Walk on the Wild Side

— Η ιστορία πίσω από το τραγούδι —

Για τον Lou Reed που κατέβηκε από τη σκηνή

χθες, 27 Οκτωβρίου 2013

Lou

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Lou Reed είχε ήδη αρχίσει να αφήνει τη σφραγίδα του στα μουσικά πράγματα επηρεάζοντας άλλους καλλιτέχνες χωρίς όμως αυτό να μεταφράζεται σε εμπορική επιτυχία για τον ίδιο. Μουσικοί όπως ο Steve Harlye, οι Mott the Hoople, ο Jonathan Richman και ιδιαίτερα ο David Bowie ήταν ανάμεσα σε εκείνους που τον παρακολουθούσαν στενά και ανακύκλωναν τον ήχο και τα τραγούδια του. Αυτό όμως το γεγονός λίγο ενδιέφερε τη δισκογραφική του εταιρεία, RCA, που έβλεπε το γεγονός αυτό να έχει λίγο αντίκρισμα στις πωλήσεις των δίσκων του. Κάπως έτσι πήραν την απόφαση να κλείσουν μέσα στα Trident Studio του Λονδίνου τον Reed μαζί με τον Bowie και τον κιθαρίστα του τελευταίου, Mick Ronson, και είχαν transformerμεγάλες προσδοκίες για τον καρπό αυτής της συνεργασίας. Παρά ταύτα, η αναπάντεχα μεγάλη επιτυχία του άλμπουμ Transformer, όταν κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο τού 1972, εξέπληξε ακόμα και εκείνους τους ίδιους. Έφτασε ώς το νούμερο 29 των τσαρτ στην Αμερική και ώς το νούμερο 13 σε μια Αγγλία που τότε λάτρευε την glam rock. Η κινητήριος δύναμη που το ώθησε να ανέβει τόσο ψηλά ήταν ένα τραγούδι: Το Walk on the Wild Side.

O Reed είχε αρχίσει να πειραματίζεται με το Wild Side τουλάχιστον ένα χρόνο πριν τελικά το ηχογραφήσει. Του είχαν ζητήσει να γράψει ένα τραγούδι για ένα θεατρικό που βασιζόταν στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Nelson Algren. Το θεατρικό τελικώς δεν ανέβηκε ποτέ, ο Reed ξαναέγραψε τους στίχους και έτσι προέκυψε το τραγούδι στη σημερινή του μορφή. Το τραγούδι για το οποίο θα τον θυμόμαστε.

lou-reed-walk-on-the-wild-sideΤο γεγονός ότι, εκείνη την εποχή που βγήκε, το έπαιζαν στο ραδιόφωνο φαντάζει σήμερα αξιοπερίεργο. Το παροιμιωδώς συντηρητικό BBC προφανέστατα δεν καταλάβαινε εκφράσεις όπως «giving head» (αμερικάνικη αργκό για την πεολειχία) και έτσι όταν ο ραδιοφωνικός παραγωγός του Radio 1, Tony Blackburn ανακύρηξε αυτό το κομμάτι Τραγούδι της Εβδομάδας, η λογοκρισία, ευτυχώς, δε στάθηκε εμπόδιο στην αναρρίχησή του ώς το νούμερο 10 των τσαρτ. Στην Αμερική, η RCA αποφάσισε, για προληπτικούς λόγους, να δώσει στους ραδιοφωνικούς σταθμούς μια έκδοση του τραγουδιού όπου ο στίχος «And the colored girls say» είχε αντικατασταθεί από το «And the girls all say». Αναλόγως βέβαια την πολιτεία, το τραγούδι, στην αρχική του έκδοση, θα μπορούσε να θεωρηθεί μη πολιτικά ορθό, πάντως, κατά κανόνα, οι παραγωγοί έπαιζαν την μη εξωραϊσμένη βερσιόν.

Σε αντίθεση με το υλικό που είχε το όχι —και τόσο επιτυχημένο— σόλο ντεμπούτο του στη δισκογραφία, το Transformer έχει τραγούδια γραμμένα μετά από την αποχώρησή του από τους Velvet Underground. Tο Wild Side λέει μια ιστορία με πρωταγωνιστές τους χαρακτήρες που μπαινόβγαιναν στο Factory του Andy Warhol. O Little Joe είναι ο Joe Dallesandro, πρωταγωνιστής σε αρκετές από τις ταινίες του Warhol. Sugar Plum Fairy ήταν το παρατσούκλι του ηθοποιού Joe Campbell, ενώ οι «Holly», «Candy» και «Jackie» είναι οι drag queen Holly Woodlawn, Candy Darling, και Jackie Curtis που εμφανίζονταν στην ταινία του Warhol Women in Revolt του 1972.

