Waltz no 2, Shostakovich

Αυτό δεν είναι τραγούδι #1359
DJ της ημέρας, η Χριστίνα Ντούση

Στρώσαμε την καρώ κουβέρτα κάτω από τις ελιές, στον κάμπο. Είχαμε ψωμί ζυμωτό, κρασί κόκκινο και κοψίδια. Βάλαμε να ακούσουμε κλαρίνα- τι άλλο. Το συγγενολόι μαζεύτηκε σιγά σιγά. Οι μεγαλύτεροι κάθονταν ξαπλωτά, σηκώνονταν πότε πότε να φέρουν μια γύρα. Η κουβέντα άναβε κι έσβηνε για τούτο και για τ΄ άλλο. Πολιτικά, όλη η οικογένεια ήταν δεξιοί. Πολεμιστές του Ζέρβα οι πιο παλιοί.  Μόνο ο Παναγής έγινε κόκκινος. Έκανε στρατό στο Καστελόριζο, δεν είχαν πιο πέρα να τον στείλουν. Θέση ως καθηγητής δεν βρήκε λόγω φρονημάτων. Χορεύοντας τα τσάμικα, αυτόν περίμεναν για να ανάψουν τα αίματα. Ήρθε με ένα τσουβάλι κεράσια. Γέλασε καλόβολα με τα πειράγματα, τσίμπησε λίγο κρέας, ήπιε πολύ κρασί. Χόρεψε  με μπριο τα δημοτικά, ακόμη κι αυτά που αναφέρονταν στο βασιλιά και που τα έβαζαν κάθε χρόνο για να τον τσαντίζουν. Ύστερα είπε να βάλουμε κάτι κι απ’ τη μητέρα Ρωσία ν’ ακούσουμε. Ανάμεσα σε γέλια και κοροϊδίες,  και  το Bella Ciao να μας βάλεις, εμείς θα το χορέψουμε, άλλαξε την κασέτα, και μέσα στον κάμπο αντήχησαν πιάνα, βιολιά και φλάουτα. Έπαιζε ένα βαλς που θύμιζε βιεννέζικο σαλόνι και ο κόκκινος Παναγής ζήτησε με υπόκλιση τη Νίκη,  δεξιά πάππου προς πάππου, να χορέψουν. Ανάμεσα στις μολόχες και  τη θεία Γιαννούλα,  που, αλλεργική στο άνθος της ελιάς, φταρνιζόταν αδιάκοπα, οι ήχοι που έμοιαζαν με  πέταγμα  πεταλούδας μέθυσαν τη Νίκη και την έκαναν να πει το ναι.

Η Νίκη, στη Χούντα, περιμένοντας έξω από τα κρατητήρια να δει για λίγο τον Παναγή, αναρωτιόταν συχνά, αν ο Σοστακόβιτς, εκείνο το ξάγρυπνο βράδυ που σηκώθηκε με τις πυτζάμες να σημειώσει βιαστικά τον σκοπό του waltz no 2, είχε φανταστεί  τι επιπτώσεις θα είχε η  μουσική του παιγμένη άνοιξη  καιρό σε έναν κάμπο με ελιές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

* * *

Patchwork-Fields-with-Poppies-by-Jackie-Henderson-538x538

Εικόνα εξωφύλλου: Jackie Henderson, Patchwork Fields with Poppies 

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Advertisements

Κινούμενη άμμος 13.5.2018

—με τον Γιώργο Πήττα—

Σοβιετική jazz από τη δεκαετία του 60 και του 80, John Williams, Shostakovitch, Horner, Miriam Stockley, Anton Bruckner και άλλοι, κλήθηκαν σε αυτή την Κινούμενη Άμμο να συνοδεύσουν σπαράγματα από το έργο των Charles Bukowski και Lawrence Ferlinghetti. Καλή ακρόαση και με τις υγείες σας.

Playlist:

1. Aleksander Rjabov & Synthesis – Ootus
2. Thomas Newman – Any Other Name
3. All The Way – a Charles Bukowski Poem
4. Aleksander Rjabov & Synthesis – Fooniks
5. Jeremy Soule – Wings of Kynareth
8. Charles Bukowski – The man with the beautiful eyes
9. Andrzej Trzaskowski Sextet – Seant
10. Bruckner – Symphony No. 9 in D minor – 3 Adagio
11. Dmitri Shostakovitch – Jazz Suite 1
12. James Horner – The Ludlows
13. John Williams – The Book Thief
14. Miriam Stockley – Perfect Day
15. Dmitri Shostakovich – Piano Concerto No. 1 for piano, trumpet and strings

Ακούστε την εκπομπή:

Κινούμενη άμμος

Κάθε Κυριακή 21.00-23.00 ζωντανά στον Astra 92,8 (Κύπρος).
Λίγες μέρες αργότερα, στο dim/art.

Μουσική. Κυρίως στις περιοχές του κλασικού ροκ και της αφροαμερικάνικης μπλουζ σκηνής.

Λόγος. Που επιδιώκει να είναι συνεκτικός και ανθρώπινος. Απέναντι όμως σε κάθε είδους διακρίσεις και ρατσισμούς.

