Ετικέτα: W. G. Sebald
-

Το ποίημα της εβδομάδας 18/1
Mölkerbastei* —W. G. Sebald— Μετάφραση: Λένια Ζαφειροπούλου Το δωμάτιο του Μπετόβεν είναι τώρα συγυρισμένο Οι πίνακες ίσιοι οι κουρτίνες πλυμένες και κάθε βδομάδα τα δάπεδα γυαλίζονται εκ νέου Την πολυθρόνα ΄όμως πίσω απ’ το πιάνο την έχουν αποσυ΄ρει Κι όμως έρχεται κάποτε τη νύχτα και κάτι συνθέτει στα όρθια Οδηγία: ακουστό μόνο με το ακουστικό…
-

A song for Sebald
—του Γιώργου Τσακνιά— Κάποτε ο John Cage έδωσε μια διάλεξη, όπου περιέγραφε τρόπους τυχαίας μουσική σύνθεσης: με ζάρια, με κλήρους, με βάση προϋπάρχοντα σημάδια στο χαρτί κ.ο.κ. Στο τέλος, μια κυρία από το κοινό σήκωσε το χέρι της και σχολίασε: «Άμα είναι έτσι, γράφω κι εγώ μουσική». Ο Cage τής απάντησε: «Ναι, αλλά δεν γράφετε».…
-

THEY LIVE #16: W.G. Sebald
—του Αλέξανδρου Ζωγραφάκη— Πολλές φορές συνδιαλέγομαι με ήρωες βιβλίων ή με συγγραφείς που έχω αγαπήσει. Μου αρέσει να φαντάζομαι τις αντιδράσεις τους σε δικά μου προβλήματα. Έτσι εξάλλου μου ήρθε η ιδέα να τους βάλω σε κείμενα όπου θα εμφανίζονται σε καταστάσεις μιας πεζής καθημερινότητας. — Α. Ζ. * * * «Ο Ρέιμοντ Τσάντλερ παραμένει ο…
-

Από τον Βιγιόν στον Ζέμπαλντ, με τη Λένια Ζαφειροπούλου
Με τα λόγια [γίνεται] Αν σηκώσει το βλέμμα Ν’ αγγίξει Με το μέτωπο τ’ άστρα, Δεν στέκει τότε πουθενά Το αβέβαιο πέλμα Και παίζουν μαζί του Νέφη και άνεμοι [1] Στην πέρα άκρη τού θαμπού καθρέφτη ο ήλιος βυθίζεται, χάλκινη σφαίρα πυρωμένη, Αθόρυβα και σιωπηλά, Όπως στη θάλασσα βυθίστηκαν γενειοφόροι βασιλείς [2] [1] Γκαίτε, «Όρια…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 27/7
Πανάκεια —W. G. Sebald— Μετάφραση: Λένια Ζαφειροπούλου Μιά ψαλιδιά μιά δαχτυλήθρα ἕνα μάτι τῆς βελόνας Ἕνα προσκύνημα μιά πέτρα στή μνήμη ἕνα βουνό πού ἄλλαξε θέση ἕνα πεντάλφα καί ἕνα κυβάκι πάγος χρωματισμένο μ’ ἕνα τίκ Berliner Blau * * * Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων
-

Τα τέκνα του Ισραήλ
Το βιβλίο της άμμου #48 Με βλέπω ακόμη, είπε ο Άουστερλιτς, να συλλαβίζω ξανά και ξανά, ψιθυρίζοντας μόνος μου συνωμοτικά, την ιστορία του Μωυσή από ένα βιβλίο για παιδιά με μεγάλα γράμματα που μου είχε χαρίσει η Μις Πάρρυ όταν κατάφερα για πρώτη φορά να πω απέξω χωρίς λάθη και με σωστό τονισμό το κεφάλαιο…