Η Holly, η Candy, η Jackie, η Sugar και ο Little Joe και, ως soundtrack, το Walk on the Wild Side

Ο Reed περιγράφει με ωμό ρεαλισμό σκηνές από τη ζωή τους: Την Candy «την αγαπούσαν όλοι… στο πίσω δωμάτιο», η Holly «ξύρισε τα πόδια του και ο αυτός έγινε αυτή», ο Little Joe «δεν το ΄κανε ποτέ τσάμπα», η Jackie «νόμιζε πως είναι ο James Dean» και η Sugar Plum Fairy «έψαχνε να βρει ‘τροφή’ και μέρος για να φάει». Μιλάει ακόμα για speed και valium και κάνει αναφορές στα ναρκωτικά με τρόπους που ο λογοκριτής δεν κατάφερε να αποκωδικοποιήσει.

Αυτό που φοβόταν ήταν η αντίδραση των ίδιων των χαρακτήρων που κρατούσαν ρόλους στους στίχους τού τραγουδιού του: «Νόμιζα πως, όταν επέστρεφα στη Νέα Υόρκη, θα μου έβγαζαν τα μάτια», παραδέχτηκε κάποια στιγμή. «Αντιθέτως, η Candy Darling μου είπε πως είχε ήδη μάθει όλα τα τραγούδια τού δίσκου και πως ήθελε να κάνει δικό της δίσκο που να λέγεται ‘H Candy Darling τραγουδάει Lou Reed’. Δε νομίζω να πουλούσε πάνω από εκατό κομμάτια!».

candy-darlingΗ Candy Darling

Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Reed έγραφε τραγούδι που είχε μέσα την Darling. Υπάρχει και το Candy Says, το πρώτο κομμάτι του τρίτου δίσκου των Velvet Underground, που όμως δεν έγινε ποτέ τόσο γνωστό όσο το Wild Side. (Παρεμπιπτόντως, φημολογείται πως και το Lola των Kinks είναι γραμμένο για την Darling).

Herbie+FlowersΜουσικά, αυτό που σε κερδίζει στο Wild Side από τα πρώτα δευτερόλεπτα είναι ένα γκλισάντο επινόησης και εκτέλεσης του session μουσικού Herbie Flowers, σε όρθιο διπλό μπάσο συνοδεία ηλεκτρικού μπάσου. Ο Flowers είναι μετριόφρων σε ό,τι αφορά την προσφορά του στον δίσκο. Είπε κάποτε στον αρθρογράφο Phil Sutcliffe του Mojo: «Κάνεις αυτό που είναι να κάνεις και ξεκουμπίζεσαι. Πληρώνεσαι 12 λίρες, δεν γίνεται να πας και να παίξεις σκατά. Αλίμονο, δε θα ήταν άσχετο να έρχονται στο δρόμο να με συγχαίρουνε για το Transformer;». Στην πραγματικότητα πληρώθηκε 17 λίρες για τη δουλειά που έκανε στο Wild Side γιατί έπαιξε και δεύτερες σε κάποια όργανα. Προφανώς οι έξτρα αμειβή ήταν το κίνητρό του όταν πρότεινε τη συγκεκριμένη ενορχήστρωση.

Το σολάρισμα στο σαξόφωνο δεν το έπαιξε ο Bowie, όπως υπέθεσαν κάποιοι, αλλά ο τζαζίστας Ronnie Ross που ήταν δάσκαλος του Bowie στο σαξόφωνο όταν ο σταρ ήταν 12 χρονών. Ο Bowie τον έκλεισε για την ηχογράφηση χωρίς να του πει πως θα ήταν και ο ίδιος εκεί και αφότου ο Ross έπαιξε το σόλο του τόσο καλά που δε χρειάστηκε να το ξαναπάει ούτε καν δεύτερη φορά, ο Bowie εμφανίστηκε μπροστά του για να του κάνει έκπληξη. Ο Mick Ronson χαρακτήρισε τη συνεργασία του με τον Bowie στην παραγωγή και την ενορχήστρωση του δίσκου πολύ επιτυχημένη και αυτό αποδεικνύεται και από την ταχύτητα με την οποία ολοκληρώθηκε το πρότζεκτ. «Οι δίσκοι γινόντουσαν φοβερά γρήγορα εκείνο τον καιρό. Να φανταστείτε, όταν ο David κι εγώ κάναμε την παραγωγή του Transformer του Reed, ηχογραφήσαμε ολόκληρο τον δίσκο μέσα σε δέκα μέρες δουλεύοντας έξι ώρες τη μέρα. Δηλαδή ηχογραφήσαμε τα πάντα μέσα σε 60 ώρες, μετά το μιξάραμε και αυτό ήταν όλο».

