννόησης, οι συζητήσεις αυτές μπορούν να γίνουν και στην αγγλική γλώσσα. Το πρόγραμμα των εναλλασσόμενων θεματικών, όπως διαμορφώνεται μέχρι τον Αύγουστο, είναι το εξής:

Αστρικές Θεότητες, απεικονίσεις, λατρεία – 15 Φεβρουαρίου, διάρκεια 30 λεπτά.

Με επίκεντρο τα γλυπτά του Παρθενώνα και με τη χρήση πλούσιου εποπτικού υλικού οι επισκέπτες συζητούν με τους αρχαιολόγους-φροντιστές για τον πολύμορφο και συναρπαστικό κόσμο των αστεριών και την παρουσία τους στα μνημεία της Ακρόπολης.

Ασκληπιείο, ιερό και υγεία –  22 Φεβρουαρίου, διάρκεια 20 λεπτά.

Με τη βοήθεια των αρχαίων ταμάτων κι επιγραφών του Αθηναϊκού Ασκληπιείου, αλλά και με πλούσιο εποπτικό υλικό, οι επισκέπτες του Μουσείου Ακρόπολης συζητούν με τους αρχαιολόγους-φροντιστές για τη φύση του Ασκληπιού, το χαρακτήρα της λατρείας του στην αρχαία Ελλάδα, τη σχέση του με τους αρχαίους γιατρούς, τη μορφή και την ιδιαιτερότητα του αθηναϊκού του ιερού.

Ο Παρθενώνας – 1 Μαρτίου, διάρκεια 50 λεπτά.Οι επισκέπτες μαθαίνουν για την αρχιτεκτονική, το διάκοσμο και τον τρόπο έκθεσής του, το συμβολισμό και την ιστορία του διάσημου αυτού μνημείου. Μπορούν επίσης να περιεργαστούν από κοντά τα αξεπέραστα γλυπτά του, αλλά και να θαυμάσουν, από το διάφανο τοίχο του τρίτου ορόφου του Μουσείου, τον ίδιο το ναό στο φυσικό του περιβάλλον.

Γιγαντομαχία και Ακρόπολη – 8 Μαρτίου, διάρκεια 30 λεπτά.

Με αφορμή τον συγκεκριμένο μύθο, η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τη χρήση των μύθων στην αρχαιότητα, τη σχέση μύθου και λατρείας, καθώς και τον τρόπο απεικόνισής του στην τέχνη.

Μύθοι σε εικόνες – 15 Μαρτίου, διάρκεια 30 λεπτά.Η συζήτηση με τους αρχαιολόγους – φροντιστές γίνεται με βάση συγκεκριμένες απεικονίσεις μύθων σε εκθέματα της αρχαϊκής και της κλασικής εποχής και πλούσιο εποπτικό υλικό.

Πηλός και τέχνη στο Μουσείο Ακρόπολης – 22 Μαρτίου, διάρκεια 40 λεπτά.

Οι επισκέπτες εξερευνούν με τους αρχαιολόγους – φροντιστές τα αγγεία της συλλογής του Μουσείου και συζητούν μαζί τους για τη χαρακτηριστική έντονη παρουσία σε αυτά επιγραφών και σκηνών εμπνευσμένων από το μύθο και τη ζωή, τη σχέση της κεραμικής με τη θρησκεία, τη διατροφή, το εμπόριο, τη δημιουργία και τη χρήση της.

Πιο κοντά στον ουρανό, οι στέγες και τα στολίδια τους στην Ακρόπολη – 29 Μαρτίου διάρκεια 40 λεπτά.Οι επισκέπτες περιεργάζονται τις ανωδομές γνωστών κτηρίων της Ακρόπολης μέσα στο Μουσείο και συζητούν με τους αρχαιολόγους – φροντιστές για τη μορφή, τη δημιουργία και τη σημασία της αρχαίας στέγης. Η δράση διευκολύνεται με πλούσιο εποπτικό υλικό και με το «Εργαστήρι Τεχνών».

Τέχνη και χώρος – 5 Απριλίου, διάρκεια 30 λεπτά.

Η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τον χώρο όπου ήταν αρχικά στημένα τα έργα της αρχαϊκής και της κλασικής εποχής του Μουσείου, τη διαμόρφωση του αρχιτεκτονικού περιβάλλοντός τους και τη σημερινή τους θέση στο Μουσείο.

