Η Θεσσαλονίκη και η Βόρεια Ελλάδα στα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Αυτές τις μέρες ξεκινούν δύο εκθέσεις του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης στη Θεσσαλονίκη, οι οποίες αφορούν την ιστορία της πόλης και της Βόρειας Ελλάδας στις αρχές του 20ού αιώνα:

Το ξεχασμένο Μέτωπο και η ελληνική εμπειρία
The forgotten Front and the Greek experience
1915-1919

Έκθεση στο Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ
Βίλα Καπαντζή – Βασιλίσσης Όλγας 108
Εγκαίνια: Τετάρτη 16 Μαΐου 2018, ώρα 20:00

Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ανέκαθεν μια ιδιάζουσα και αμφιλεγόμενη θέση στη νεότερη ελληνική Ιστορία. Αφενός, η σύγκρουση Βενιζέλου-Κωνσταντίνου και ο Εθνικός Διχασμός κυριάρχησαν ως βασικά, αν όχι μοναδικά, στοιχεία θέασης της ιστορίας της περιόδου· αφετέρου, ο ίδιος ο Μεγάλος Πόλεμος θεωρήθηκε ότι δεν άγγιξε την Ελλάδα παρά μόνο στο τέλος του, με την επίσημη συμμετοχή της χώρας στις συγκρούσεις το 1917-1918.

Στην έκθεση αυτή επανατοποθετείται η Ελλάδα στο πλαίσιο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αναδεικνύονται οι επιπτώσεις του Πολέμου για τη χώρα και επανεντάσσονται οι εξελίξεις του ελληνικού χώρου στο πλαίσιο της παγκόσμιας Ιστορίας. Η σύγκρουση Βενιζέλου-Κωνσταντίνου, ο Εθνικός Διχασμός, η Προσωρινή Κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης, η Στρατιά της Ανατολής, τα Νοεμβριανά, ο συμμαχικός αποκλεισμός, η μάχη του Σκρα, και οι υπόλοιπες εξελίξεις αποτέλεσαν αναπόσπαστο μέρος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και επηρέασαν την έκβασή του σε ένα πολεμικό θέατρο, όπου η Ελλάδα, εκ των πραγμάτων, είχε σημαίνοντα ρόλο.
Παραγνωρισμένες έως σήμερα πτυχές του πολέμου αυτού στην Ελλάδα παρουσιάζονται και φωτίζονται, όπως η αλληλογραφία στρατιωτών, οι νέες τεχνολογίες που χρησιμοποιήθηκαν (υποβρύχια, ζέπελιν και αεροπλάνα, πόλεμος αερίων), η κατασκοπεία, αλλά και οι στρατιωτικοί χάρτες που σχεδιάστηκαν για τον πόλεμο και χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για ειρηνικούς σκοπούς.

Η έκθεση βασίζεται στο πλούσιο και πολυποίκιλο υλικό των συλλογών του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης (ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ). Τεκμήρια από αρχεία πολιτικών και στρατιωτικών, έντυπα, βιβλία, εφημερίδες, φωτογραφίες και καρτ-ποστάλ, χάρτες και αντικείμενα συνθέτουν μια πολυεπίπεδη και ανοιχτή σε πολλαπλές αναγνώσεις αφήγηση. Χρησιμοποιήθηκε ακόμη υλικό που παραχωρήθηκε από τους εξής φορείς και ιδιώτες: Imperial War Museum, Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων, Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, Σάββα Δεμερτζή, Βασίλειο Νικόλτσιο, Άγγελο Παπαϊωάννου, Δημήτρη Πόρτολο, Αλεξάνδρα Χαριτάτου, Εταιρεία Δημοπρασιών Α. Καραμήτσος & Σία.

Διάρκεια έκθεσης: έως 29 Ιουνίου και, με θερινό ωράριο, έως 3 Αυγούστου 2018

* * *

Στην πόλη των ωραίων εκκλησιών
Η Θεσσαλονίκη του Φρεντερίκ Μπουασσοννά, 1913 και 1919

Από το Φωτογραφικό Αρχείο του ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ
η έκθεση εγκαινιάστηκε την Τρίτη 15 Μαΐου 2018 στο Βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ, Τσιμισκή 11, Θεσσαλονίκη.

Η έκθεση παρουσιάζει φωτογραφίες από τα δύο ταξίδια του Ελβετού φωτογράφου Φρεντερίκ Μπουασσοννά στη Θεσσαλονίκη, το 1913 και το 1919. Ο φακός του Μπουασσοννά αποτυπώνει όψεις της πόλης σε δύο στιγμές καμπής στην ιστορία της, δηλαδή την απελευθέρωση και την καταστροφή της από τη σαρωτική πυρκαγιά. Στην έκθεση αναδύονται τα στοιχεία εκείνα που συνθέτουν το πολύπλοκο και σαγηνευτικό ψηφιδωτό της πολυπολιτισμικής Θεσσαλονίκης: ο βυζαντινός της πλούτος, μέσα από τις ωραίες κι επιβλητικές εκκλησίες και τα Κάστρα αλλά και το αρχιτεκτονικό αποτύπωμα των Οθωμανών που μαρτυρεί τη μακραίωνη παρουσία τους. Πανοραμικές λήψεις και στιγμές καθημερινού βίου υφαίνουν τον οπτικό καμβά της Θεσσαλονίκης των αρχών του 20ού αιώνα, μιας πόλης ταυτόχρονα μνημειακής και σύγχρονης. Έτσι την πρωταντίκρισαν και την απαθανάτισαν ο ταξιδιώτης-φωτογράφος και ο αχώριστος συνταξιδιώτης του Ντανιέλ Μπω-Μποβύ, ο πρώτος με το φακό κι ο δεύτερος με την πένα του.

Οι είκοσι έξι εικόνες της έκθεσης είναι σύγχρονα τυπώματα από γυάλινες διαφάνειες του Φρεντερίκ Μπουασσοννά που απόκεινται στο ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ. Εκτίθενται ακόμα κάποια πρωτότυπα τεκμήρια και εκδόσεις του οίκου Fréd. Boissonnas

Παράλληλα το ΜΙΕΤ εκδίδει στη σειρά ΑΦΕΛΙΑ ένα τόμο με τίτλο:
F. Boissonnas – D. Baud-Bovy, Δύο ταξίδια, 1913 & 1919.

Η έκθεση θα διαρκέσει έως το Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2018.
Ωράριο λειτουργίας:
Δευτέρα, Τετάρτη 09:00-15:30,
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 09:00-20:00,
Σάββατο 09:30-16:00.
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Εκθέσεις

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Advertisements

40382

Στο πλαίσιο του μήνα αφιερωμένου στο Ολοκαύτωμα, εγκαινιάζεται αύριο Σάββατο 27/1 στη 1.00 το μεσημέρι στο poems n’crimes bar των Εκδόσεων Γαβριηλίδη η βιντεοηχητική εγκατάσταση «40382», του ζωγράφου και καθηγητή της Α.Σ.Κ.Τ Μάριου Σπηλιόπουλου, αφιερωμένη στην Καρολίνα Ναχμούλη Γαβριηλίδου, επιζήσασα του ολοκαυτώματος.

00.KAROLINAoriginal photo

O τίτλος της εγκατάστασης «40382» είναι το νούμερο που διατήρησε η Καρολίνα Ναχμούλη Γαβριηλίδου χαραγμένο στο μπράτσο της, μαζί με τις μνήμες, μέχρι τον θάνατό της.

Διάρκεια έκθεσης: 27/1 – 7/2/2018

• poems n’crimes bar των Εκδόσεων Γαβριηλίδη (Αγίας Ειρήνης 17, μετρό Μοναστηράκι).

 

Griechenland, Saloniki, Erfassung von Juden

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Εκθέσεις

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Εικονοποίηση 2

Δέκα νέοι ποιητές συνομιλούν με είκοσι έναν εικαστικούς

Το επιτυχημένο project «Εικονοποίηση», που πραγματοποιήθηκε το 2012 στο Poems n’ Crimes των Εκδόσεων Γαβριηλίδη, επέστρεψε φέτος στον ίδιο χώρο.

Η έκθεση των νέων εικαστικών εγκαινιάστηκε το περασμένο Σάββατο και σήμερα, Παρασκευή 19 Ιανουαρίου, στις 8μ.μ. παρουσιάζεται το βιβλίο – κατάλογος της έκθεσης, που περιλαμβάνει τα ποιήματα των δέκα νέων ποιητών και τα έργα των είκοσι ενός νέων εικαστικών.

26940680_1742813425728747_1936754600_n

Η ΕΙΚΟΝΟΠΟΙΗΣΗ 2 έρχεται σαν συνέχεια του project ΕΙΚΟΝΟΠΟΙΗΣΗ 1, που πραγματοποιήθηκε το 2012 στον ίδιο χώρο, με μεγάλη επιτυχία.

Στο πλαίσιο, λοιπόν, του project EIKONOΠOIΗΣΗ 2, δέκα νέοι ποιητές ήρθαν στο Γ΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής της Α.Σ.Κ.Τ., διάβασαν τα ποιήματα τους και συζήτησαν για το πώς κατασκευάζονται τα ποιήματα με τους νέους εικαστικούς.

Οι νέοι ποιητές είδαν τον τόπο παραγωγής των εικόνων και οι νέοι εικαστικοί άκουσαν για τον τόπο παραγωγής των ποιημάτων από τους ίδιους τους δημιουργούς. Προέκυψε συνεργασία, σχέση, συν-ομιλία, όμιλος, πάνω στο αμείλικτο θέμα της«λευκής σελίδας» που περιμένει τις λέξεις και στον «λευκό καμβά» που περιμένει τα χρώματα για να αναδυθεί (και στις δύο περιπτώσεις) η εικόνα. Οι νέοι εικαστικοί έγραψαν για το ποίημα του κάθε ποιητή που επέλεξαν να «εικονοποιήσουν» και οι ποιητές έγραψαν για το έργο των εικαστικών που προέκυψε από τα ποιήματα τους. Αυτή η αμφίδρομη σχέση τυπώθηκε σε ένα βιβλίο που περιέχει τα κείμενα και τα έργα αυτής της διαδρομής λόγου και εικόνας, με τίτλο ΕΙΚΟΝΟΠΟΙΗΣΗ 2. Κατά την διάρκεια της έκθεσης θα γίνουν παρουσιάσεις του έργου των ποιητών και των εικαστικών.

Την επιμέλεια του project είχε ο Μάριος Σπηλιόπουλος και η Βάσω Κυριαζάκου.

Την επιμέλεια του βιβλίου είχε ο Σάμης Γαβριηλίδης.

Οι ποιητές που συμμετέχουν είναι: Δήμητρα Αγγέλου, Τάσος Θεοτόκης, Κωσταντίνα Κορρυβάντη, Νικόλας Κουτσοδόντης, Αλέξανδρος Λαβράνος, Χαρίλαος Νικολαΐδης, Ελένη Ντούξη, Νίκος Παπαδόπουλος, Μάξιμος Τρεκλίδης, Νίκος Φιλντίσης.

Οι εικαστικοί είναι: Κώστας Βαλιουτής, Αγγελική Γκαλερίδη, Ιωάννης Β. Γουδές, Κοσμάς Δενδρινός, Κατερίνα Καρατζαφέρη, Αγγελική Κλινάκη, Φίλιππος Κούτρικας, Στέφανος Κουτρούλης, Ερμάν Λούσα, Άγγελος Μεργές, Κέβιν Μουτσολάρι, Συμεών Μπεκούλης, Χριστίνα Μπουτάι, Πούρνιμα Μυλωνά, Λυδία Ξύγγη, Κλεάνθης Πάγκαλος, Αλεξάνδρα Πετούλη, Μαρίνα Πρωτονοταρίου, Άννα Στρούλια, Κωσταντίνος Τσιτσίγκος, Πρόδρομος Χαραλαμπίδης.

Σήμερα λοιπόν, Παρασκευή 19/1, θα παρουσιαστεί το βιβλίο που φιλοξενεί τα ποιήματα και τα έργα των νέων ποιητών και εικαστικών αντίστοιχα, ενώ οι ποιητές θα διαβάσουν ποιήματά τους και οι ζωγράφοι θα μιλήσουν για τα έργα τους και για τα ποιήματα από τα οποία τα εμπνεύστηκαν.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 25 Ιανουαρίου.

Poems n’ Crimes Art bar, Αγίας Ειρήνης 17 (60 μέτρα από το μετρό Μοναστηράκι).

Οι φωτογραφίες είναι από τα εγκαίνια του περασμένου Σαββάτου.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Εκθέσεις

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

«Η θλίψη θα κρατήσει για πάντα»

Van Gogh Alive, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

–της Ελένης Κεχαγιόγλου–

Θρυλείται πως τα τελευταία λόγια του αυτόχειρα ολλανδού ζωγράφου Βίνσεντ Βαν Γκογκ (στα ολλανδικά το όνομά του προφέρεται Φαν Χοχ), στον αδερφό του Θίο, ήταν περί παντοτινής θλίψης. Αυτοκτόνησε το 1890, πάσχοντας από βαριά κατάθλιψη, 37 μόλις ετών· αυτοπυροβολήθηκε στο στήθος στις 27 Ιουλίου και πέθανε δύο ημέρες αργότερα, δίχως καν να υποψιάζεται ότι, τον επόμενο αιώνα, θα συγκαταλεγόταν στους κορυφαίους σύγχρονους ζωγράφους και θα ασκούσε επιρροή στα σπουδαιότερα κινήματα τέχνης του 20ού αιώνα.

Ο πρωτότοκος γιος της δεκαμελούς οικογένειας ενός πάστορα, ωστόσο, ο Βίνσεντ, που γεννήθηκε σε ένα χωριουδάκι της χώρας του, ήταν ένα παιδί παράξενο, λένε, και σαν πρόωρα γερασμένο. Αφού δοκίμασε διάφορες δουλειές του ποδαριού και αφότου επίσης εργάστηκε ως ιεροκήρυκας σε ένα φτωχό χωριό στο Βέλγιο, στα 27 του χρόνια παρακολούθησε τα πρώτα του μαθήματα ζωγραφικής και, λίγο αργότερα, ταξίδεψε στην ολλανδική επαρχία, πηγή έμπνευσης για τους πίνακές του. Από το 1886 έμεινε για δύο χρόνια στη Μονμάρτη, το παρισινό κέντρο της παρισινής καλλιτεχνικής ζωής, με την οικονομική στήριξη του αδερφού του Θίο, που ζούσε εκεί. Τότε, γνώρισε σημαντικούς εκπροσώπους του ιμπρεσιονισμού από τον οποίο επηρεάστηκε, διατηρώντας ωστόσο προσωπικό ύφος στο έργο του, κάτι που δεν επιτρέπει την εύκολη κατάταξη του Βαν Γκογκ στους ιμπρεσιονιστές· οι ειδικοί κάνουν λόγο για τον «μετα-ιμπρεσιονισμό» του. Πωλ Γκωγκέν και Τουλούζ Λωτρέκ, Εντγκάρ Ντεγκά και Καμίλ Πισαρό είναι οι καλλιτέχνες που κυρίως συναναστράφηκε έως το 1888 οπότε κατέφυγε, για άλλη μία φορά, στην ύπαιθρο, αυτή τη φορά στη γαλλική.

Εγκαταλείπει την πρωτεύουσα και ταξιδεύει στην Προβηγκία από το τοπίο της οποίας εμπνέεται. Λίγο αργότερα θα τον επισκεφθεί στην Αρλ και θα μείνει μαζί του ο Γκωγκέν, που όμως θα αποφασίσει να φύγει, λίγους μήνες μετά, καθώς δεν άντεχε τις ιδιοτροπίες του. Θα διαπληκτιστούν και, κατόπιν τούτου, ο Βαν Γκογκ θα κόψει το αυτί του. Μετά την ανάρρωσή του, θα εισαχθεί με τη θέλησή του σε ψυχιατρική κλινική, πάσχοντας από κατάθλιψη — εκεί, θα ζωγραφίσει και το περίφημο έργο του «Έναστρη νύχτα». Περίπου έναν χρόνο μετά, θα επιστρέψει στο Παρίσι, υπό ιατρική παρακολούθηση, νιώθοντας οικτρά αποτυχημένος. Είχε πει: «Στη δουλειά μου έδωσα την καρδιά και την ψυχή μου, και στην πορεία έχασα το μυαλό μου».

VGA-10

 

Μετά τον θάνατό του τον Ιούλιο του 1890, πραγματοποιήθηκαν μεγάλες εκθέσεις των έργων του, στο Παρίσι το 1901, στο Άμστερνταμ το 1905, στην Κολωνία το 1912, στη Νέα Υόρκη το 1913 και στο Βερολίνο το 1914, που καθιέρωσαν, εφεξής οριστικά, ως σπουδαίο σύγχρονο ζωγράφο τον καλλιτέχνη που πίστευε ότι ένας καλός πίνακας ισοδυναμούσε με μια καλή πράξη.

***

 

Από σήμερα, 7 Νοεμβρίου, και μέχρι τις 4 Μαρτίου 2018, στο Μέγαρo Μουσικής Αθηνών παρουσιάζεται η μεγάλη ψηφιακή έκθεση «Van Gogh Alive», η οποία έχει ήδη παρουσιαστεί σε 35 μητροπόλεις του κόσμου και έχει προσελκύσει περισσότερους από δέκα εκατομμύρια, μικρούς και μεγάλους, θεατές, σε βαθμό που να θεωρείται καλλιτεχνικό γεγονός της χρονιάς. Πρόκειται για ένα πολυθέαμα, ένα «πλανητάριο» εικόνων, που μέσω και της διαδραστικής αλληλεπίδρασης, με τον συνδυασμό εικόνας και ήχου, «αφηγείται την ιστορία του δημιουργού, διεισδύει στα συναισθήματα και τις σκέψεις του και περιγράφει το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλούργησε. Με 40 ταυτόχρονες προβολές και ήχο υψηλής ευκρίνειας, που ζωντανεύουν τα αριστουργήματά του αποκαλύπτοντας την έμπνευση και την τεχνοτροπία τους, ενώ βυθίζουν ακαριαία τον θεατή μέσα στο σύμπαν του ζωγράφου», σύμφωνα με την περιγραφή της έκθεσης από τους εν Ελλάδι διοργανωτές της.

Μια τρισδιάσταστη έκθεση, αφιερωμένη στον καλλιτέχνη που έλεγε: «ονειρεύομαι ότι ζωγραφίζω και μετά ζωγραφίζω αυτό που ονειρεύομαι» — αλλά θα του ήταν αδύνατον να διανοηθεί ότι 127 χρόνια από τον θάνατό του εκατομμύρια άνθρωποι ανά τον κόσμο θα ενδιαφέρονταν για το έργο του, καθώς εκείνος θεωρούσε πεπρωμένο του την αποτυχία. Η θλίψη του Βαν Γκογκ, όμως, ευτυχώς όντως θα κρατήσει για πάντα.

