03|

03|Subkultur 90+

Δίσκοι που επιμένουν να στριφογυρνούν στο μυαλό των συντελεστών του dim/art

—του Διονύση Νοταράκη—

03 pic

Steve Wynn – Crossing Dragon Bridge
(Rock Ridge Music 2008)

Ο Steve Wynn, ακόμα και αν σταματούσε την καριέρα του το 1989, όταν αποχώρησε από τους Dream Syndicate, θα είχε ξεπληρώσει μέχρι κεραίας το χρέος του απέναντι στο Rock ‘n’ Roll — ωστόσο δεν επαναπαύτηκε ούτε μια στιγμή στις δάφνες του. Ακούραστος, από το 1990 έχει ηχογραφήσει εννιά solo δίσκους. Αεικίνητος, αφού όχι μόνο έχει συμμετάσχει σε αναρίθμητα side projects αλλά έχει συνεργαστεί με ένα μεγάλο πλήθος μουσικών, από τον Dan Stuart των Green on Red ως τον αδικοχαμένο Bryan Harvey και τον Peter Lawrence Buck των R.E.M.  Πέρα όλων των άλλων, μάλλον ανικανοποίητος, αφού δεν σταματά να πειραματίζεται με διαφορετικά στιλ και ήχους. Το 2008 αφήνει, φορτωμένος με λίγο υλικό, την οικεία γι’ αυτόν Νέα Υόρκη, για να ταξιδέψει ως τη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας, όπου θα συναντηθεί με τον τραγουδοποιό, παραγωγό και μπροστάρη των Walkabouts Chris Eckman. Τρεις βδομάδες όλες κι όλες έμεινε ο Steve Wynn στη Λουμπλιάνα παρέα με τον Chris Eckman και προϊόν αυτής της συνάντησης αυτής είναι το Crossing Dragon Bridge που κυκλοφόρησε το 2008 από την  Rock Ridge Music. Ο ίδιος λέει για τον δίσκο αυτό: No band. No session players (until later). No passing of the baton in this relay race. Even Chris would hesitate when I tried to get him to play something. Guitar, bass, keyboards, vocals-if I could do it, I had to do it. And that’s why Crossing Dragon Bridge sounds different from other records I’ve done before but also more like the sound inside my head than anything I’ve done before. But it’s not a record I would have made in New York. Or in Tucson. Or in Los Angeles, Tokyo, Moscow or Mali, it’s not like a record I would make on the moon or on Mars or in New Jersey. It has the sound and the mood and the sights and the overall vibe of Ljubljana. Από τα λεγόμενα του, από την πορεία του των κομματιών, κάποιες ιδέες που φαίνεται να προϋπήρχαν ήδη από τη Νέα Υόρκη εμπλουτίστηκαν και δουλεύτηκαν στη Λιουμπλιάνα, ενώ η τελική μίξη έγινε στο Σιάτλ. Κρίνοντας από το τελικό αποτέλεσμα, ο δίσκος αυτός είναι μοναδικός. Αξίζει να σημειωθεί πως ο ρόλος του Chris Eckman ήταν καθοριστικός αφού δεν δίστασε τόσο να προσθέσει τις φωνές της τοπικής γυναικείας χορωδίας Carnice Vocal Group όσο και να αναθέσει το ντύσιμο κομματιών στην Apollon Chamber Orchestra, μια ορχήστρα δωματίου από την Πράγα. Ο δίσκος πατάει εξίσου στην Ευρώπη και την Αμερική χωρίς η μια ήπειρος να επισκιάζει την άλλη. Ο Steve Wynn εκπλήσσει τους ακροατές του ακριβώς επειδή μέχρι και σήμερα, στα 53 του, μπορεί ακόμη να εκπλήσσεται ο ίδιος.  Αριστούργημα.

9/10 

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.