Καλά νέα και κακά νέα

─ Της Ξένιας Κουναλάκη ─

Πέρασε μία εβδομάδα από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Μετά το πρώτο σοκ και τις σπασμωδικές αντιδράσεις κομμάτων και δημοσιογράφων, την αδυναμία συγκρότησης ενός κοινού διακομματικού μετώπου, άρχισαν να διαφαίνονται στον ορίζοντα τα πρώτα ελπιδοφόρα σημάδια ωρίμανσης των θεσμών και της κοινωνίας. Διαπιστώσαμε λοιπόν ότι σε αυτές τις εφτά ημέρες που μεσολάβησαν από το τραγικό συμβάν έγιναν βήματα, όπως:

α) Καρατόμηση σύσσωμης της ηγεσίας της αστυνομίας λόγω της αναξιοπιστίας της στον χειρισμό της Χ.Α., έρευνα στον στρατό για να εξακριβωθεί αν όντως εκπαιδεύονται οι ομάδες κρούσης της οργάνωσης από πρώην ΟΥΚάδες σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις και έφοδοι σε αστυνομικά τμήματα στελεχωμένα από άνδρες ύποπτους για διενέργεια εκβιασμών.

β) Εξέταση των τηλεφωνημάτων του δράστη, που θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν ενδεχόμενη εμπλοκή στελεχών της Χ.Α. και να στοιχειοθετήσουν εν τέλει ηθική αυτουργία τους σε αξιόποινες πράξεις. Σε αυτήν την περίπτωση θα μπορούσε να ανασταλεί άλλωστε και η κρατική χρηματοδότηση προς το κόμμα.

γ) Σοβαρή δημοσιογραφική έρευνα για τη δράση της Χ.Α. Διεισδυτικά ρεπορτάζ, αποκαλυπτικές συνεντεύξεις πρώην μελών και μετανιωμένων ψηφοφόρων της, αλλά και η σιωπηρή θέσπιση μιας δεοντολογίας τι είναι αποδεκτό και τι απαράδεκτο στο όνομα του αντιφασισμού (π.χ. δημοσίευση φωτογραφίας του νεκρού Φύσσα).

δ) Μείωση των ποσοστών της Χ.Α. στις δημοσκοπήσεις, που δείχνουν ότι οι πολίτες δεν έχουν πωρωθεί, διαθέτουν ακόμη δημοκρατικές ευαισθησίες και αποστροφή προς τη βία, παρά τον περιρρέοντα κυνισμό και την κατατονική καθημερινότητα στη χώρα.

ε) Συζήτηση για τη θεωρία των δύο άκρων, που αποκηρύχθηκε ακόμη και από κυβερνητικά χείλη (Κυριάκος Μητσοτάκης), αλλά και μια σταδιακή συνειδητοποίηση πως η αντιμνημονιακή ρητορική διασπά την απαραίτητη υγειονομική ζώνη αποκλεισμού της Χ.Α.

Αυτά είναι τα καλά νέα. Υπάρχουν όμως και κακά. Εύλογη καχυποψία προκαλεί το γεγονός ότι μέσα σε επτά ημέρες έγιναν όσα δεν είχαν γίνει τόσο καιρό. Ταυτόχρονα, η Αριστερά –ή, για να είμαστε ακριβείς, μερίδα της–παρακολουθεί αμήχανη την κυβέρνηση να αναλαμβάνει τις πρωτοβουλίες, που εκείνη τόσο καιρό διεκδικούσε. Δυσκολεύεται να χαιρετίσει τα μέτρα και καταφεύγει σε παρανοϊκές θεωρίες συνωμοσίας, υποστηρίζοντας ότι όλα είναι ένα σχέδιο στήριξης της κυβέρνησης.

Με τη μικροψυχία της καταλήγει ακούσια είτε να προσφέρει συγχωροχάρτι στη Χ.Α. είτε να αποξενώνει τους πολίτες, σε μια χρονική περίοδο που θα μπορούσε πει με γενναιότητα ότι συναινεί στην πολιτική της κυβέρνησης, που υιοθετεί, έστω αποσπασματικά, τη δική της ατζέντα.

* * *

Πηγή: Η Καθημερινή

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία

Copy Paste <  Παρεμβάσεις/Παρεκβάσεις

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.