VGA-2

***

 

info

Χώρος: Νέος Εκθεσιακός Χώρος Μεγάρου Μουσικής Αθηνών
Ημερομηνίες λειτουργίας: 8 Νοεμβρίου 2017 — 4 Μαρτίου 2018
Ώρες λειτουργίας: 10:00 – 22:00
Τιμές
Παιδιά, φοιτητές, άνεργοι, 65+: € 12
Ενήλικες: € 15
Πώληση εισιτηρίων
ΛΑΒΡΥΣ στο viva.gr
Στην είσοδο της έκθεσης κατά τις ώρες λειτουργίας
Ομαδικά και οικογενειακά εισιτήρια στο: 210 7258510

10

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Εικαστικά

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Εκθέσεις

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

 

 

Ανάδειξη των πολλαπλών χρήσεων και ιδιοτήτων του χαρτιού

Ομαδική έκθεση «See if you can fit it on the paper», στην γκαλερί UFAP

Με σκοπό την ανάδειξη καλλιτεχνών που δουλεύουν σε χαρτί και την οργάνωση εκθέσεων αφιερωμένων στο συγκεκριμένο εικαστικό μέσο, η νέα γκαλερί  UFAP (Unique Fine Arts Papers: Ζαν Μωρεάς 40) παρουσιάζει την ομαδική έκθεση «See if you can fit it on the paper», η οποία εγκαινιάζεται την Τρίτη 24 Οκτωβρίου, στις 8 το βράδυ, και θα διαρκέσει έως τις 5 Δεκεμβρίου, με ελεύθερη είσοδο.

Σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης, Ματίνας Χαραλάμπη, η έκθεση αφορμάται από την πολλαπλότητα των χρήσεων και των ιδιοτήτων του χαρτιού, για να παρουσιάσει έργα καλλιτεχνών, που είτε δείχνουν για πρώτη φορά δουλειά εκτελεσμένη σε χαρτί (Ε. Μπαχλιτζανάκη, Χ. Γιαννόπουλος), είτε το χρησιμοποιούν σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα στη μέχρι τώρα καλλιτεχνική τους πορεία (Μ. Ευσταθίου, Σ. Ταυλαρίδης, Α. Καπνίσης), είτε πάλι το εντάσσουν σε ένα ευρύτερο corpus επιλογών (Κ. Γραμμένος, Δ. Τάταρης, Κ. Χρηστίδη, Κ. Χριστόπουλος, Λ. Γιαννακόπουλος, Β. Γεροδήμος).

01

Λεωνίδας Γιαννακόπουλος – The key holder, ink on paper

Στην έκθεση αυτή, το χαρτί λειτουργεί σαν ενεργό στοιχείο του έργου στις περιπτώσεις των χάρτινων «εργόχειρων» του Σ. Ταυλαρίδη, των εύθραυστων «ρωγμών» («Crack») της Μ. Ευσταθίου, της σύνθεσης από περιτυλίγματα καραμέλας της Ε. Μπαχλιτζανάκη, των δισδιάστατων υλικοτεχνικών πλεγμάτων του Β. Γεροδήμου ή των αλλόκοτων κολάζ της Κ. Χρηστίδη.

Άλλες φορές, εκτελεί τον ρόλο μιας ουδέτερης επιφάνειας, η οποία αναδεικνύει τη δυναμική της εικαστικής γραφής, όπως στα ασπρόμαυρα πεδία του Κ. Γραμμένου, τα ομιχλώδη τοπία από λαδοπαστέλ του Χ. Γιαννόπουλου, τις γεωμετρικές χωρικές κατασκευές του Α. Καπνίση και τα λεπτεπίλεπτα σχέδια με ραπιτογράφο του Λ. Γιαννακόπουλου.

02

Αντώνης Καπνίσης

Τέλος, στις σελίδες των καλλιτεχνικών ημερολογίων (τις λεγόμενες «Ιστορίες Υστερίες του Λευκού Χαρτιού») του Δ. Τάταρη και τα ντεκολάζ του Κ. Χριστόπουλου, η προέλευση του χαρτιού (το φύλλο τετραδίου και εφημερίδας αντίστοιχα) είναι καθοριστική για την πρόσληψη του έργου, δημιουργώντας ποικίλες διασυνδέσεις και υπαινιγμούς.