NIKOS DANIILIDIS

Πολιτική και ιερό – 12 Απριλίου, διάρκεια 40 λεπτά.Μπροστά από εκθέματα διαφόρων ιστορικών περιόδων, οι επισκέπτες συζητούν με τους αρχαιολόγους – φροντιστές για γεγονότα, πρόσωπα, αποφάσεις, θεσμούς που όριζαν την πολιτική και τη θρησκευτική ζωή της Αθήνας.

Ανιχνεύοντας τη λατρεία στο Μουσείο Ακρόπολης – 26 Απριλίου, διάρκεια 40 λεπτά.

Η συζήτηση αφορά ερωτήματα σχετικά με το πώς ανακαλύπτουν οι αρχαιολόγοι τη λατρεία στην αρχαιότητα και με ποιον τρόπο προσπαθούν να ερμηνεύσουν τις πηγές που την αντανακλούν, καθώς και για το πώς μπορούμε να αντιληφθούμε σήμερα σημαντικές αρχαίες λατρευτικές έννοιες και εκδηλώσεις, όπως το ιερό, την πομπή, τις αναίμακτες κι αιματηρές προσφορές, το χορό, τα λατρευτικά αγάλματα, τους ιερείς κ.λπ..

Διάσημοι γλύπτες της αρχαϊκής εποχής στο Μουσείο Ακρόπολης – 3 Μαΐου, διάρκεια 30 λεπτά.Μέσα στην κατάφωτη αρχαϊκή αίθουσα και ανάμεσα στα ελεύθερα στημένα αριστουργηματικά γλυπτά, οι επισκέπτες του Μουσείου συζητούν με τους αρχαιολόγους – φροντιστές για τους σημαντικούς δημιουργούς της αρχαϊκής τρισδιάστατης τέχνης.

Διάσημοι γλύπτες της κλασικής εποχής στο Μουσείο Ακρόπολης – 10 Μαΐου, διάρκεια 40 λεπτά.

Πρωτότυπα έργα, επιγραφές, αντίγραφα και το «Εργαστήρι Τεχνών» του Μουσείου θα αποτελέσουν επίκεντρο μιας συζήτησης για διάσημους δημιουργούς της κλασικής εποχής, όπως ο Φειδίας, ο Αλκαμένης, ο Πραξιτέλης κ.ά..

Ζωντανά άλογα, περήφανοι αναβάτες – 17 Μαΐου, διάρκεια 20 λεπτά.

Ολοζώντανα και περήφανα, τα άλογα του Μουσείου Ακρόπολης συγκαταλέγονται ανάμεσα στα πιο ελκυστικά αριστουργήματα της παγκόσμιας τέχνης. Οι επισκέπτες τα θαυμάζουν από κοντά και μιλούν με τους αρχαιολόγους – φροντιστές για τη σημασία του αλόγου και την ταυτότητα των αναβατών του στην αρχαιότητα.

Αρχαϊκά Χρώματα – 24 Μαΐου διάρκεια 30 λεπτά.Η συζήτηση, που ενισχύεται με το «Εργαστήρι Τεχνών», καθώς και με τη χρήση ηλεκτρονικών μέσων, περιστρέφεται γύρω από την πορεία της έρευνας, την τεχνική των χρωμάτων, την ανίχνευσή τους με νέες τεχνολογίες, την πειραματική χρήση τους σε μαρμάρινες επιφάνειες, την ψηφιακή αποκατάστασή τους, τη σημασία τους αλλά και την αισθητική αντίληψη της αρχαϊκής εποχής για τα χρώματα.

Αγώνες θεών και ανθρώπων στο Μουσείο Ακρόπολης –  31 Μαΐου, διάρκεια 40 λεπτά.

Μπροστά από τα εκθέματα του Μουσείου και με πλούσιο εποπτικό υλικό, οι επισκέπτες θα συζητήσουν, μεταξύ άλλων, για τις αγωνιστικές γιορτές της Ακρόπολης και τη θέση τους στη λατρεία, για τους αρχαίους νικητές, την υποδοχή τους από τους συμπολίτες τους και την παρουσία τους στο Μουσείο.

Γραπτός λόγος και ιερό – 7 Ιουνίου, διάρκεια 40 λεπτά.

