Πικρία

Αυτό δεν είναι τραγούδι #231

Dj της ημέρας, η Μαρία Αντωνοπούλου – Τσικαρδάνη

Από μικρή, μεγάλωσα σε έναν τόπο περικυκλωμένο από βουνά. Τα καλοκαίρια όμως, οι επιρροές μου όλες ερχόταν από τη θάλασσα. Πηγαίνοντας διακοπές, ο μπαμπάς μου, ναυτικός ξέμπαρκος χρόνια πριν γεννηθώ εγώ, με ξεναγούσε στα καράβια της γραμμής και μου μάθαινε τη ναυτική ορολογία και διάφορες ιστορίες. Πρύμνη, πλώρη, προπέλα, άγκυρες, τιμονιέρα… Και μεγάλωσα αγαπώντας τα πλοία, τα λιμάνια, τη θάλασσα και τους ναυτικούς. Και φυσικά τον Καββαδία. Πρωτοσυστηθήκαμε μέσα από ένα παλιό βιβλίο —κοινή έκδοση των Μαραμπού και Πούσι του 1977— και η γνωριμία μας συνεχίστηκε με τη Βάρδια και το Τραβέρσο. Από όλα τα αγαπημένα μου, ξεχωρίζω πάντα την Πικρία. Το τελευταίο ποίημα που έγραψε, τρεις μέρες πριν από τον θάνατό του από εγκεφαλικό επεισόδιο στην Αθήνα, σαν σήμερα το 1975.

Πικρία του ναυτικού που αρνήθηκε τη θάλασσα και πέθανε μακριά της, για τις αγάπες του στη στεριά. Αυτό είναι το τραγούδι μου για σήμερα, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια