Nice ‘N’ Sleazy

Αυτό δεν είναι τραγούδι #108
Dj της ημέρας, η Stucano Closer

Πάρτυ αποφοίτησης. Τσιγάρα, ποτά, έρωτες και τρελός χορός με τα τραγούδια της εποχής. Μουσική έπαιζαν πάντα ο Κώστας και ο Δήμος. Μας ξεσήκωναν όσο έπρεπε και μας προσγείωναν όταν ο ερωτιάρης της παρέας μας ήθελε να ρίξει κάποιο κορίτσι. Στο πάρτυ αυτό όμως ο Δήμος ερωτεύτηκε και πήγε βόλτα στον κήπο. Δεν επέστρεψε στο πικ-απ του εκείνο τα βράδυ. Το τραγούδι που άναψε τα αίματα και τελικά έριξε στην αγκαλιά του την Μυρτώ όμως δεν ήταν κάποιο μπλουζ: ήταν το Nice ‘N’ Sleazy των Stranglers.
Το χορέψαμε και στο γάμο τους, στη βάφτιση της κόρης τους Αντιγόνης και σχετικά πρόσφατα στον δικό της γάμο.

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. 

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο Facebook
Το dim/art στο Facebook

Κράτα το

Advertisements

Ο Φράνκλιν Ντελάνο Ρούζβελτ και ο Φάλα

—της Stucano Closer—

unnamedΟι διάσημοι σκύλοι της Ιστορίας έχουν το προσόν, όντας διάσημοι, να φωτίζουν πτυχές της προσωπικότητας των επίσης διάσημων ανθρώπων τους αλλά και να μεγεθύνουν στα μάτια μας τα αιώνια χαρακτηριστικά της σχέσης ανθρώπου-σκύλου: την αγάπη, τη συντροφικότητα, την αμοιβαιότητα. Τυπικό παράδειγμα, ο Φάλα, του Φράνκλιν Ντελάνο Ρούζβελτ, το σκοτσέζικο τεριέ που κυριολεκτικά δεν έφυγε από το πλευρό του προέδρου τα τελευταία χρόνια της ζωής του Αμερικανού προέδρου.

Franklin Roosevelt Talking to Falla

Ο Φάλα έδωσε άλλη διάσταση στην έννοια «προεδρικό σκυλί»: ήταν πραγματικός σύντροφος, ισότιμο μέλος της προεδρικής οικογένειας, συνταξιδιώτης του προέδρου σε όλες του τις διαδρομές, με οποιοδήποτε μεταφορικό μέσο. Λέγεται, μάλιστα, πως όποτε ο Ρούζβελτ προσπαθούσε να ταξιδέψει ινκόγκνιτο με το τρένο, η εμφάνιση του Φάλα στους διαδρόμους και στις αποβάθρες (καθότι χρειαζόταν και τη βόλτα του, σαν σκυλί κι αυτός), πρόδιδε αυτομάτως την παρουσία και του ίδιου του Ρούζβελτ – πράγμα που του χάρισε και το παρατσούκλι «Ο Χαφιές».

POD-Fala-092310-490x357

Σε ένα από τα πολλά ταξίδια του στο εξωτερικό, στις Αλεούτιες νήσους, λέγεται ότι ο Φάλα, για κάποιο λόγο, ξέμεινε εκεί, και όταν ο Ρούζβελτ το αντιλήφθηκε, έστειλε πολεμικό αεροπλάνο ειδικά για να τον παραλάβει και να τον φέρει αμέσως πίσω στην Ουάσινγκτον. Αυτό τουλάχιστον ισχυρίστηκαν οι Ρεπουμπλικάνοι, κατακεραυνώνοντας παράλληλα τον Ρούζβελτ για την απαράδεκτη σπατάλη χρημάτων των Αμερικανών φορολογούμενων.

tumblr_lzzdzlTyPg1qlqojoo1_500

Στο βίντεο που ακολουθεί, ο Ρούζβελτ σχολιάζει τις κατηγορίες: «Οι επιθέσεις των Ρεπουμπλικανών δεν με πειράζουν, δεν πειράζουν τη γυναίκα μου, δεν πειράζουν τους γιους μου. Τον Φάλα όμως τον πειράζουν… Είναι Σκωτσέζος, ξέρετε. Από τότε που οι Ρεπουμπλικάνοι “μυθιστοριογράφοι” τού επιτέθηκαν, η σκοτσέζικη ψυχή του επαναστάτησε. Δεν είναι πια ο ίδιος σκύλος».

