Ο J.J. Cale έχει όλα τα χαρακτηριστικά αυτού που λέμε «μύθο» στη μουσική. Με 40 χρόνια προσφοράς στην πλάτη του, με ένα απόλυτα χαρακτηριστικό στιλ, χαμηλόφωνο και επιβλητικό, ακριβοθώρητος και cool, έχοντας περάσει τον καλλιτεχνικό του βίο με τους όρους του — έτσι, ως μύθος έφυγε στις 26 Ιουλίου 2013 από τη ζωή. Ο Clapton, οι Lynard Skynyrd, ο Santana, o Tom Petty έχουν παίξει μερικά από τα τραγούδια του κάνοντάς τα διάσημα. Ο ίδιος ο JJ απέφευγε το promotion και γενικά τα ενοχλητικά παρελκόμενα της showbiz. Ελάχιστες συνεντεύξεις, ελάχιστες φωτογραφίες (πόσοι, άραγε, θα τον αναγνώριζαν αν τον έβλεπαν στο δρόμο;) κι ένας χαλαρός ρυθμός παραγωγής δίσκων (με υπέροχα εξώφυλλα, χωρίς τη φωτογραφία του, κατά κανόνα), που σχεδόν αντανακλάται και στα ίδια του τα τραγούδια. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση του Cale στον ατζέντη του, όταν κάποια στιγμή τού υπενθύμισε πως ίσως είναι καιρός πια να βγάλει κανέναν καινούργιο δίσκο: «Γιατί, τι έπαθε ο παλιός;»
Γεννήθηκε το 1938 στην Οκλαχόμα και άρχισε να παίζει κιθάρα στα 10 του. Το 1965 ηχογράφησε πρώτη φορά το After Midnight, αλλά χρειάστηκε να περάσουν πέντε χρόνια για να ανακαλύψει το τραγούδι ο Clapton και να το ανεβάσει στα charts. Δώδεκα συνολικά άλμπουμ μέσα σε σαράντα χρόνια μπορεί να φαίνονται λίγα. Αλλά καμία σημασία δεν έχει όταν από αυτά τα άλμπουμ ακούσαμε το Call me the breeze, το Cocaine, το Sensitive kind, το Tijuana, και το Same old blues.
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
dimart 
Σχολιάστε