Η Κινούμενη Άμμος βαφτίστηκε έτσι κυρίως για να παρέχει την ελευθερία που επιθυμεί ο παραγωγός της, προκειμένου να κινείται σε διαφορετικά επίπεδα και διαθέσεις. Ορκισμένος εχθρός των «κατηγοριοποιήσεων» του τύπου «μουσική για νέους, μουσική για πένθος, για χαρούλες, για το καλοκαίρι, το απόγευμα, το πρωί», ο παραγωγός απλά ακούει αυτά που επιλέγει στο σπίτι του και στο αυτοκίνητό του και ελπίζει το ακροατήριο που τον τιμά να μην έχει πρόβλημα με άλματα που μπορεί να ξεκινούν από μια φυτεία του αμερικάνικου νότου και να καταλήγουν στον Pfitzner. Εμμονές στην εκπομπή, υπάρχουν. Ακούνε στα ονόματα Bob Dylan & Beatles. Επίσης, κατά καιρούς, η Κινούμενη Άμμος γλιστράει στα Μονοπάτια του Γαλαξία. Αυτός ήταν ο τίτλος εκπομπής που έκανε ο παραγωγός «μια φορά κι’ έναν καιρό» στο πρώτο πρόγραμμα της ΕΡΤ και κατά καιρούς επανέρχεται, με σκοτεινές ιστορίες συνοδευμένες από σκοτεινότερες μουσικές.

* * *quicksand-o.gif

Εδώ κι άλλη Κινούμενη άμμος

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Το χρώμα της καρδιάς μου

 

Βιβλία για παιδιά: προτάσεις μιας βιβλιόφιλης μαμάς

—της Αγγελικής Μποζίκη—

Ό,τι συμβαίνει στην καρδιά του
φαίνεται στα μάγουλα του.
Ροζ θα τα δεις για τη χαρά,
κόκκινα θα ’ναι απ’ τα φιλιά.
Κι αν γίνουν μπλε από ντροπή
ή γκρίζα μια στιγμή λυπητερή,
κίτρινα βάφονται στην αμμουδιά
μοβ στα ωραία δειλινά.

Το δίδυμο Alice Brière-Haquet και Csil το γνωρίσαμε και το αγαπήσαμε από την κ. Άιφελ, που είχε κερδίσει και το βραβείο του καλύτερου εικονογραφημένου βιβλίου των New York Times. Επέστρεψαν ξανά με ένα νέο βιβλίο, το οποίο κυκλοφόρησε και πάλι από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος και κατάφερε να κλέψει την καρδιά μας με την πρώτη ανάγνωση.

Ήρωας της ιστορίας είναι ο Πολ, που πολλοί πιστεύουν πως είναι ντροπαλός γιατί τα μάγουλά του αλλάζουν χρώμα συνεχώς. Όμως ο Πολ δεν είναι ντροπαλός: είναι ένα ευαίσθητο παιδί, που ό,τι νοιώθει στην καρδιά του αντικατοπτρίζεται στο πρόσωπο του. Όταν θυμώνει πρασινίζει, όταν τον μαλώνουν γίνεται μπλε και με ένα φιλάκι κοκκινίζει. Αυτό όμως δεν τον σταματά και θέλει τον κόσμο να γυρίσει και κάθε τόπο να γνωρίσει. Και αποφασίζει να κάνει τον γύρο της Γης. Το ταξίδι του θα είναι συναρπαστικό και κυρίως χρωματιστό. Τι θα ανακαλύψει στο τέλος του;

Η Alice Brière-Haquet μας χαρίζει μια ονειρική τρυφερή ιστορία για τα συναισθήματα, την ενσυναίσθηση και την ευαισθησία και η Csil την ντύνει με χρώμα. Μας παίρνει από το χέρι και κάνουμε ένα πολύχρωμο, συναρπαστικό ταξίδι προσπαθώντας να ανακαλύψουμε μαζί με τον Πολ τον κόσμο και τα συναισθήματα που όλοι μας έχουμε και που ο καθένας από εμάς εκφράζει διαφορετικά. Το απλό και λιτό κείμενο έχει αποδώσει υπέροχα στα ελληνικά η Κατερίνα Σχινά. Την εικονογράφηση της Csil θα την αναγνώριζα ακόμα και αν δεν έβλεπα το όνομα της στο εξώφυλλο. Αφαιρετική αλλά γεμάτη χρώμα αποδίδει τα συναισθήματα του Πολ όπως θα έκανε ίσως ένα παιδί προσεγγίζοντας τα μέσα από τα χρώματα.

Ο Πέτρος μετά την πρώτη ανάγνωση έτρεξε και έφερε από το ράφι την κ. Άιφελ γιατί όπως είπε «μοιάζουν πολύ οι ζωγραφιές». Και ύστερα μιλήσαμε για τα συναισθήματα που νοιώθουμε όλοι μας και που πρέπει να εκφράζουμε χωρίς να νοιώθουμε ντροπή. Και για το πώς πρέπει να δείχνουμε ενσυναίσθηση και στο συναίσθημα των άλλων.

Μια ιστορία που προσωπικά με συγκίνησε και που την θεωρώ ιδανική για να εξερευνήσουμε ο καθένας μαζί με το παιδί του τον μαγικό κόσμο των συναισθημάτων. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος και απευθύνεται σε παιδιά από τεσσάρων ετών.

TO XRWMA THS KARDIAS MOU

* * *

Εδώ άλλες Προτάσεις μιας βιβλιόφιλης μαμάς

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x