03

Κατερίνα Χρηστίδη

Μια μεταφορά της εσωτερικής πάλης του καλλιτέχνη

Ο τίτλος της έκθεσης «See if you can fit it on the paper» προέρχεται από το κομμάτι «Paper» των Talking Heads (album: «Fear of Music», 1979) και συνιστά μια μεταφορά της εσωτερικής πάλης του καλλιτέχνη κατά τη δημιουργική διαδικασία, με τους στίχους να συνθέτουν έναν «στρόβιλο» από σελίδες ποικίλων ειδών (από αρχεία γραφειοκρατικού τύπου, τηλεφωνικούς καταλόγους, καλλιτεχνικά σημειωματάρια, προσχέδια), με κοινό παρονομαστή τη διαπερατότητα του χαρτιού στο φως («some rays pass through») και την αναγκαιότητά του σε όλες τις εκφάνσεις της σύγχρονης ζωής («hold on to that paper»).

Μια παράλληλη τροχιά «συμβίωσης»

Όπως αναφέρει η επιμελήτρια, στο κείμενο της έκθεσης: «Η ιστορία του χαρτιού χαράσσει μια παράλληλη τροχιά “συμβίωσης” με τα ηλεκτρονικά και, εν συνεχεία, τα ψηφιακά μέσα. Μια τροχιά που αφήνει το στίγμα της σε όλες τις εκδηλώσεις της καλλιτεχνικής δραστηριότητας, έτσι όπως η γραφή δημιουργεί ένα μονοπάτι από μελάνι επάνω στο φύλλο. Γι’ αυτό και ο Jacques Derrida δεν μιλά για το τέλος του χαρτιού στη σύγχρονη εποχή, αλλά για την “απόσυρσή” του(retraite) . Από τον “απρόθυμο” γραφιά (Bartleby) του Melville, στο ομώνυμο μυθιστόρημά του (1853), μέχρι τον “ατυχή” επεξεργαστή κειμένων (Paul Hackett) στην ταινία “Μετά τα Μεσάνυχτα” του Scorsese (1985) και από τους ψυχογεωγραφικούς χάρτες των Καταστασιακών (1957 – 1958), μέχρι τις στοίβες από σελίδες του Felix Gonzalez – Torres (1990 – 1995), το χαρτί είναι παρόν. Άλλοτε ως σιωπηλός δράστης, άλλοτε πάλι ως απλό υλικό συστατικό, συμβάλλει ως επιφάνεια γραφής στην οργάνωση του ατόμου και της κοινωνίας, ανατρέποντας για αρκετούς αιώνες την εντροπική φύση των πραγμάτων».

04

Χρήστος Γιαννόπουλος

Οι καλλιτέχνες

Στην έκθεση, συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Κατερίνα Χρηστίδη, Βασίλης Γεροδήμος, Ειρήνη Μπαχλιτζανάκη, Χρήστος Γιαννόπουλος, Μαρία Ευσταθίου, Κορνήλιος Γραμμένος, Δημήτρης Τάταρης, Αντώνης Καπνίσης, Λεωνίδας Γιαννακόπουλος, Στρατής Ταυλαρίδης, Κώστας Χριστόπουλος.

06

Βασίλης Γεροδήμος

Πληροφορίες

Γκαλερί UFAP (ισόγειος χώρος του καταστήματος Unique Fine Arts Papers): Ζαν Μωρεάς 40 – Αθήνα, τηλ.: 210 9018415. Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα και Τετάρτη: 10:00 – 15:00, Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή: 10:00 – 20:00, Σάββατο: 11:00 – 15:00.

Πηγή: Ναυτεμπορική

05

Εικόνα εξωφύλλου: Κώστας Χριστόπουλος – Imprints Collages  Decollages imprint collage and decollage on paper

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Εκθέσεις

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Αναζητώντας διαρκώς τη Σύλβια Πλαθ

“One Life: Sylvia Plath”. Μια έκθεση στην Ουάσινγκτον με πίνακες, σχέδια και αντικείμενά της, που φωτίζουν καλύτερα τις σκιές της.

—της Ειρήνης Βεργοπούλου—

Πενήντα και βάλε χρόνια μετά την αυτοκτονία της, στην εξαιρετικά νεαρή ηλικία των 31 ετών, η ποίηση, τα γραπτά, η ζωή αυτή καθ’ εαυτή της ιδιοφυούς αμερικανίδας ποιήτριας Σύλβια Πλαθ (1932-1963) συνεχίζει να συναρπάζει, να γοητεύει, να δημιουργεί απορίες αλλά και να αποκωδικοποιείται από τους ερευνητές της σύγχρονης λογοτεχνίας. Οι δεκαετίες που περνούν καθιστούν το έργο της όλο και πιο έγκυρο, και πιο αναγνωρισμένο, ως αναπόσπαστο κομμάτι της εξέλιξης της αγγλόφωνης γραφής στον 20ό αιώνα, και σαφώς ανθεκτικό στο πέρασμα των ετών. Η Πλαθ έγραφε –με έναν τρόπο που και σήμερα είναι αξιανάγνωστος και σύγχρονος– για να εκφράσει και να καταπολεμήσει τους προσωπικούς της δαίμονες, καταθέτοντας, επιπλέον, με τρυφερότητα την καθημερινότητά της, με μια ευρηματικότητα που καταδείκνυε ένα ρωμαλέο πρωτογενές ταλέντο. Ποτέ δεν θα μάθουμε πόσα ακόμα θα μπορούσε να γράψει και πού θα έφτανε –ή μη– το ταλέντο της, αν είχε πατήσει τη μέση έστω ηλικία.