bowieronsonreed
Από την άλλη ο Reed ομολόγησε ότι δεν καταλάβαινε λέξη από όσα έλεγε ο Ronson: «Είχε αυτή τη βαριά προφορά σαπ΄το Hull και για να τον πιάσω τον έβαζα να μου τα πει όλα πέντε φορές. Αλλά ήταν πολύ γλυκός τύπος και φοβερός κιθαρίστας».

Ένας δημόσιος καυγάς* ανάμεσα στον Bowie και τον Reed έδωσε τέλος στην επαγγελματική τους συνεργασία —τα ξαναβρήκανε, όμως, δώδεκα χρόνια αργότερα.

Το τραγούδι όμως, το Wild Side, είχε πάρει πια την πορεία του και απέκτησε δική του ζωή. Το 1985, ο Bono των  —σχετικά αγνώστων ακόμα— U2 το έκανε γνωστό σε ένα νέο κοινό σε όλο τον κοσμο, τραγουδώντας τους στίχους του στη συναυλία Live Aid.

Homage από τον Bono στον Reed και το Wild Side, στο 3’17»

Του Alex Santoso για το Neatorama. Απόδοση/επιμέλεια για το dim/art: Μαρία Τσάκος

*[Σημείωση dim/art: Το 1979, ο Bowie, ο Reed και η παρέα τους έτρωγαν ένα βράδυ σε ρεστοράν του Λονδίνου. Ο Lou μιλούσε για τον επόμενο δίσκο που ήθελε να κάνει και ρώτησε τον φίλο του αν θα δεχόταν να αναλάβει πάλι την παραγωγή του. Ο David του απάντησε: «Ναι, υπό τον όρο πως θα κόψεις το ποτό και θα καθαρίσεις». Ο Reed εξερράγη, τον χτύπησε στο πρόσωπο και άρχισε να του φωνάζει «Εμένα δε θα μου ξαναπείς ποτέ τέτοια κουβέντα». Ο Bowie το επανέλαβε και τότε ο Lou άρχισε να τον χτυπάει ακόμη περισσότερο ώσπουν κάποιοι τράβηξαν τον Reed από πάνω του και έξω από το εστιατόριο, Λέγεται πως ο Bowie πήγε αργότερα στο ξενοδοχείο του και φώναζε έξω από την πόρτα του: «Βγες έξω να το λύσουμε σαν άντρες». Ο Reed (ευτυχώς) δεν βγήκε.]

* * *

Walk on the Wild Side

Holly came from Miami, F.L.A.
Hitch-hiked her way across the U.S.A.
Plucked her eyebrows on the way
Shaved her legs and then he was a she
She says, «Hey babe, take a walk on the wild side»
He said, «Hey honey, take a walk on the wild side»

Candy came from out on the island
In the backroom she was everybody’s darlin’
But she never lost her head
Even when she was giving head
She says, «Hey babe, take a walk on the wild side»
He said, «Hey babe, take a walk on the wild side»

And the colored girls go
Doo do doo, doo do doo, doo do doo

Little Joe never once gave it away
Everybody had to pay and pay
A hustle here and a hustle there
New York City’s the place where they said
«Hey babe, take a walk on the wild side»
I said, «Hey Joe, take a walk on the wild side»

Sugar plum fairy came and hit the streets
Lookin’ for soul food and a place to eat
Went to the Apollo, you should’ve seen ’em go go go
They said, «Hey sugar, take a walk on the wild side»
I said, «Hey babe, take a walk on the wild side»
Alright, huh

Jackie is just speeding away
Thought she was James Dean for a day
Then I guess she had to crash
Valium would have helped that bash
She said, «Hey babe, take a walk on the wild side»
I said, «Hey honey, take a walk on the wild side»

And the colored girls say
Doo do doo, doo do doo, doo do doo

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Μουσική

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.