Στο όνομα της αγάπης

Η ομοερωτική φωτογραφία ως διαμαρτυρία ενάντια στο κύμα ομοφοβίας στη Ρωσία

—της Anastasia Fedorova. Μετάφραση για το dim/art: Μαρία Τσάκος

Στις αρχές του μήνα, εγκαινιάστηκε στο Indianapolis Museum of Contemporary Art η έκθεση με τίτλο In the Name of Love του Ρώσου καλλιτέχνη Slava Mogutin. O Slava ζούσε και εργάζονταν στη Μόσχα ως συγγραφέας, όμως αναγκάστηκε να ζητήσει πολιτικό άσυλο από τις ΗΠΑ και να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη το 1995 λόγω του διωγμού που υπέστη στην πατρίδα του εξαιτίας της ακτιβιστικής του δράσης υπέρ των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων. Από τότε πέρασε από τη συγγραφή στις οπτικές τέχνες και υιοθέτησε το ψευδώνυμο «Slava» που στα ρώσικα σημαίνει «δόξα».

Την πιο πρόσφατη δουλειά του αποτελεί μία συλλογή από πλούσιες εικαστικά, φλου ως επί το πλείστον, ρομαντικές φωτογραφίες ημίγυμνων ή και ολόγυμνων ανδρών. Από πολαρόιντ αγοριών που θυμίζουν κούρους μέχρι τολμηρά κολάζ από εφημερίδες, τα έργα θίγουν θέματα όπως η οικειότητα και η αυτο-έκθεση, τα οποία δεν συναντώνται στον ίδιο βαθμό σε προηγούμενες —πιο ανοιχτά στρατευμένες— παρουσιάσεις του στη δεκαετία του ’90· παρ’ όλα ταύτα, με δεδομένο το καθεστώς που επικρατεί στη Ρωσία σήμερα, η προβολή της ομοφυλοφιλίας αποτελεί καθαρά πολιτική στάση.

slava1

[Στη συνέντευξη που ακολουθεί στο Dazed Digital, ο Slava  Mogutin μιλάει ανοιχτά για τους λόγους που τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει τη χώρα του και για το πώς βλέπει τα πρόσφατα μέτρα του Πούτιν κατά της ομοφυλοφιλίας]:

DD: Πώς ήταν να ζει κανείς στη Ρωσία όντας ομοφυλόφιλος;

SM: Ποτέ δεν αντιμετώπισα ομοφοβία στην καθημερινή μου ζωή, εκτός από μία φορά που με λιντσάρανε στο Γκόρκι Παρκ επειδή είχα μακριά μαλλιά και φορούσα αμέτρητα σκουλαρίκια. Όταν, έφηβος ακόμα, μετακόμισα στη Μόσχα, σύντομα ανακάλυψα μία συναρπαστική και ζωντανή άντεργκράουντ γκέι σκηνή η οποία, μετά το 1993 οπότε και αποποινικοποιήθηκε η ομοφυλοφιλία, έφτασε στο απώγειό της. Ήταν μια απόλυτα ευφορική αλλά και φευγαλέα στιγμή ελευθερίας, και θυμάμαι ακόμα αυτή την εποχή με ένα αίσθημα νοσταλγίας. Οι αλλαγές άρχισαν να διαφαίνονται όταν ξεκίνησα να γράφω για γκέι θέματα, μίλησα δημόσια για τη σεξουαλική μου ταυτότητα και προκάλεσα παρόμοιες αποκαλύψεις από πολλές σημαντικές δημόσιες προσωπικότητες, όπως ο γνωστός Ρώσος ακροδεξιός πολιτικός Vladimir Zhirinovsky, ο οποίος τότε μου πρότεινε τη θέση του επικεφαλής στο γραφείου τύπου του. Με κατηγόρησαν για μια σειρά από ποινικά αδικήματα, από «κακόβουλες ενέργεις επιδεικνύοντας εξαιρετικό κυνισμό και ακραία αυθάδεια», και «υποδαυλισμό κοινωνικού, εθνικού και θρησκευτικού διχασμού», έως «προπαγάνδα με χρήση ωμής βίας, ψυχοπαθολογία και σεξουαλική διαστροφή».

DD: Γιατί φύγατε [από τη Ρωσία];

SM: Τα τελευταία χρόνια πριν την αυτοεξορία μου, ζούσα σε συνθήκες συνεχούς παρενόχλησης και διωγμού εξαιτίας των «εμπρηστικών» συγγραμάτων μου. Τα πράγματα, δε, άρχισαν πραγματικά να αγριεύουν όταν προσπάθησα να κατοχυρώσω επίσημα τον γάμο που είχα συνάψει στη Ρωσία με τον τότε σύντροφό μου, Αμερικάνο καλλιτέχνη Roberto Filippini. Τότε είναι που μάθαμε τι πραγματικά σημαίνει ομοφοβία — με ανώνυμες απειλητικές επιστολές, μεταμεσονύχτιες επισκέψεις στο σπίτι από ενόπλους που μας απειλούσαν με απέλαση ή με εγκλεισμό σε ψυχιατρικά ιδρύματα, και με τη δημόσια διαπόμπευσή μας στις φιλοκυβερνητικές εφημερίδες και στην κρατική τηλεόραση. Δεν μου απέμενε άλλη επιλογή από το να φύγω, και ήμουν τυχερός που τα κατάφερα να αποδράσω πριν αρχίσει η χρήση ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων στον έλεγχο διαβατηρίων στη Ρωσία.

