Ετικέτα: Η Καθημερινή
-
Paterson — το «μυστικό τετράδιο» του Τζιμ Τζάρμους
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Στην ερώτηση «Πάτερσον πώς τα πας με τη ζωή σου;», απαντά «δεν έχω παράπονο». Δεν είναι συμβατική ούτε τυποποιημένη η αντίδρασή του. Ο οδηγός λεωφορείου στη μικρή πόλη Πάτερσον του Νιου Τζέρσεϊ το εννοεί. Οι διαδρομές του είναι περιορισμένες. Εκτελεί με συνέπεια τα καθημερινά δρομολόγια, επιστρέφει στο σπίτι, όπου τον περιμένει η…
-
«Μια ιστορία είναι πάντοτε μια επιχείρηση διάσωσης»
O Ηλίας Μαγκλίνης —ή, μάλλον, ο κύριος Γκρι— στοχάζεται, με αφορμή τον πρόσφατο θάνατο του σημαντικού συγγραφέα και σπουδαίου θεωρητικού της τέχνης Τζον Μπέργκερ, στις 2 Ιανουαρίου. Και αποφαίνεται: «Ο κόσμος δεν αντέχεται χωρίς ιστορίες».
-
Αντέχει η κατά Τσαρούχη ερμηνεία της Αθήνας;
—του Νίκου Βατόπουλου— Πολλές φορές, αν όχι πάντα, όταν περπατάω στην Αθήνα φέρνω στον νου τα κτίρια που υπήρχαν στη θέση όσων βλέπω. Είτε από μνήμης είτε από φωτογραφίες, τα κτίρια εξαϋλώνονται και άλλα έρχονται μπροστά σε ένα διαρκές πρότζεκτ προβολής, μετάθεσης, αντιπαράθεσης και σύγκρισης. Ενίοτε, βάζω στη θέση όσων βλέπω κτίρια που θα ήθελα…
-
Ρατσισμός και μετα-αλήθεια
—της Ξένιας Κουναλάκη— Διάβασα το κυριακάτικο άρθρο του Τάκη Θεοδωρόπουλου, στο οποίο αποφαίνεται ότι «η Αθήνα δεν είναι πολυπολιτισμική». Το βασικό επιχείρημά του είναι πως η Ελλάδα δεν διέθετε αποικίες, όπως η Γαλλία, και γι’ αυτό οι δικοί μας μετανάστες είναι αδύνατο να ενταχθούν στις χαλαρές δομές της χώρας. Είναι άλλωστε χειρότεροι μετανάστες από τους…
-
Ο Χόπερ και η μοναξιά της συνύπαρξης
—της Ξένιας Κουναλάκη— Τα κορίτσια που επιτηρούν τις αίθουσες με έργα του Έντουαρντ Χόπερ στην ομώνυμη έκθεση στο Βιτοριάνο της Ρώμης είναι σαν ζωντανοί πίνακές του. Καθισμένες στα σκαμπό της γκαλερί οι νέες κοπέλες γέρνουν –με την ηδυπάθεια της ανίας και της νιότης– τα κορμιά τους και ακουμπούν στον τοίχο. Παρακολουθούν τη ροή τουριστών στην…
-
Η αγωνία του Λένιν στη Γενεύη
—του Ηλία Μαγκλίνη— «Οτζοβισμός. Σου λέει κάτι ο όρος;» Κοίταξα απορημένος τον κύριο Γκρι. Κάτι νόστιμο είχε πάλι ανακαλύψει. «Ήταν μια δυναμική πολιτική τάση μέσα στους Μπολσεβίκους, η οποία ξεπήδησε αμέσως μετά την αποτυχημένη εξέγερση του 1905. Οι Οτζοβιστές αντέδρασαν στις, έτσι κι αλλιώς λιγοστές, μεταρρυθμίσεις του τσαρικού κατεστημένου, θεωρώντας πως ο μόνος γνήσιος δρόμος…
-
To κουδούνι που δεν χτύπησε ποτέ
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Οι εικόνες από το «πρώτο κουδούνι για τα προσφυγόπουλα» προβάλλουν δύο πλευρές της ελληνικής πραγματικότητας εξίσου ισχυρές και αυθεντικές. Μπορεί το υπουργείο Παιδείας να θέλει να παρουσιάσει τις αντιδράσεις ορισμένων γονέων ως «μεμονωμένα περιστατικά που προσπάθησαν να δημιουργήσουν αρνητικό κλίμα, αλλά αντιμετωπίστηκαν εν τη γενέσει τους από τους εκπροσώπους του υπουργείου», όμως…
-
Μάρη Θεοδοσοπούλου
—της Όλγας Σελλά— Όταν φεύγει ένας άνθρωπος κρατάμε από εκείνον/η τις μνήμες που κουβαλάμε από αυτόν και τις φωτογραφίες του. Τις όψεις της ζωής του και των στιγμών του. Από την κριτικό λογοτεχνίας Μάρη Θεοδοσοπούλου κρατάμε μόνο τις μνήμες των λόγων και της εικόνας της (όσοι από εμάς τη γνώρισαν) και, φυσικά, τα κείμενά της.…
-
«Η γης δεν έχει κρικέλια / για να την πάρουν στον ώμο και να φύγουν…»
Προβληματίζονται οι ηθοποιοί των ελληνικών κρατικών θεάτρων για παράσταση στα Κατεχόμενα —της Όλγας Σελλά— Μόλις διάβασα χθες το πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ του Σάκη Ιωαννίδη στην «Καθημερινή», με τίτλο «Προβληματίζει η “Αντιγόνη” στα Κατεχόμενα» έσπευσα στο ράφι με τα βιβλία του Σεφέρη, κι άρχισα να διαβάζω τα ποιήματα της συλλογής «Ημερολόγιο Καταστρώματος, Γ». Ίσως γιατί,…
-
Μπουρκίνι ή τόπλες;
—της Ξένιας Κουναλάκη— Πριν από λίγες μέρες ήμουν σε αθηναϊκή παραλία και δίπλα μου κολυμπούσε μια οικογένεια. Δυο ήταν γυναίκες, μια μεγαλύτερης ηλικίας και μια νεότερη, φορούσαν μακριά φορέματα, μαύρα, που είχαν κολλήσει πάνω τους και έμοιαζαν να παλεύουν με το βάρος των ρούχων να επιπλεύσουν. Κάπως σαν αυτή την προπαγανδιστική φωτογραφία του CNN με…
-
Αβοήθητοι μπρος στον θάνατο
—του Θεοφάνη Τάση— «Ο θάνατος είναι ο ήχος μιας μακρινής βροντής σε μια εκδρομή», γράφει ο W.H. Auden. Στις μέρες μας τον αφουγκραζόμαστε δίχως τη γόνιμη σε κοινωνικές πρακτικές του πένθους αναγνώριση της θνητότητας που χαρακτήριζε προηγούμενες κοινωνίες. Ως εκ τούτου, δυσκολευόμαστε περισσότερο να διαχειριστούμε τον αποχαιρετισμό και την απώλεια. Εχοντας απωθήσει τη θνητότητα μένουμε…
-
Η βόμβα του Brexit πυροδοτήθηκε
—του Γιώργου Π. Τερζή— Για πολλούς ήταν ζήτημα χρόνου. Ένα χρόνο πριν, η Ελλάδα φλέρταρε με την ρήξη αλλά εκείνο το «όχι» μεταφράστηκε σε «ναι». Σε όλη την Ευρώπη, ο αντιευρωπαϊσμός αυξάνει δυνάμεις, καθίσταται κεντρικός παράγοντας διαμόρφωσης πολιτικής. Το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος προκαλεί ήδη σοκ, σε παγκόσμιο επίπεδο. Η βόμβα πυροδοτήθηκε και το ωστικό…
dimart 