Κατηγορία: Το ποίημα της εβδομάδας

  • Το ποίημα της εβδομάδας 28/5

    Το ποίημα της εβδομάδας 28/5

    Ο ίσιος δρόμος —Ζακ Πρεβέρ— Σε κάθε χιλιόμετρο Κάθε χρόνο στενοκέφαλοι γέροι δείχνουν στα παιδιά το δρόμο με μια χειρονομία μπετόν αρμέ. Ζακ Πρεβέρ, Κουβέντες, μετάφραση: Μιχάλη Μεϊμάρης, «Καστανιώτης», Αθήνα 1986 * * * Άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων  

  • Το ποίημα της εβδομάδας 21/5

    Το ποίημα της εβδομάδας 21/5

    Κωνσταντίνου και Ελένης —Κική Δημουλά— Κύριε σού έφερα το πρόσφορο ζεστή ακόμα η σάρξ με σφραγίδα εδώ το χαρτονόμισμα να δώσεις κάτι στο κερί που σου διαβάζει οδυρμούς εν περιλήψει κι εδώ είναι το χαρτί με των ψυχών τα ονόματα. Όσα μπορείς αγίασον. Για την Ελένη κυρίως ενδιαφέρομαι ήτανε κάποτε η μάνα μου. Τώρα δεν…

  • Το ποίημα της εβδομάδας 14/5

    Το ποίημα της εβδομάδας 14/5

    Φλεγόμενα αινίγματα 1 —Νέλλυ Ζαχς— Αυτή τη νύχτα έστριψα σε μια σκοτεινή πλάγια οδό Τότε τοποθετήθηκε η σκιά μου μες στο χέρι μου Αυτό το κουρασμένο κομμάτι ρούχου ήθελε να φορεθεί και το χρώμα Τίποτε μού μίλησε: Είσαι απ’ την άλλη μεριά. Σύγχρονη γερμανόφωνη ποίηση, Επιλογή, μετάφραση, σχόλια: Αντώνης Τριφύλλης, Πλέθρον, Αθήνα 1983 * * *…

  • Το ποίημα της εβδομάδας 7/5

    Το ποίημα της εβδομάδας 7/5

    Ο δρόμος της Πελοποννήσου —Μάρκος Μέσκος— Πόσα πράγματα ακόμη δεν ξέρεις! Παραδείγματος χάριν ο δρόμος αυτός της Πελοποννήσου που τραβάει ευθεία για το Νοτιά κύμα κι αεράκι γιαλό-γιαλό, γιαλό-γιαλό στους λόφους οι γαϊδάροι διαβάζουν εφημερίδες νέα παλιά παραδείγματος χάριν. Ξάφνου το μονοπάτι κατάμαυρο κυπαρίσσι που σκίζει στα δυο τη γαλανή θάλασσα τα τρεχαντήρια και τη…

  • Το ποίημα της εβδομάδας 30/4

    Το ποίημα της εβδομάδας 30/4

      Ουράνιο τόξο —D. H. Lawrence— Μετάφραση: Γιώργος Χ. Κουλούρης Ακόμη και το ουράνιο τόξο έχει κορμί φτιαγμένο από τις ψιχάλες της βροχής και είναι μια αρχιτεκτονική αστραφτερών ατόμων, ωστόσο δεν μπορείς ν’ ακουμπήσεις το χέρι σου πάνω του, ή μάλλον, ούτε και το νου σου. * * * Άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων

  • Το ποίημα της εβδομάδας 23/4

    Το ποίημα της εβδομάδας 23/4

    Ωδή στη χαρά —Miroslav Holub— Μετάφραση: Σπύρος Τσακνιάς Αγαπάς μόνο όταν εις μάτην αγαπάς. Δοκίμασε κι άλλο ραδιοανιχνευτή ‘κει που απέτυχαν οι δέκα, πάρε διακόσια κουνέλια όταν τα εκατό έχουν πεθάνει: μόνο αυτό είν’ επιστήμη. Ζητάς το μυστικό. Μια λέξη μόνο: πάλι. Στο τέλος ένα σκυλί κρατάει στα δόντια το ειδωλό του στο νερό, καρφώνουμε…

  • Το ποίημα της εβδομάδας 16/4

    Το ποίημα της εβδομάδας 16/4

    Εκεί που τα γαλάζια άλογα —Raymond Souster— Ο δρόμος είναι ήσυχος, ο θόρυβος που ακουγόταν απ’ τον τοίχο έπαψε, το γατάκι κουλουριάστηκε στην καρέκλα, το ραδιόφωνο έκλεισε, τ’ άδεια μπουκάλια για το γάλα έξω απ’ την πόρτα. Και τώρα μονάχα ο ύπνος και όνειρα και σκέψεις του ύπνου. Ούτε κι ο έρωτας δε μας κρατάει…

  • Το ποίημα της εβδομάδας 9/4

    Το ποίημα της εβδομάδας 9/4

    Σχέδια για ένα καλοκαίρι —Γιώργος Σεφέρης— Άνθη της πέτρας μπροστά στην πράσινη θάλασσα με φλέβες που μου θύμιζαν άλλες αγάπες γυαλίζοντας στ’ αργό ψιχάλισμα, άνθη της πέτρας φυσιογνωμίες που ήρθαν όταν κανένας δε μιλούσε και μου μίλησαν που μ’ άφησαν να τις αγγίξω ύστερ’ απ’ τη σιωπή μέσα σε πεύκα σε πικροδάφνες και σε πλατάνια.…

  • Το ποίημα της εβδομάδας 2/4

    Το ποίημα της εβδομάδας 2/4

      Ναπολέων —Γουόλτερ ντε λα Μαρ— Μετάφραση: Γιώργος Χ. Κουλούρης «Τι είναι ο κόσμος, στρατιώτες; Είμαι εγώ· εγώ, αυτό το ακατάπαυστο χιόνι, αυτός ο βορινός ουρανός· στρατιώτες, αυτή η μοναξιά στην οποία πηγαίνουμε Είμαι εγώ» * * * Άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων

  • Το ποίημα της εβδομάδας 26/3

    Το ποίημα της εβδομάδας 26/3

    Εγώ είμαι, ανοίξετε —Αντρέ Μπρετόν— Μετάφραση: Ανδρέας Εμπειρίκος Τα τετράγωνα του αέρος σπάζουν με τη σειρά τους Από καιρό πια δεν υπάρχουν καθρέφτες Και οι γυναίκες καμώνονται μέρα και νύχτα πως δεν είναι τόσο ωραίες Όταν πλησιάζουν τα πουλιά που πρόκειται να καθήσουν στον ώμο τους Γέρνουν πίσω το κεφάλι απαλά χωρίς να κλείσουν τα…

  • Το ποίημα της εβδομάδας 19/3

    Το ποίημα της εβδομάδας 19/3

    Άνοιξη —Αμαλία Τσακνιά— Πάνω που λες πως όλα τέλειωσαν κι αρχίζεις πια να συνηθίζεις στην ιδέα κάποιο ανεπαίσθητο άρωμα σε παγιδεύει και σκαλώνει το βλέμμα σου στο πρώτο κλαδί: Μικρές, αυθάδεις, πεισματάρικες ελπίδες βαλθήκανε να μπουμπουκιάζουν και σε κοιτάζουν περιπαιχτικά ανατρέποντας την τάξη των πραγμάτων. Αμαλία Τσακνιά, Το δέντρο, 1977 * * * Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων…

  • Το ποίημα της εβδομάδας 12/3

    Το ποίημα της εβδομάδας 12/3

    Μην ξεχνάς —Δημήτριος Βικέλας— Μη ψυχρά με κοιτάζεις. Θυμήσου πώς πετούσα χτες βράδι μαζί σου στο χορό — μην ξεχνάς! Χθες το βράδι σε είχ’ αγκαλιά κ’ οι καρδιές μας κοντά εκτυπούσαν, κ’ εις τα χείλη μου εμπρός κυματούσαν τα ευώδη ξανθά σου μαλλιά και τα έδινα χίλια φιλιά μυστικά, —μην ξεχνάς! Άκουσέ με! Χθες…