Charles Lloyd: Μanhattan Stories

—του Θοδωρή Τριανταφύλλου για τη στήλη Jazz ιστορίες

Ο σαξοφωνίστας Charles Lloyd δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, τουλάχιστον για τους φίλους της jazz. Ένας πολύ μεγάλος καλλιτέχνης, ένας πραγματικός «ζωντανός θρύλος», αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε έναν κλισέ χαρακτηρισμό. Με μια καριέρα πάνω από 50 χρόνια και μια πληθώρα ιστορικών ηχογραφήσεων στον χώρο της jazz, αποτελεί και στις μέρες μας μια απολύτως δημιουργική μονάδα, που δεν σταματάει ούτε στιγμή να ανιχνεύει νέους μουσικούς δρόμους και να επιδιώκει πρωτότυπες συνεργασίες.

10647592_10205239957990832_1147767364_n

Στη χώρα μας είναι ιδιαίτερα αγαπητός, γεγονός που ευοδώθηκε περαιτέρω και με την πολύ επιτυχημένη συνεργασία του με την Μαρία Φαραντούρη. Σε αυτό το πλαίσιο, η κυκλοφορία δυο σπουδαίων αρχειακών του ηχογραφήσεων από τα μέσα των ‘60’ς, την περίοδο ακριβώς που το περιπετειώδες κουαρτέτο του Lloyd

11063044_10205239964070984_536122033_n«απογειωνόταν», λίγους μήνες πριν από την δισκογραφική εταιρεία Resonance records αποτέλεσε μια πολύ σημαντική είδηση για τους φίλους της jazz. To κουαρτέτο του Lloyd αποτελούσαν τότε ο μεγάλος Ούγγρος κιθαρίστας Gabor Szabo, παλιός γνώριμος του σαξοφωνίστα από τα γκρουπ του Chico Hamilton,o μπασίστας Ron Carter, ένας από πιο δραστήριους μπασίστες στην ιστορία της jazz και βέβαια αναντικατάστατο μέλος του θρυλικού δεύτερου κουιντέτου του Miles Davis. Τέλος στα τύμπανα βρίσκουμε τον Pete La Roca. Ο ίδιος ο Lloyd είχε μόλις εγκαταλείψει το γκρουπ του Cannonball Αdderley.

Το κουαρτέτο του Lloyd με τη εντυπωσιακή σύνθεση δεν άφησε γνωστές ηχογραφήσεις. Αυτό το μουσικό κενό ήρθε να καλύψει η έκδοση της Resonance. Πρόκειται για δυο ηχογραφήσεις με διαφορά λίγων μηνών μεταξύ τους το καλοκαίρι του 1965 σε μια Αμερική που πραγματικά πολιτικά και πολιτιστικά βράζει.

Η μία είναι ηχογραφημένη στα πλαίσια ενός αβανγκάρντ φεστιβάλ στο Judson Hall, έναν αρκετά φόρμαλ χώρο και setting στο οποίο το κουαρτέτο του Lloyd ήταν το μοναδικό jazz event. Πρόκειται για ένα σετ που σώθηκε χάρη στο μεράκι του 19χρονου τότε φοιτητή του Columbia και μεγάλου λάτρη της jazz George Klabin, σημερινού ιδιοκτήτη της Resonance.

141001

Η δεύτερη ηχογράφηση αφορά μια εμφάνιση στο Slugs’ Saloon, έναν χώρο πιο hip, πιο underground και εν τέλει πιο δεκτικό σε jazz live. Ο ήχος είναι λίγο κατώτερης ποιότητας αλλά η ενέργεια και η ένταση επί σκηνής αποτυπώνονται με θαυμάσιο τρόπο στην ταινία του φορητού κασετοφώνου Nagra που έφερε μαζί του ο Bjorn von Schlebrugge και στον οποίο χρωστάμε αυτόν τον ανέκδοτο μέχρι σήμερα μουσικό θησαυρό.

Η Resonance κυκλοφόρησε μαζί αυτές τις δυο ξεχασμένες στιγμές της jazz σε μια υπέροχη έκδοση υπό τον γενικό τίτλο Manhattan Stories, τακτοποιώντας ένα δισκογραφικό κενό στην πορεία του μεγάλου Charles Lloyd. Κάπως έτσι ακουγόταν η ανήσυχη jazz μισό αιώνα πριν, τόσο μοντέρνα και δημιουργική ακούγεται και σήμερα.

* * *

Εδώ άλλες Jazz ιστορίες

Το dim/art στο Facebook

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.