Αυτό δεν είναι τραγούδι #27
Dj της ημέρας: Μαρία Τσάκος
Το τραγούδι γνωστό, μια τεράστια επιτυχία του Marvin Gaye που παρέμεινε στην πρώτη θέση των chart για 9 εβδομάδες την περίοδο Δεκέμβριος 1968-Ιανουάριος 1969. Εγώ ήμουν αγέννητη τότε ─εννοείται─ και όταν με το καλό γεννήθηκα ήταν η εποχή που ακούγαμε άλλα πράγματα, πιο ντίσκο-ποπ, την μετάβαση στη rock και τη soul την έκανα λίγο αργότερα. Αυτό όμως το τραγούδι, ένα από τα πιο αγαπημένα μου, το θυμάμαι πάντα σε συνάρτηση με μια ταινία που είναι στο προσωπικό μου κινηματογραφικό Top 10: το Big Chill («Η μεγάλη ανατριχίλα») του Lawrence Casdan, μια ταινία του 1983. Στην πρώτη σκηνή της ταινίας ένας από τους πρωταγωνιστές μαθαίνει στο τηλέφωνο την αυτοκτονία ενός κολλητού και συμφοιτητή, και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα αρχίζουν οι τίτλοι αρχής και η σεκάνς της ταινίας (σε αισθητική μουσικού videoclip) η οποία συστήνει στο κοινό όλα τα πρωταγωνιστικά πρόσωπα (τους συμφοιτητές)· και όλα αυτά με υπόκρουση το I heard it through the grapevine. Το υποβλητικό ─αλλά όχι πένθιμο─ beat της μουσικής, οι στίχοι ─που ουσιαστικά δίνουν την πληροφορία στον θεατή ότι όλοι οι φίλοι ενημερώθηκαν ο ένας απ’ τον άλλον χωρίς την ανάγκη για άλλη οπτικοποίηση─, ακόμα και η εποχή που είναι γραμμένο το τραγούδι —που τοποθετεί χρονικά τη φιλία τους σε σχέση με το εδώ και τώρα της πλοκής—, όλα αυτά τα στοιχεία κάνουν το I heard it through the grapevine να λειτουργεί ως ένα από τα πιο επιτυχημένα τραγούδια τίτλων που έχω δει σε ταινία. Τόσο που, παρόλο που δεν γράφτηκε γι’ αυτήν, εγώ το αποκαλώ πάντα: «Το τραγούδι του Big Chill».
Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι.
* * *
Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια


Σχολιάστε