Η Lampedusa στην Comédie-Française

—της Laura Putti, για τη La Repubblica. Μετάφραση για το dim/art: Αθηνά-Χριστίνα Μιχαλακέα—

Η σικελή δραματουργός Lina Prosa μεταφέρει στη σκηνή της παρισινής Comédie-Française τρεις μονολόγους, τους Lampedusa Beach, Lampedusa Snow, και Lampedusa Way.

Θα αφηγηθούμε την ιστορία από την αρχή. «Γιατί είναι μια ωραία ιστορία, και είναι ωραίο να την αφηγηθούμε», λέει η Lina Prosa. Το επίθετο «ωραίο» μοιάζει οξύμωρο στην περίπτωση της Lampedusa. Η σικελή δραματουργός είναι η συγγραφέας του Lampedusa Beach, ενός μονολόγου που επιλέχθηκε την περασμένη σεζόν από την Comédie-Française για το ρεπερτόριο του Studio, της μικρότερης από τις τρεις σκηνές του. «Δεν ξέρω με ποιον τρόπο το κείμενό μου έφτασε στα χέρια τού “Bureau des Lecteurs” τού θεάτρου. Αυτό που ξέρω είναι ότι μετά από μια ανάγνωση στο θέατρο τον Απρίλιο του 2011, επιλέχθηκε από το κοινό —με δημοψήφισμα ανάμεσα σε πέντε κείμενα— και ανέβηκε φέτος τον Απρίλιο», διηγείται η Lina Prosa από το φουαγιέ του Theatre du Vieux-Colombier, της δεύτερης σκηνής της Comédie-Française, όπου στις 31 Ιανουαρίου θα κάνει πρεμιέρα μια νέα παράσταση, βασισμένη στο Lampedusa Beach, το οποίο, όμως, έχει στο μεταξύ εξελιχθεί σε τριλογία με θέμα τη μετανάστευση.

Μονόπρακτα

«Στο Lampedusa Beach προστέθηκαν τα Lampedusa Snow και Lampedusa Way, μεταφρασμένα στα γαλλικά από τον Jean–Paul Manganaro. Είναι τρία μονόπρακτα. Θα τα σκηνοθετήσω εγώ η ίδια». Τα τρία έργα δεν διηγούνται, προφανώς, διακοπές σε βουνό και θάλασσα. Στον πρώτο μονόλογο βλέπουμε τον Shauba, νεαρό μετανάστη από την Αφρική, να πνίγεται στις ακτές της Lampedusa. Ο Mohamed —Αφρικανός κι αυτός, πρωταγωνιστής του δεύτερου μονολόγου—, μεταφέρεται από τη Σικελία στις Άλπεις όπου και θα πεθάνει σε μια χιονοθύελλα. Στο Lampedusa Way, ο Saif και η Mahama, θείοι του Shauba και του Mohamed, φτάνουν στο νησί για να αναζητήσουν τα χαμένα ανίψια τους. «Περιμένουν να συναντήσουν τον Καπιταλιστή, πρόσωπο συμβολικό, ο οποίος αποφασίζει για τη μοίρα τους. Δε θα βρουν τα ανίψια τους, όμως όταν λήξει η βίζα τους, αποφασίζουν να μη φύγουν αλλά να παραμείνουν παράνομα. Σε αυτούς δίνω ελπίδα», λέει η Lina Prosa. “Αυτοί ίσως να τα καταφέρουν”.

Σύνορα

lampedusa2Η Lina Prosa υπογραμμίζει ότι η επιλογή των έργων δεν έχει σχέση με την τραγωδία της 3ης Οκτωβρίου. «Αν και κάνει συχνά την παρουσία της στις σελίδες των γαλλικών περιοδικών, η Lampedusa είναι μακριά από το Παρίσι. Το κοινό ήταν τόσο σιωπηλό κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης —σιωπηλό σε βαθμό να με κάνει να νιώθω άβολα— που κάτι τέτοιο δεν είχα ξανασυναντήσει. Η Comédie-Française είναι ένα κρατικό θέατρο, και τότε, το 2011, πρόεδρος ήταν ο Sarkozy και μόλις είχε κλείσει τα σύνορα στη Ventimiglia. Πραγματικά, δεν μπορούσα να καταλάβω πώς ήταν δυνατό να επικρατεί τόση ησυχία, ήθελα να κουνηθεί κάτι μέσα σ’ εκείνη την αίθουσα για να σιγουρευτώ πως το κοινό ήταν εκεί, άκουγε, συμμετείχε.

Μονόλογος

Ο δεύτερος μονόλογος γεννήθηκε από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα La Repubblica. «Διάβασα πέρσι πως περίπου εκατό Αφρικανοί μεταφέρθηκαν στις Άλπεις, κοντά στο Μπέργκαμο, σε υψόμετρο 1800 μέτρων, και αφέθηκαν εκεί εν αναμονή αδειών παραμονής. Ένιωσα την ανάγκη να γράψω έναν ακόμα μονόλογο, τον οποίο και έστειλα στη Muriel Mayette. Και το 2011, στο τέλος της τελευταίας παράστασης του Lampedusa Beach, η διευθύντρια της Comédie-Française, μου απευθύνει μια δημόσια πρόκληση: αν έγραφα ακόμα ένα κομμάτι, την επόμενη σεζόν θα ανέβαινε ολόκληρη η τριλογία. Ήταν υπόσχεση. Δεν μπορούσα να κάνω πίσω, κι έτσι γεννήθηκε το Lampedusa Way.

Προαίσθηση

Τι θα μπορούσε να είχε προσθέσει η τραγωδία της 3ης Οκτώβρη στην τριλογία; «Έγραψα το Lampedusa Beach πριν δέκα χρόνια. Οι λεπτομέρειες που υπάρχουν στο έργο — όπως η γυναίκα που πέφτει στη θάλασσα και την τρώνε τα ψάρια-, είναι ίδιες με αυτές τής τραγωδίας τής 3ης Οκτωβρίου, ίδιες και με εκείνες προηγούμενων τέτοιων περιστατικών. Η τραγωδία με συγκλονίζει, όπως με συγκλονίζει και το γεγονός ότι είχα γράψει αυτό το έργο με ποιητική γλώσσα, σχεδόν σα μια προφητεία. Επί της ουσίας δεν έχει αλλάξει τίποτα, αλλά ξέρω ότι σήμερα έχω ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη αυτός ο ποιητικός λόγος να αποδοθεί με πολιτικά νοήματα».

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Θέατρο

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.