Οι επισκέπτες διαβάζουν και παρατηρούν πρωτότυπα κείμενα των ιστορικών χρόνων και τα έργα τέχνης που μπορεί να τα συνοδεύουν. Μπορούν μέσα από τον λόγο και την εικόνα να έρθουν σε επαφή με τον κόσμο της αρχαίας πολιτικής, της θρησκείας, της οικονομίας, αλλά και με υπαρκτά πρόσωπα της αρχαιότητας. Την παρουσίαση θα διευκολύνουν μεγεθυντικοί φακοί.

NIKOS DANIILIDIS

Από τη γέννηση στην ενηλικίωση – 14 Ιουνίου, διάρκεια 40 λεπτά.Με βάση εκθέματα από σημαντικά ιερά και πλούσιο εποπτικό υλικό, οι επισκέπτες συζητούν με τους αρχαιολόγους – φροντιστές για τη φύση και τη σπουδαιότητα διαβατήριων ρόλων, εθίμων και τελετών στην αρχαία Αθήνα.

Υπερφυσικά πλάσματα: θεοί, ήρωες, προσωποποιήσεις – 21 Ιουνίου, διάρκεια 40 λεπτά.

Η θεματική ασχολείται με τους ήρωες, τις προσωποποιήσεις της Ακρόπολης, τη διαφοροποίησή τους από τους κοινούς θνητούς και τον τρόπο απεικόνισής τους στα εκθέματα του Μουσείου.

Λαμπερές ιστορίες φωτιάς – 28 Ιουνίου διάρκεια 40 λεπτά.

Η παρουσία της φωτιάς στον μύθο, η καταστροφική της μανία, η ευεργετική και λατρευτική της λειτουργία, η δημιουργική της δύναμη αποτυπώθηκαν για πάντα στο υλικό της τέχνης που παρέμεινε ζωντανό.

Τα πρόσωπα του Μουσείου Ακρόπολης – 5 Ιουλίου, διάρκεια 40 λεπτά.Μαζί με τους αρχαιολόγους – φροντιστές, οι επισκέπτες ανακαλύπτουν την έννοια του πορτρέτου και παρατηρούν μακρινές αλλά και πιο πιστές προσπάθειες αναπαράστασης πιθανόν συγκεκριμένων ανθρώπων από την αρχαϊκή περίοδο μέχρι την ύστερη αρχαιότητα.

Το γυμνό και το ντυμένο στην τέχνη της αρχαιότητας – 12 Ιουλίου, διάρκεια 40 λεπτά.

Οι επισκέπτες του Μουσείου περιεργάζονται με τους αρχαιολόγους – φροντιστές τα «εκφραστικά μέσα» των αγαλμάτων της Ακρόπολης, που αποτελούν κύριες πηγές της σημερινής μας γνώσης για τα ενδύματα των αρχαίων.

Πριν την Αθηνά – 19 Ιουλίου διάρκεια 20 λεπτά.

Τα πιο αρχαία από τα εκθέματα του Μουσείου Ακρόπολης θα ξεδιπλώσουν στους επισκέπτες τις λιγότερο γνωστές, αλλά εξαιρετικά συναρπαστικές περιόδους της Ακρόπολης, αλλά και όλης της Ελλάδας.

Ρώμη και Ακρόπολη – 26 Ιουλίου, διάρκεια 20 λεπτά.

Μακέτες, εποπτικό υλικό και κυρίως πρωτότυπα έργα από τη ρωμαϊκή Ακρόπολη θα αποτελέσουν αφορμή για συζήτηση με τους αρχαιολόγους – φροντιστές μέσα στις αίθουσες του Μουσείου.

Ακρόπολη, Αθήνα και ύστερη αρχαιότητα – 2 Αυγούστου, διάρκεια 20 λεπτά.

Τα αρχιτεκτονήματα και τα γλυπτά της Ακρόπολης που φέρουν τα σημάδια της ύστερης αρχαιότητας θα αποτελέσουν το επίκεντρο μιας συζήτησης με τους αρχαιολόγους-φροντιστές για τον ιδιαίτερο ρόλο της Αθήνας και της Ακρόπολης σε αυτό το περιπετειώδες διάστημα.

Πηγή: naftemporiki.gr

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Εκθέσεις < Προτάσεις