Ετικέτα: Fernando Pessoa
-
Για τα «είδη» της βίας
—του Σάκη Κουρουζίδη— Στην πολιτική ανάγνωση, η βία χωρίζει στα δύο το πολιτικό σκηνικό: 1. Από τη μια, όσοι θεωρούν εύλογη, νόμιμη, θεμιτή, επιθυμητή, ηθικά και ιστορικά νομιμοποιημένη τη χρήση βίας για την επίτευξη πολιτικών σκοπών. 2. Από την άλλη, όσοι απορρίπτουν, δεν χρησιμοποιούν και καταδικάζουν τη χρήση βίας για την επίτευξη πολιτικών σκοπών. Τα…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 4/4
[Έχω μέσα μου κάτι σαν καταχνιά…] —Φερνάντο Πεσσόα— Μετάφραση: Γιάννης Σουλιώτης Έχω μέσα μου κάτι σαν καταχνιά Που με πνίγει, αλλά δεν είναι τίποτα. Νοσταλγία του τίποτα Ακαθόριστη επιθυμία. Τυλιγμένος σαν σε ομίχλη Είμαι απ’ το ίδιο υλικό και βλέπω Το μακρινό, λαμπρό αστέρι Από την καύτρα του τσιγάρου πάνω. Κάπνισα τη ζωή μου. Αβέβαιο…
-
Τα βιβλία που ταξιδεύουν
Οι κινητές επιχειρήσεις δεν είναι καινοφανές φαινόμενο. Όλοι έχουμε δει (ιδιαίτερα παλιότερα και ιδίως στην περιφέρεια) βανάκια που ήταν κινητοί φούρνοι, μανάβικα ή και καταστήματα ειδών ρουχισμού. Το κινητό βιβλιοπωλείο, όμως, είναι, ομολογουμένως πρωτότυπη ιδέα. Και μάλιστα, όταν πρόκειται για βιβλιοπωλείο ειδικά για τουρίστες. Τον Ιούνιο του 2003, τρεις ευρηματικοί λάτρεις των βιβλίων από τη…
-
«Eγώ δεν είμαι αυτός που νομίζουν»
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 30 Νοεμβρίου 1935, πέθανε στη Λισαβόνα ο Φερνάντο Πεσσόα. Almada Negreiros, Retrato de Fernando Pessoa, 1954 Υποκρίνομαι σημαίνει αγαπώ. Δεν μπορώ ποτέ να αντικρίσω ένα όμορφο χαμόγελο ή ένα όλο νόημα βλέμμα χωρίς αυτόματα να αναρωτηθώ (και λίγο με ενδιαφέρει ποιος χαμογελάει ή κοιτάζει), ποιος μπορεί να κρύβεται στο βάθος της ψυχής της οποίας…
-
26/2 Το ποίημα της εβδομάδας
XXXVII —Φερνάντο Πεσσόα— Σαν μεγάλη κηλίδα φωτιάς λερωμένης αργοπορεί το σούρουπο στα σύννεφα που μένουν. Έρχεται σφύριγμα ακαθόριστο από μακριά στο ηρεμότατο απόγευμα. Πρέπει να ΄ναι από μακρινό καραβάνι. Αυτή τη στιγμή μου ΄ρχεται μια ακαθόριστη νοσταλγία και μια ακαθόριστη επιθυμία γαλήνια που εμφανίζεται κι εξαφανίζεται. Επίσης πού και πού ακραγγίζοντας τις όχθες σχηματίζονται φυσαλίδες…
-
12/6 Το ποίημα της εβδομάδας
Ο φύλακας των κοπαδιών XLIX —Φερνάντο Πεσσόα— Πηγαίνω μέσα και κλείνω το παράθυρο. Μου φέρνουν το καντηλέρι και με καληνυχτίζουν. Κι η φωνή μου ικανοποιημένη καληνυχτίζει. Μακάρι η ζωή μου να ‘ταν αυτό πάντα: η μέρα ηλιόλουστη ή από βροχή γλυκιά ή θυελλώδης σαν ο Κόσμος να τελείωνε, τ’ απόγευμα γλυκό κι οι συντροφιές που…
-
31/1 Το ποίημα της εβδομάδας
—Fernando Pessoa— Αν θέλουν να έχω μυστικισμό, εντάξει, τον έχω. Είμαι μυστικιστής, αλλά μονάχα με το σώμα. Η ψυχή μου είναι απλή και δεν σκέφτεται. Ο μυστικισμός μου συνίσταται στο να αρνείται τη γνώση. Μόνο να ζω θέλω, κι αυτό να μην το σκέφτομαι. Δεν ξέρω τι είναι φύση: την τραγουδώ. Ζω στην κορφή ενός…
dimart 