Πώς δενόταν η μπεσαμέλ;

—του Γιάννη Παπαθεοδώρου—

Η μικρή ιστορία του «γέροντος Παστίτσιου» ανέδειξε στο προσκήνιο μερικά πολύ ενδιαφέροντα πράγματα για τη σύγχρονη νεοελληνική κοινωνία. Πρώτον, ότι  ο αναχρονιστικός «νόμος περί βλασφημίας» είναι μια μορφή λογοκρισίας που πλήττει πλέον σοβαρά τη δημοκρατία και την ελευθερία της έκφρασης. Δεύτερον, ότι αρκούν μερικά μέηλ μερικών ορθόδοξων ταλιμπάν και μια ερώτηση της Χρυσής Αυγής για να στείλουν κάποιον, για μερικές μέρες, στη φυλακή. Τρίτον, ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης καταναλώνει ακόμη τα cult αγιορείτικα προϊόντα, ιδίως όταν αυτά διασταυρώνονται με στερεότυπα του «μπανάλ εθνικισμού» (θεωρίες συνωμοσίας, προφητείες για το «ξανθό γένος», σενάρια για τον «περιούσιο λαό» κλπ.).

Πράγματι, από την αρχή της κρίσης παρακολουθούμε να αυξάνεται με ένταση στην pop και trash μιντιακή κουλτούρα ένα ρεύμα εσχατολογικής ερμηνείας της πραγματικότητας που παρηγορεί τους «αγανακτισμένους» Έλληνες με λογής λογής σενάρια για το παρόν και το μέλλον της χώρας.  Κομμάτι αυτής της ερμηνείας είναι και η παρέλαση των διάφορων σεβάσμιων γερόντων, που κάνουν το θαύμα τους κυρίως στις ζώνες τηλεμάρκετινγκ. Χωρίς να είναι επισήμως άγιοι, οι γέροντες αυτοί «αγιοποιήθηκαν» στη συνείδηση του φιλοθεάμονος κοινού μέσα από μια πολύ απλή διαδικασία: τα θαύματά τους δεν ήταν απλώς μια προσωπική επέμβαση «της θείας χάριτος» αλλά ένα απτό δείγμα για το πώς ο Θεός και οι επί (ελληνικής) γης εκπρόσωποί του μεριμνούν κυρίως για το ελληνικό έθνος. Για αυτό άλλωστε και οι εν λόγω άγιοι δεν είναι μόνο θαυματοποιοί∙ είναι, κυρίως, προφήτες.

Η προφητεία για τα μελλούμενα, τα ποθούμενα και τα ιερά πεπρωμένα του έθνους είναι μια πολύ παλιά ιστορία μέσα στην πορεία του νεοελληνικού εθνικισμού. Κι από αυτή την πλευρά, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε πως δενόταν η μπεσαμέλ, εδώ και χρόνια∙ εννοώ, δηλαδή, ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο «ελληνοχριστιανισμός» για να επιβάλει την ισχύ του καταλήγει ακόμη και στο να φορέσει χειροπέδες στους αρνητές του.

Με μια διαφορά όμως: σήμερα που ο «ελληνοχριστιανικός πολιτισμός» του Ζαμπέλιου κατάντησε να είναι ένα «τηλε-σκουπίδι» του Λιακόπουλου, δεν υπάρχει καμιά Μεγάλη Ιδέα για να γοητεύσει οριστικά και εξακολουθητικά το πλήθος των πιστών.  Είναι σαφές, δηλαδή, πως ο 27χρονος «γέρων Παστίτσιος», με τη σύλληψή του, δεν πλήρωσε μόνο τη σατιρική και ειρωνική του διάθεση στη «μπλογκόσφαιρα». Στην πραγματικότητα, πλήρωσε την οργή μιας ολόκληρης εθνολαϊκιστικής φαντασίωσης που σιγά σιγά ξεμένει από θαύματα. Μίλησε κανείς για ανορθολογισμό;

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.