Συντάκτης: dimartblog
-
Σαβουάρ βιβρ και παράδοση στα ιαπωνικά ΜΜΜ
Το σαβουάρ βιβρ στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς είναι ένα από τα ζητήματα της εποχής σε όλες τις μεγαλουπόλεις του κόσμου. Στην Ιαπωνία, όπου οι επιβάτες στο μετρό και στα τρένα είναι πάρα πολλοί σε καθημερινή βάση, το θέμα της συμπεριφοράς εντός των συρμών είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Η εταιρία Seibu Railways έφτιαξε αφίσες προκειμένου να εκπαιδεύσει τους επιβάτες της.…
-
Η «αιχμάλωτη σκέψη»
—του Ηλία Μαγκλίνη— «Αν κάποιος έχει πράγματι 55% δίκιο, έχει καλώς· δεν υπάρχει λόγος να αντιδικείς μαζί του. Αν, πάλι, κάποιος έχει 60% δίκιο, τόσο το καλύτερο· άσ’ τον να ευχαριστεί τον Θεό για αυτό. Τι γίνεται, όμως, με εκείνον που έχει 75% δίκιο; Αυτό, σύμφωνα με τους πιο σοφούς, είναι ύποπτο. Και με αυτόν…
-
Vomit express
Αυτό δεν είναι τραγούδι #994 Dj της ημέρας, το dim/art We know each other now twenty years, seen murders, and we wept tears Now we’re gonna take ourselves a little bit of free time Wandering round the southern poverty clime I’m going down to Puerto Rico I’m going down on the midnight plane I’m going…
-
Η Κίνα τη νύχτα
Η Marilyn Mugot είναι graphic designer και φωτογράφος. Ζει και εργάζεται στο Παρίσι. Στη σειρά της με τίτλο Night Project περιλαμβάνονται πολλές φωτογραφίες τραβηγμένες στις έξι εβδομάδες που πέρασε στο Χονγκ Κονγκ, την Τσονκίν και τη Γκουιλίν. Τα αστικά τοπία της είναι ως επί το πλείστον τραβηγμένα λίγο μετά τη δύση του ήλιου, την ώρα που το λυκόφως μπερδεύεται…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 5/4
Νυχτερινή Φαντασίωση —Καίσαρ Εμμανουήλ— Νύχθ’ υπό λυγαίαν —Απολλώνιος ο Ρόδιος— Ω! νάτο πάλι αυτό το ισχνό, φασματικό καράβι! Βουβό, όπως πάντα, στα νεκρά νερά κυλάει απόψε, ίσκιος θολός που εγέννησε μια νύχτα εβένινη, όταν πίσσα και θειάφι η Τρικυμία μέσα στα χάη ξερνούσε. Πέρα απ’ τα βάθη ερεβικών ξεκίνησε οριζόντων. Στην πρύμη του, όπου ορθώνεται,…
-
Mission impossible
Αυτό δεν είναι τραγούδι #993 Dj της ημέρας, η Μαρίκα Τσεβά Ήρθε μια μέρα στα καλά καθούμενα, χωρίς να του έχω κάνει ποτέ κανένα κακό, και μου είπε: «Έχω γράψει ένα μυθιστόρημα και θέλω να το διαβάσεις». Γιατί εγώ; Γιατί σε μένα; Γιατί; «Γιατί ξέρω ότι διαβάζεις». Εμ, καλά να πάθω αφού πάω και διαβάζω…
-
Sergei Prokofiev – Dance of the Knights
Αυτό δεν είναι τραγούδι #992 Dj της ημέρας, η Στου Κλόσερ Ο Σεργκέι Προκόφιεφ πέθανε στις 5 Μαρτίου του 1953, την ίδια ημέρα με τον Στάλιν. Ήταν 61 ετών. Ένα από τα κορυφαία σοβιετικά μουσικά περιοδικά της εποχής, ανέφερε την είδηση του θανάτου του Προκόφιεφ με μία μικρή παράγραφο στη σελίδα 116. Οι προηγούμενες 115…
-
Καμιά προσευχή για τους πεθαμένους
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Με αφορμή τις πρόσφατες εκδηλώσεις της Βουλής των Ελλήνων για τον Νίκο Μπελογιάννη, παρακολουθήσαμε έναν ακόμη σύντομο «πόλεμο της μνήμης», ανάμεσα στον μνημονιακό πλέον ΣΥΡΙΖΑ και στο σταθερά αντιμνημονιακό ΚΚΕ. Σε ποιον ανήκει τελικά ο Μπελογιάννης; Και κυρίως τι σημαίνει αλήθεια για εμάς σήμερα ο τραγικός θάνατός…
-
Tenderly
Αυτό δεν είναι τραγούδι #991 Dj της ημέρας, ο Τάκης Φωτιάδης Το Tenderly είναι κομμάτι του 1946 (στίχοι: Jack Lawrence, μουσική: Walter Gross). Η πρώτη εκτέλεση ήταν της Sarah Vaughan την ίδια χρονιά. Εν συνεχεία, το κομμάτι έγινε jazz standard — αλλά, για να καταλάβετε πόσο standard, ρίξτε απλώς μια ματιά στη λίστα (αντιγραμμένη από τη wikipedia) των μουσικών που…
-
Ο τύπος με την κιμωλία
Ο David Zinn ζει στο Ann Arbor του Michigan όπου εργάζεται ως καλλιτέχνης στη διαφήμιση, τη διακόσμηση κ.ά. Παράλληλα, την τελευταία δεκαετία επιδίδεται και σε ένα ιδιαίτερο εφήμερο είδος street art. Ζωγραφίζει τους μικρούς χαριτωμένους του ήρωες με προοπτική, ώστε να δημιουργεί την ψευδαίσθηση των τριών διαστάσεων, και με κιμωλία. Οι συντοπίτες του έχουν αγαπήσει τα έργα του…
-
April fool
Αυτό δεν είναι τραγούδι #990 Dj της ημέρας, ο Γιώργος-Γιώργος Ζαχαριάδης Λέω πάντα ψέματα, οπότε η πρωταπριλιά δεν είναι μια ξεχωριστή μέρα για μένα. Για μια στιγμή. Αυτή η φράση που μόλις έγραψα («λέω πάντα ψέματα») είναι αληθής ή ψευδής; Αν αληθεύει ότι «λέω πάντα ψέματα», λέω ψέματα, συνεπώς η φράση είναι ψευδής. Αν όμως…
-
Ο Αντώνιος της Γιούστον Ρόουντ
Το βιβλίο της άμμου #57 Το Λονδίνο είχε καταπιεί πολλά εκατομμύρια νέους άντρες με το όνομα Σμιθ, χωρίς να δώσει κανείς σημασία σ’ αυτά τα καταπληκτικά χριστιανικά ονόματα όπως το «Σέπτιμους», που μ’ αυτά οι γονείς τους είχαν σκεφτεί να τους ξεχωρίζουν. Αν έμενε κανείς στη Γιούστον Ρόουντ, υπήρχαν ένα σωρό εμπειρίες, και ξανά εμπειρίες,…
dimart 