1Υπήρξε όμως και «συνομιλητής» σε όλες τις επίσημες συναντήσεις του Ρούζβελτ στον Λευκό Οίκο. Ο Φάλα είχε γνωρίσει από κοντά τον Ντε Γκολ, τον Τσώρτσιλ, τον Μεξικανό πρόεδρο Μανουέλ Καμάτσο. Εν μέσω Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, σε κρίσιμες συνομιλίες, ο Φάλα είχε την αθώα ικανότητα (και τη γοητεία) να ελαφραίνει την ατμόσφαιρα στο οβάλ γραφείο δίνοντας το πόδι του ή παίζοντας τον ψόφιο κοριό. Ο Φάλα έμεινε στο πλευρό του Ρούζβελτ για πέντε χρόνια.

Όταν ο πρόεδρος πέθανε, στις 12 Απριλίου του 1945, ο Φάλα τον συνόδεψε στη νεκρώσιμη πομπή και ήταν παρών στην κηδεία του. Παρόλο που έζησε άλλα επτά χρόνια πλάι στην Έλινορ Ρούζβελτ, ποτέ δεν ξεπέρασε το χαμό του ανθρώπου του. Το 1952, οι δυο τους ξαναβρέθηκαν: ο Φάλα τάφηκε δίπλα στον πρόεδρο Ρούζβελτ, στον κήπο με τις τριανταφυλλιές.

tumblr_lu7nsfQyw81qlqojoo1_500

HISL035_EC507_H.JPG

roosevelt-memorial-washington-dc* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Ποιον είπες ζώο, ρε;

Το dim/art στο Facebook
Το dim/art στο Facebook

Αλπικό ψηφιδωτό

—της Stucano Closer—

Ο Robert Bösch είναι ορειβάτης, με σπουδές γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, και επαγγελματίας φωτογράφος τα τελευταία 30 χρόνια. Ειδικότητά του, η φωτογραφία στην ύπαιθρο. Ανάμεσα στα πάμπολλα βιβλία που έχει εκδόσει, το Mountaineering – The Temptation of The Unknown έχει κερδίσει το Διεθνές Ορειβατικό Βραβείο. Οι φωτογραφίες του έχουν δημοσιευθεί σε μεγάλα περιοδικά όπως το Stern, το Geo, το Spiegel, το National Geographic. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε εκθέσεις και μουσεία, και το 2009 κέρδισε το Ειδικό Βραβείο Eiger για τη συνολική του προσφορά στη φωτογραφία βουνού.

Φαίνεται, λοιπόν, πως ο Robert Bösch ήταν μάλλον ο καταλληλότερος άνθρωπος για να αναλάβει το φωτογραφικό project που παρουσιαζουμε: ακολουθώντας μία ομάδα εκατό ορειβατών στις  χιονισμένες Άλπεις, τους φωτογραφίζει κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες να πραγματοποιούν στιγμιαίες εικαστικές παρεμβάσεις στο επιβλητικό τοπίο και, ταυτόχρονα, απίστευτους και άκρως επικίνδυνους σχηματισμούς.

b4521331-5249-422d-81d9-196772ee5d4b-2060x1526

sldcczzfgsusrl9s9azn

110787d1-3813-4be1-9e74-5a94077a764f-2060x1236

yfwnq3esb4r8fuqcphh3

o0n5blu1fvnhba6burwl

npmlytydbfcv8ejtfe0p

n3r6qab27noyk2doq8ik

fljoptnkfsbqbj0ql7qu

ejdycfvv2zqpaumv6lxj

a7eirzsj7rqrkstarvlb

bbaa0c46-cb3b-4847-9937-f6bc23669cd9-2060x1312

xoa8t3uxm1l8pb4cuic1

suzdig6attfossxx2klzΠηγή: gizmodo.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Εικαστικά

Το dim/art στο Facebook
Το dim/art στο Facebook