Κατηγορία: Το ποίημα της εβδομάδας

Ευτυχισμένοι, ευτυχισμένοι —Γιώργος Ιωάννου— Τον ξέρετε μήπως τον Ρασκόλνικωφ; Ευτυχισμένοι, ευτυχισμένοι· εγώ τυχαία τον γνώρισα στο δρόμο. Ίσως τον συναντήσω κι απόψε στα λευκά σοκάκια μας να χτυπάει το κουδούνι πάλι καμιάς ξύλινης πόρτας «Πώς πάνε τα μαθήματα;» Το μόνο. Και τίποτε, μα τίποτε, για το λεπτό μας ζήτημα. Γιώργος Ιωάννου, Τα Χίλια Δέντρα και άλλα…

Παραμύθι —Μίροσλαβ Χόλουμπ— Μετάφραση: Σπύρος Τσακνιάς Έχτισε το σπιτάκι του τα θεμέλιά του, τις πέτρες του, τους τοίχους του, τη στέγη του, το τζάκι του και τον καπνό, τη θέα του απ’ το παραθύρι. Έφκιαξε τον κήπο του, το φράχτη του, το θυμάρι του, το σκουλήκι του, τη βραδινή δροσιά του. Ξεχέρσωσε ένα κομμάτι ουρανό…

Η τήξις των χρόνων —Τριστάν Τζαρά— μια χαρά ένα μέλλον όλα ειπωθηκαν πάνου στην κλάρα ο σάλος του πλοίου θαν το πάρει το χαμόγελό σου κλεμμένο σαν τον άνεμο τα μάτια τα πιο αγνά κι οι ματωμένες μέρες όταν ανοίγω το στόμα μιλάς κι η ίδια τραγουδιέται πολύ πιο ψηλά εκεί που δε φτάνει να…

Yara Yara —Νίκος Καββαδίας— Καθώς αποκοιμήθηκες φύλαγε βάρδια ο κάβος. Σε σπίτι μέσα, ξέχασες προχτές το φυλαχτό. Γελάς, μα εγώ σε πούλησα στο Rio για δυο centavos κι απέ σε ξαναγόρασα ακριβά στη Βηρυτό. Με πορφυρό στα χείλη μου κοχύλι σε προστάζω. Στο χέρι το γεράκι σου και τα σκυλιά λυτά. Απάνωθέ μου σκούπισε τη…

Ποίημα —Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι— —«Σύντροφε διαβάτη! Αυτή εδώ είν’ η οδός Ζουκόφσκι;» Με κοιτάζει, σαν ένα παιδί που βλέπει έναν βρικόλακα, τα μάτια ορθάνοιχτα, ζητά να με αποφύγει: —«Όχι, σύντροφε, αυτή είναι η οδός Μαγιακόφσκι χιλιάδες χρόνια τώρα. Δεν είν’ εδώ, στο κατώφλι της αγαπημένης, που αυτοχειριάστηκε;» Τι έκανε λέει; Πώς;… Εγώ!… Αυτοκτόνησα;… Μετάφραση: Νίκος Εγγονόπουλος *…