Ομάδα, ομαδίτσα

— Της Ξένιας Κουναλάκη —

Εγινα Ολυμπιακός όταν ήμουν επτά χρόνων, παρόλο που έμενα λίγα μέτρα μακριά από το γήπεδο της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Τις Κυριακές άκουγα τις ιαχές πανηγυρισμού και βούλωνα τα αυτιά μου. Καμιά φορά οι οργανωμένοι σκίνχεντς-χούλιγκανς του Παναθηναϊκού έκαναν επιθέσεις σε μουσάτους στη γειτονιά. Ηταν ένας ακόμη λόγος να είμαι περήφανη για την ομάδα μου. Του λιμανιού, της εργατικής τάξης, του προοδευτικού χώρου. Ηταν άλλωστε λίγο πιο αλήτικο, πιο μάγκικο να είσαι Ολυμπιακός. Παναθηναϊκοί ήταν οι φλώροι, οι συντηρητικοί, συχνά οι αντιδραστικοί. Αυτό ήταν το κλισέ στη δεκαετία του ’80 και του ’90.

Ο μετασχηματισμός στην ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια έφερε τα πάνω-κάτω και στο ποδόσφαιρο. Η ανεξέλεγκτη βία, η διασύνδεση χουλιγκανισμού και Ακροδεξιάς, η ανέχεια κι η σταδιακή παρακμή των ελληνικών ομάδων απομάκρυναν τους φιλάθλους από τα γήπεδα. Οι φονικές επιθέσεις οπαδών «των δύο αιώνιων αντιπάλων» -κατά τον γνωστό ευφημισμό των αθλητικογράφων- στο περιθώριο… γυναικείων αγώνων βόλεϊ, οι εκατέρωθεν επιδρομές εναντίον πούλμαν με τους παίκτες, τα άθλια συνθήματα, οι ναζιστικοί χαιρετισμοί υπονόμευσαν την ίδια την ουσία του ποδοσφαίρου, τον δημοκρατικό του χαρακτήρα, το γεγονός ότι απευθύνεται σε όλους, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης, μόρφωσης, φύλου, ηλικίας. Το ποδόσφαιρο έχει γίνει ακατάλληλο. Για ανήλικους, εγγράμματους και ηλικιωμένους με εύθραυστη υγεία.

Διαβάζω ότι η UEFA τιμώρησε τον Ολυμπιακό γιατί στο παιχνίδι με την Αντερλεχτ «οι οπαδοί του Ολυμπιακού εμφάνισαν υλικό με ακροδεξιό περιεχόμενο». Η ποινή προβλέπει κλείσιμο μέρους της θύρας 7 στον αγώνα με τη Μάντσεστερ τον Φεβρουάριο του 2014 και πρόστιμο 30.000 ευρώ. Είναι θλιβερό ότι με αυτήν την τιμωρία ο Ολυμπιακός κατατάσσεται μαζί με ομάδες όπως η ιταλική Λάτσιο, προπύργιο της ιταλικής Ακροδεξιάς, και η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, που επίσης υπέστη παρόμοια ποινή λόγω ρατσιστικών συνθημάτων (επιφωνήματα μαϊμούδων) υποστηρικτών της σε βάρος του Γιάγια Τουρέ, ο οποίος έχει ανακηρυχθεί μάλιστα Αφρικανός παίκτης της χρονιάς για το 2013.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η απόφαση ήταν υπερβολική και ότι οι νέοι κανονισμοί, που θεσπίστηκαν τον Ιούνιο, είναι εξαιρετικά αυστηροί στο ζήτημα της αντιμετώπισης ρατσισμού. Μόλις την περασμένη Τρίτη επιβλήθηκε αποκλεισμός 10 παιχνιδιών στον Κροάτη Γιόσιπ Σίμουνιτς, επειδή σε ένα ματς φώναξε μία κραυγή που θύμιζε έντονα τους Ουστάσι, φασιστική οργάνωση, απαγορευμένη μεταπολεμικά στην πατρίδα του.

Η εξυγίανση των ποδοσφαιρικών γηπέδων και των κερκίδων προφανώς δε μπορεί να προέλθει από τις διοικήσεις των ομάδων, είτε γιατί δεν θέλουν είτε γιατί δεν μπορούν (μάλλον το πρώτο). Το έχει αποδείξει η Ιστορία. Συνεπώς είναι ορθός ο πατερναλιστικός ρόλος της FIFA, που αναλαμβάνει να συνετίσει τα κακά παιδιά της μπάλας. Aλλιώς οι -πρώην- φίλαθλοι θα βουλώνουν τα αυτιά τους σε κάθε γκολ.

Πηγή: Η Καθημερινή

* * *

Εδώ παλαιότερη ανάρτηση σχετική με τον ρατσισμό στα γήπεδα:

Το δέρμα που κατοικεί 

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Copy-paste