11|

11|Subkultur 90+
Δίσκοι που επιμένουν να στριφογυρνούν στο μυαλό των συντελεστών του
dim/art

—του Διονύση Νοταράκη—

—————————————————————————————————————-

Kings of Convenience – Declaration of Dependence

Mawlaw 388 2009 

Declaration of Dependance

Νοσταλγείτε τους μεγάλους τροβαδούρους της δεκαετίας του 1960; Χτυπάει κάποιο καμπανάκι όταν βλέπετε t-shirt με τον Dylan σε αλυσίδες ρούχων, όταν ανακαλύπτετε τυχαία κάποιο single του Donovan ή όταν ακούτε κάποιο βράδυ στο ραδιόφωνο το El Cóndor Pasa των Simon and Garfunkel; Αν ναι, σταματήστε να διαβάζετε αυτή την κριτική, σημειώστε τον τίτλο και τρέξτε στο κοντινό δισκοπωλείο. Αν απάντηση είναι «μάλλον ναι» ή «μάλλον όχι», δώστε μια ευκαιρία ακούγοντας το κομμάτι που παραθέτουμε στο τέλος της κριτικής και ρίξτε μια διαγώνια ματιά στο κείμενο. Αν είναι «όχι», περιμένετε για τις κριτικές που θα έρθουν, ανατρέξτε στις παλιέςή ψάξτε αλλού, αδιέξοδα δεν υπάρχουν ή τουλάχιστον μπορείτε να τα υπερβείτε — όπως οι Kings of Convenience το folk-pop ντουέτο των Erlend Øye και Eirik Glambek Bøe  από το Μπέργκεν της Νορβηγίας.

Σε ένα στυλ που μπορεί να φαντάζει κορεσμένο εδώ και δεκαετίες, οι δύο Νορβηγοί μουσικοί φαίνονται ικανοί να δώσουν ευρηματικές, μέχρι ενός σημείου, λύσεις στα χρόνια ζητήματα της folk στασιμότητας. Το τσέλο, τα βιολιά ή το πιάνο όταν καλούνται να γεμίσουν τα κενά που εξ ορισμού αφήνουν οι δύο κιθάρες και οι δυο φωνές το κάνουν σωστά αν και αναμφίβολα υπάρχει χώρος για μεγαλύτερες παρεμβάσεις. Εδώ εντοπίζεται ίσως και η μεγαλύτερη αδυναμία του δίσκου, χωρίς όμως να μπορεί να διατυπωθεί με βεβαιότητα αν με διαφορετική ενορχήστρωση το τελικό αποτέλεσμα θα απείχε αρκετά από  το δεδομένο. Ένα ακόμη στοιχείο είναι πως ο δίσκος αυτός έρχεται μετά από πεντάχρονη δισκογραφική απουσία. Στο διάστημα αυτό το σχήμα έδωσε λίγες συναυλίες, ενώ οι φήμες της περιόδου εκείνης το ήθελαν να έχει διαλυθεί. Όπως το θέτουν και οι ίδιοι στο swingy Boat Behind, ένα από τα πλέον αξιόλογα κομμάτια του δίσκου, “So we meet again after several years / Several years of separation / Moving on, moving around / Till we spend this time / Chasing the other’s tail”.

Παρά τη πενταετή απουσία από τη δισκογραφία, ο δίσκος είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένος με τις προηγούμενες δουλειές των Kings of Convenience και αυτό ίσως μπορεί να ερμηνευθεί ως αναγκαιότητα, αφού κάπως έτσι το σχήμα καθίσταται ικανό να πιάσει το νήμα από το σημείο που το άφησε.  Το Declaration of Dependence είναι ένα καλοδουλεμένο και γλυκό album που, παρά το επίπεδο συναίσθημα που σε ορισμένα σημεία αποπνέει, δεν περνάει απαρατήρητο. Συστήνεται πρωτίστως στους οπαδούς του ήχου αλλά δύναται να αποτελέσει και μια καλή εισαγωγή σε όσους ενδιαφέρονται να περιπλανηθούν στα folk – pop σκανδιναβικά μονοπάτια.

7/10 

Εδώ περισσότερη sublutur90+

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.