slava2

DD: Τι γνώμη έχετε για τα πρόσφατα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση κατά της ομοφυλοφιλίας; Τι μας λένε για τη σημερινή Ρωσία;

SM: Είναι λυπηρό να ακούγεται η Ρωσία τελευταία μόνο για τους λάθος λόγους. Και είναι και τρομερά αρνητική προβολή για τον Πούτιν, λες και δεν είχε αρκετή αρνητική δημοσιότητα με τη νοθεία στις εκλογές και την απαράδεκτη δίκη-κωμωδία των Pussy Riot. Είναι λυπηρό να βλέπει κανείς τη Ρωσία να γυρίζει πίσω στον μεσαίωνα της καταπίεσης και της απομόνωσης. Ένα πράγμα είναι βέβαιο: αυτή η ολοένα αυξανόμενη και επιδοτούμενη από το κράτος μισαλλοδοξία, υποκινούμενη από το νέο κύμα ρώσικου ορθόδοξου σωβινισμού, θα οδηγήσει στη μαζική έξοδο από τη χώρα όλων των ταλαντούχαν και επιτυχημένων γκέι Ρώσων — περίπου όπως συνέβη και με τους Εβραίους της Σοβιετικής Ένωσης στις δεκαετίας του ΄70 και του ’80. Είναι λυπηρό να βλέπει κανείς τη Μητέρα Ρωσία να τιμωρεί και να εκδιώκει τα γκέι παιδιά της. Ή να προσπαθεί να εμποδίσει ομοφυλόφιλους από άλλες χώρες να υιοθετήσουν ορφανά από τη Ρωσία που έχουν ανάγκη να γνωρίσουν μια καλύτερη ζωή, σε καλύτερες οικογένειες. Πραγματικά συμπονώ όλους όσους επηρεάζονται άμεσα από αυτά τα νέα δρακόντεια μέτρα.

slava8

DD: Θα σκεφτόσασταν την περίπτωση να κάνετε ένα πρότζεκτ για τη Ρωσία, με όλα αυτά ως δεδομένα;

SM: Είναι σημαντικό να μιλά κανείς για όλα όσα γίνονται στη Ρωσία. Ελπίζω πως αυτή η εκστρατεία θα παίρνει ολοένα μεγαλύτερες διαστάσεις στη Δύση και πως έτσι θα αναγκαστεί η ρώσικη κυβέρνηση να ανακαλέσει τα πρόσφατα ομοφοβικά μέτρα που νομοθέτησε. Παρότι ζω σε αυτοεξορία εδώ και περίπου 20 χρόνια, είμαι πάντα παρών στη Ρωσία μέσα από τα βιβλία και τις συνεντεύξεις μου. Νιώθω πως εκεί η δουλειά μου απέκτησε νέο πολιτικό νόημα και σημασία. Στη Ρωσία του σήμερα, το να είναι κανείς ανοικτά γκέι είναι το ίδιο με το να είναι διαφωνών, επαναστάτης⋅ θέλει πραγματικά κότσια και καρύδια, και χαίρομαι που βλέπω την εμφάνιση ενός καινούργιου κινήματος γκέι αντίστασης απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας. Πιστεύω ότι το μήνυμα της αγάπης και της ανεκτικότητας θα επικυριαρχήσει και πως η νέα γενιά των Ρώσων θα επιλέξει ένα καλύτερο μέλλον.

DD: Ποιά είναι τα τρέχοντα καλλιτεχνικά σας πρότζεκτ και σχέδια;

SM: Μπορεί κανείς να δει δουλειά μου στην έκθεση με τίτλο Faceless Part I του MuseumsQuartierWien, ενώ πολύ πρόσφατα εγκαινιάστηκε η προσωπική μου έκθεση, In the Name of Love, στο Indianapolis Museum of Contemporary Art — αυτή είναι η πρώτη μου έκθεση σε μεγάλο αμερικάνικο μουσείο. Επίσης προετοιμάζω εκθέσεις στο Galerie Esther Woerdehoff του Παρισιού, τον Νοέμβριο, και στο Kunsthalle της Πράγας τον Ιανουάριου του 2014. Ακόμα, δουλεύω δύο πρότζεκτ βιβλίων με πρόσφατο και αρχειακό υλικό μου.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Πηγή: Dazed Digital

Εδώ άλλες αναρτήσεις στις κατηγορίες Εικαστικά και Ελευθερία λόγου/δικαιώματα

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.