Kodachrome

Αυτό δεν είναι τραγούδι #219

Dj της ημέρας, η Stucano Closer

Αύγουστος του 1982. Έχουν έρθει από Αμερική για διακοπές, τα ξαδέλφια του πατέρα μου με τα παιδιά τους. Και μας έφεραν δώρα. Πολλά δώρα! Ρούχα, παιχνίδια επιτραπέζια, παπούτσια και μία βιντεοκασέτα με τίτλο: «SIMON AND GARFUNKEL — LIVE IN CENTRAL PARK NEW YORK 1981». Το ωραιότερο δώρο ασυζητητί μπήκε στο βίντεο για να το απολαύσουμε.

Σιγή. Εμείς «τα παιδιά» καθίσαμε αναπαυτικά και περιμέναμε… και περιμέναμε… και τίποτα δεν γινόταν. Ούτε εικόνα, ούτε ήχος. Βγάλε και ξαναβάλε την βιντεοταινία, γύρνα την μπροστά, πίσω, ανέβασε ένταση, κλείσε ένταση, τίποτα. Αφήσαμε την βιντεοταινία στην ησυχία της, το πήραμε απόφαση πως δεν μας ήταν γραφτό να την δούμε και αποκαρδιωμένοι αποφασίσαμε να παίξουμε επιτραπέζιο. Μετά από αρκετή ώρα, η βιντεοταινία, η οποία είχε ξεχαστεί στο play, ζωντάνεψε και άρχισε να παίζει. Tρελή ικανοποίηση — και άντε φτου κι απ΄την αρχή καθίσαμε αναπαυτικά για να απολαύσουμε τον Simon και τον Garfunkel να τραγουδούν το Kodachrome! Μόλις τελείωσε το τραγούδι, εκεί στα χειροκροτήματα, τελείωσε και η ζωντάνια της βιντεοταινίας. Μόνο αυτό ακούσαμε και είδαμε. Τίποτα άλλο. Ναι, τολμώ να πω ότι με έχει στιγματίσει αυτό το τραγούδι σας, κύριοι Simon and Garfunkel!

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια