Ετικέτα: ποίηση

Σχέδια για ένα καλοκαίρι —Γιώργος Σεφέρης— Άνθη της πέτρας μπροστά στην πράσινη θάλασσα με φλέβες που μου θύμιζαν άλλες αγάπες γυαλίζοντας στ’ αργό ψιχάλισμα, άνθη της πέτρας φυσιογνωμίες που ήρθαν όταν κανένας δε μιλούσε και μου μίλησαν που μ’ άφησαν να τις αγγίξω ύστερ’ απ’ τη σιωπή μέσα σε πεύκα σε πικροδάφνες και σε πλατάνια.…

  Ναπολέων —Γουόλτερ ντε λα Μαρ— Μετάφραση: Γιώργος Χ. Κουλούρης «Τι είναι ο κόσμος, στρατιώτες; Είμαι εγώ· εγώ, αυτό το ακατάπαυστο χιόνι, αυτός ο βορινός ουρανός· στρατιώτες, αυτή η μοναξιά στην οποία πηγαίνουμε Είμαι εγώ» * * * Άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων

Στα πλαίσια του αφιερώματος στην Ποίηση, που οργανώνει ο ΙΑΝΟΣ όλο το μήνα Μάρτιο, ο Νίκος Πλάτανος παρουσιάζει στις 31 Μαρτίου στις 9.00 το βράδυ τραγούδια που έχει γράψει πάνω σε ποίηση Μιχάλη Γκανά, Διονύση Καψάλη και Γιώργου Κοροπούλη. Ο πυρήνας της συναυλίας θα είναι τα μελοποιημένα ποιήματα από την ποιητική συλλογή Ανθοδέσμη – Ποιήματα…

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 29 Μαρτίου του 1917, γεννήθηκε ο ποιητής Τάκης Σινόπουλος στην Αγουλινίτσα, το σημερινό Επιτάλιο, κωμόπολη του Ν. Ηλείας. —Επιμέλεια / αρχείο: Γιώργος Ζεβελάκης— Την άλλη μέρα (χτες) το πρωί χτυπήθηκε άσχημα ένας λοχαγός από νάρκη. Πήγα τρέχοντας στο ναρκοπέδιο (κινδύνεψα να σκοτωθώ κι εγώ), τον έδεσα πρόχειρα. Ησύχασε μωρέ Θωμά. Τι κάνεις έτσι,…

Άνοιξη —Αμαλία Τσακνιά— Πάνω που λες πως όλα τέλειωσαν κι αρχίζεις πια να συνηθίζεις στην ιδέα κάποιο ανεπαίσθητο άρωμα σε παγιδεύει και σκαλώνει το βλέμμα σου στο πρώτο κλαδί: Μικρές, αυθάδεις, πεισματάρικες ελπίδες βαλθήκανε να μπουμπουκιάζουν και σε κοιτάζουν περιπαιχτικά ανατρέποντας την τάξη των πραγμάτων. Αμαλία Τσακνιά, Το δέντρο, 1977 * * * Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων…

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21 Μαρτίου) Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21 Μαρτίου), το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών διοργανώνει τη δική του «Μεγάλη Hμέρα της Ποίησης», αφιερώνοντας ολόκληρη την Κυριακή 16 Μαρτίου στην ποίηση, που συμπορεύεται, εδώ και χιλιετίες, με τη μουσική, εκπροσώπησε επάξια τη χώρα μας στο διεθνές λογοτεχνικό στερέωμα τον 20ό…

Μην ξεχνάς —Δημήτριος Βικέλας— Μη ψυχρά με κοιτάζεις. Θυμήσου πώς πετούσα χτες βράδι μαζί σου στο χορό — μην ξεχνάς! Χθες το βράδι σε είχ’ αγκαλιά κ’ οι καρδιές μας κοντά εκτυπούσαν, κ’ εις τα χείλη μου εμπρός κυματούσαν τα ευώδη ξανθά σου μαλλιά και τα έδινα χίλια φιλιά μυστικά, —μην ξεχνάς! Άκουσέ με! Χθες…

Ο φαύνος κύκνος —Νάνος Βαλαωρίτης— Το τάβλι μιας ξέγνοιαστης ζωής στα νούφαρα των καφενείων κεφάλια χτενισμένα από την ίδια σήραγγα μ’ επιτραπέζια χαρακτηριστικά μ’ εμπόδια προς το κάθε τι κυνηγημένος από τα βέλη της αύριο μάχομαι με δυο ρυτίδες συγχρόνως (άλλοτε θα τα λέγαμε πουλιά) μεσοκαλόκαιρα και το φθινόπωρο μια τεράστια εσωτερική επεξεργασία κι ο…

Ερωτική σκηνή —Μιχαήλ Μήτρας— και γυρίζοντας την είδε γυμνή την είδε γυμνή γυρίζοντας και γυμνή γυρίζοντας και την είδε γυρίζοντας και την είδε γυμνή και την είδε γυμνή γυρίζοντας γυμνή γυρίζοντας και την είδε την είδε γυρίζοντας και γυμνή και την είδε γυμνή γυρίζοντας γυμνή και γυρίζοντας την είδε * * * Εδώ άλλα ποιήματα,…