Oι Jeff Healey Band έπαιζαν το While My Guitar Gently Weeps συχνά στις ζωντανές εμφανίσεις τους, πρώτα στα μπαρ και αργότερα —μετά την σαρωτική επιτυχία του πρώτου τους άλμπουμ See The Light— στις ροκ σκηνές και στις συναυλίες. Δυο χρόνια αργότερα, το 1990, όταν ήρθε η ώρα να ηχογραφήσουν το δεύτερο άλμπουμ τους, Hell to Pay, διαθέτοντας πλέον περισσότερη εμπειρία, πιο καθαρό ήχο κι ένα όραμα πιο συγκεκριμένο ως προς τον μουσικό τους προσανατολισμό, αποφάσισαν να συμπεριλάβουν τη σύνθεση του George Harrison (για το The Beatles-The White Album του 1968) στα track του δίσκου.
Οι ηχογραφήσεις έγιναν στο διεθνούς φήμης Le Studio του Quebec υπό την καθοδήγηση του Ed Stasium, ενός από τους πιο έμπειρους μουσικούς παραγωγούς και μηχανικούς ήχου. «Ο Ed Stasium ήταν θεόσταλτο δώρο. Μπήκε στο στούντιο και ήξερε ακριβώς τι να κάνει με μας», θα πει ο Jeff Healey στο περιοδικό Guitar World, τον Σεπτέμβριο του 1990.
Στην ηχογράφηση του While my Guitar συμμετέχουν δυο μουσικοί οι οποίοι άφησαν τη σφραγίδα τους στην εκτέλεση του τραγουδιού από τον Healey: o Jeff Lynne των E.L.O και ο ίδιος ο George Harrison.
«Κάπου είχε ακούσει [ο Harrison] ότι παίζαμε το τραγούδι του στις εμφανίσεις μας. Προφανώς, έπρεπε να μάθει ότι θα το ηχογραφούσαμε για να μας δώσει την άδεια. Έτσι, με πήρε και με ρώτησε αν θέλαμε τίποτε συμβουλές ή ακόμα και να συμμετάσχει. Και είπαμε: “Εννοείται!”… Επειδή το πρόγραμμά του ήταν γεμάτο αναγκαστήκαμε να στείλουμε τις κασέτες στο Λος Άντζελες όπου έκανε μια στάση πριν επιστρέψει στο Λονδίνο. Μπήκε λοιπόν στο στούντιο με τον Lynne και ηχογράφησαν πάνω από εμάς τα φωνητικά τους και τις ακουστικές κιθάρες (εγώ παίζω τις ηλεκτρικές). Το αποτέλεσμα ήταν φανταστικό». (Guitar World, Σεπτέμβριος 1990).
Εκεί που η εκτέλεση πραγματικά ξεχωρίζει από άλλες είναι στις υπέροχες δεύτερες φωνές του George Harrison και του Jeff Lynne οι οποίες συνοδεύουν τα lead vocals του Healey υποδειγματικά τόσο ερμηνευτικά όσο και από τεχνικής πλευράς. «Είναι άψογο. Στον στίχο: “Look at you all, see the love that is sleeping,” είμαι εγώ στις δεύτερες. Κι αμέσως μετά μπαίνει ο Harrison και τραγουδάει τις δεύτερες στο “while my guitar gently weeps”».
Αλλά και η κιθάρα του Healey είναι εκπληκτική όπως πάντα: δεν φεύγει μακριά από την κιθάρα του Clapton (στην αρχική ηχογράφηση του τραγουδιού στο άλμπουμ των Beatles ο Clapton είναι εκείνος που παίζει, παρότι δεν συμπεριλήφθηκε στα credits του δίσκου), αλλά δεν τον μιμείται και διατηρεί αμιγώς τη δική του ταυτότητα και το προσωπικό του στιλ. «Το προσέγγισα με την νοοτροπία της jazz —με άλλα λόγια, προσπάθησα να αυτοσχεδιάσω, να παραφράσω κάποια σημεία», λέει ο ίδιος.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα από τα καλύτερα cover της ροκ μουσικής, ένα κομμάτι που φέρει πλέον ανεξίτηλα τη σφραγίδα του μοναδικού Jeff Healey που έφυγε πρόωρα από τη ζωή, στις 2 Μαρτίου του 2008. Ήταν 42 ετών.
* * *
Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Μουσική


Σχολιάστε