npg-sylvia-plath

© Rosalie Thorne McKenna Foundation

Αυτόν τον καιρό, από τις 30 Ιουνίου 2017 έως τις 20 Μαΐου 2018, μια έκθεση στο Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν στην Ουάσινγκτον, στη National Portrait Gallery, παρουσιάζει στο κοινό μια «οπτική», πιο πολύ, πλευρά της ποιήτριας, εκθέτοντας ζωγραφιές, σχέδια και σκιτσάκια της στα περιθώρια σελίδων, προσωπικά της γράμματα και τα ημερολόγιά της, οικογενειακές φωτογραφίες, τη γραφομηχανή της και άλλα προσωπικά της αντικείμενα, που μας ιντριγκάρουν να προσπαθήσουμε να κοιτάξουμε βαθύτερα στη γοητευτική, βασανισμένη ψυχή της, και να παρατηρήσουμε το ταλέντο της στον σχεδιασμό και τη ζωγραφική (μια τέχνη που η ίδια λάτρευε). Πρόκειται για εκθέματα τα οποία φωτίζουν τις ακόμα κάπως ανεξερεύνητες αποχρώσεις και σκιές του νου της.

Φωτογραφίες από την έκθεση: Elise Mollica

Το αφιέρωμα έχει τον τίτλο “One Life: Sylvia Plath”, και εντάσσεται στο σύνολο παρόμοιων αφιερωμάτων της Πινακοθήκης σε δημιουργούς, υπό τον γενικό τίτλο “One Life”. Όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του Σμιθσόνιαν, «Η έκθεση αποκαλύπτει πώς η Πλαθ σχημάτισε οπτικά την ταυτότητά της καθώς ενηλικιωνόταν ως συγγραφέας στη δεκαετία του 1950. Οι επισκέπτες θα ρίξουν μια ματιά στην προσωπική ζωή της Πλαθ και στη διττή της φύση που η ίδια την χαρακτήριζε ως την “καστανομάλλα” και την “ξανθιά” προσωπικότητά της… Η έκθεση παρουσιάζει μια προσεκτικά επιλεγμένη σειρά από εικόνες και αντικείμενα από τα αρχεία της Πλαθ στο Κολλέγιο Σμιθ[1] και από τη Βιβλιοθήκη Lilly στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, δυο συλλογές που ποτέ δεν έχουν συνδυαστεί μαζί πριν από την έκθεση αυτή».

exh_plath

Η Dorothy Moss, που εργάζεται στην Πινακοθήκη, είναι η επιμελήτρια της έκθεσης, και ενώνει τις δυνάμεις της με την προσκεκλημένη συν-επιμελήτρια Karen Kukil,[2] η οποία εργάζεται στο Κολλέγιο Σμιθ.

[1] Το Κολλέγιο Σμιθ είναι το Κολλέγιο στη Μασαχουσέτη στο οποίο είχε φοιτήσει η ποιήτρια όταν ήταν νεαρή.

[2] Η Karen Kukil  έχει επιμεληθεί παλιότερα την έκδοση ενός τόμου με τα ημερολόγια της Πλαθ.

01

Η Σύλβια σε πόζα τύπου «Μέριλιν», το 1954, φωτογραφία του Gordon Ames Lameyer. Η «ξανθιά», πιο ανάλαφρη πλευρά του εαυτού της.

2953

Η «καστανή» εκδοχή: η Σύλβια με τα παιδιά της Νίκολας και Φρίντα,
τον Απρίλιο του 1962. Φωτογραφία: Siv Arb/Writer Pictures.

02

Αυτοπροσωπογραφία της Σύλβια σε ημι-αφηρημένο στιλ, με μελάνι και νερομπογιά σε χαρτί, μεταξύ 1946 και 1952.

03

Η παιδική αλογοουρά της Σύλβια (!) που την είχε κρατήσει η μητέρα της, με τα γράμματα της μητέρας της δίπλα, από τον Αύγουστο του 1945.

04

Κολλάζ που έφτιαξε η Πλάθ το 1960, με εικόνες του Αϊζενχάουερ, του Νίξον, ενός βομβαρδιστικού κ.λπ. Οι εικόνες και τα κειμενάκια, κομμένα από περιοδικά της εποχής, οικοδομούν ένα αιχμηρό και ειρωνικό σχόλιο της ποιήτριας για την αμερικανική κοινωνία όπως αναδύεται στις αρχές του ’60.

05

«Ένας Πόλεμος που θα τελειώσει τους Πολέμους», αυτοπορτρέτο της δεκατετράχρονης Σύλβια, στις 26 Φεβρουαρίου 1946.

SP_slide3

«Twas the Night Before Monday», αχρονολόγητο χειρόγραφο της Σύλβια.

06

Τριπλό Πορτρέτο, τέμπερα σε χαρτί, 1950 ή 1951. Έργο της Πλαθ, επηρεασμένο από τον κυβισμό και τον μεταϊμπρεσιονισμό.

* * *

Περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση και εικόνες:

http://npg.si.edu/exhibition/one-life-sylvia-plath

https://www.brainpickings.org/2017/08/17/sylvia-plath-one-life-smithsonian-visual-art/

http://www.vogue.com/article/sylvia-plath-national-portrait-gallery-one-life

https://www.washingtonpost.com/goingoutguide/museums/at-dcs-portrait-gallery-the-side-of-sylvia-plath-you-didnt-know/2017/08/03/e6d570b8-7228-11e7-8839-ec48ec4cae25_story.html?utm_term=.354ffdd1c1a6

* * *

THEY LIVE #14: SYLVIA PLATH

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Βιβλίο

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Εικαστικά

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Εκθέσεις

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Ελευσίνα: Άνθρωποι και Εργοστάσια

spania-tekmiria-apo-ti-biomixaniki-eleusina-1

Έκθεση στο Διοικητήριο του Παλαιού Ελαιουργείου Ελευσίνας

Μέσα από σπάνια τεκμήρια της λειτουργίας των μεγάλων βιομηχανικών μονάδων της Ελευσίνας, τα οποία εκτίθενται για πρώτη φορά, αναδύονται οι ιστορίες των ανθρώπων που μόχθησαν εκεί, από τους βιομηχανικούς εργάτες έως τους επιχειρηματίες, συνθέτοντας την έκθεση «Βιομηχανική Ελευσίνα. Άνθρωποι και Εργοστάσια».

Η έκθεση, η οποία πραγματοποιείται με ελεύθερη είσοδο, στο πλαίσιο των  εκδηλώσεων του Φεστιβάλ «Αισχύλεια 2016», που διοργανώνει ο δήμος Ελευσίνας έως τις 15 Νοεμβρίου, εγκαινιάζεται στο Διοικητήριο του Παλαιού Ελαιουργείου, στην παραλία της Ελευσίνας, το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου, στις 7 το απόγευμα.

Με διαδραστική διάθεση

Ξετυλίγοντας την επιμέρους ιστορία των εργοστασίων που είναι συνυφασμένα με τη ζωή της Ελευσίνας, η έκθεση κάνει μια αναδρομή στην ιστορία της βιομηχανίας της πόλης, από τα τέλη του 19ου αιώνα έως τη Μεταπολίτευση. Με διαδραστική διάθεση, ο  επισκέπτης καλείται να ανασυνθέσει την ιστορία, μέσα από τα σπάνια εκθέματα, αλλά και από κείμενα, προφορικές μαρτυρίες, θεατρικές αφηγήσεις, οπτικοακουστικό και εικαστικό υλικό.

Καλείται, εν τέλει, να αναστοχαστεί για τη σημασία του εργάζεσθαι και του επιχειρείν σήμερα, μέσα από το παράδειγμα σημαντικών, όσο και άγνωστων στιγμών του παρελθόντος ενός τόπου που, παραμένοντας βιομηχανικός, έχει, ωστόσο, και μια βαθιά σχέση με την παραγωγή πολιτισμού.

Η αρχιτέκτονας – μουσειολόγος Ερατώ Κουτσουδάκη ανέλαβε την επιμέλεια της έκθεσης, η οποία αποτελεί την πρώτη δημόσια δράση της Διοικούσας Επιτροπής του  Μουσείου Νεότερης Ιστορίας της Ελευσίνας «Γεώργιος Αμπατζόγλου», σε συνεργασία με το Τμήμα Πολιτισμού του ΝΠΔΔ Πολιτισμού, Αθλητισμού, Κοινωνικής Πολιτικής και Προσχολικής Αγωγής (ΠΑΚΠΠΑ) του δήμου Ελευσίνας.

spania-tekmiria-apo-ti-biomixaniki-eleusina

Πληροφορίες

Ώρες λειτουργίας έκθεσης: Τρίτη έως Παρασκευή και Κυριακή: 9:00 – 13:00 και 19:00 – 22:00, Σάββατο: 19:00 – 22:00, Δευτέρα: κλειστά.

Πηγή: Ναυτεμπορική

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Εκθέσεις < Προτάσεις

Το dim/art στο facebook

follow-twitter-16u8jt2 αντίγραφο