Ομηροι ακόμα και στην προσευχή…

Athens_mosque

—της Μαρίας Κατσουνάκη—

Μπορεί να χρειάστηκαν επτά χρόνια από τη στιγμή που αποφασίστηκε η ανέγερση μουσουλμανικού τεμένους στον Βοτανικό μέχρι να γίνει το πρώτο βήμα (προχθές), όμως η συζήτηση κρατάει πάνω από μια 30ετία. Συγκεκριμένα, το 1979 ο Κ. Καραμανλής, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη Σαουδική Αραβία, δήλωσε στον βασιλιά Φαχντ ότι η Ελλάδα δεν είναι αντίθετη στη δημιουργία τεμένους στην Αθήνα. Εκτοτε μεσολάβησαν πολλές συζητήσεις και ακόμη περισσότερες αντιδράσεις. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται ζύμωση και στη χώρα μας δεν έχει ημερομηνία λήξης, ειδικά όταν αφορά θέματα που αγγίζουν το δίπτυχο έθνος – θρησκεία. Τότε ηχεί, σχεδόν ανακλαστικά, ο συναγερμός με τον κωδικό «απώλεια ταυτότητας». Ο φόβος είναι διάχυτος, οι εχθροί παντού, επιβουλεύονται όχι μόνον την πίστη μας αλλά και το φρόνημά μας και, γενικώς, οτιδήποτε πρόκειται να αλλάξει μια δεδομένη συνθήκη «κατευθύνεται από ξένα κέντρα αποφάσεων», δεν είναι ανάγκη που επιβάλλουν η εποχή, οι κοινωνικές – πολιτικές αλλαγές και ισορροπίες, οι αρχές στοιχειώδους συνύπαρξης ανάμεσα σε διαφορετικούς λαούς, θρησκείες, ιδεολογίες κ.ο.κ.

Παρά το γεγονός ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος έχει ταχθεί υπέρ της κατασκευής τεμένους, οι εστίες αντίστασης (παρεκκλησιαστικών οργανώσεων και χρυσαυγιτών) εμπόδιζαν ακόμη και τη δημοπρασία του έργου. Στην 5η δημοπράτηση, την κατασκευή ανέλαβαν από κοινού τέσσερις μεγάλες εταιρείες, με στόχο τον Απρίλιο του 2014, αν δεν ξεκινήσει φυσικά η προσφιλής μάχη των προσφυγών.

Στο ίδιο πλαίσιο αντίστασης, για συγγενείς αλλά και διαφορετικούς λόγους, βρίσκεται και η άρνηση για τη δημιουργία αποτεφρωτηρίου νεκρών στην Ελλάδα. Η νομοθετική λύση που έχει δοθεί είναι πρακτικά ανεφάρμοστη (διόλου τυχαία υποστηρίζουν οι γνωρίζοντες το θέμα) με αποτέλεσμα οι σοροί, όσων αφήνουν ως τελευταία επιθυμία να αποτεφρωθούν, να μεταφέρονται στο εξωτερικό.

Σε αυτήν, λοιπόν, την ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα η προσευχή και ο θάνατος υπόκεινται σε διακρίσεις: ταξικές, κοινωνικές, ιδεολογικές, φυλετικές. Οι κανόνες υπαγορεύονται από κέντρα που μόνο σεβασμό στην ανεξιθρησκεία και στην ελεύθερη επιλογή της τελευταίας πράξης ζωής – θανάτου δεν δηλώνουν.

Γιατί η πραγματική εξουσία βρίσκεται στα χέρια εκείνων που από ιδιοτέλεια, ιδεολογική σύγχυση, διαταραχή ή καθήλωση, κρατούν τη χώρα όμηρο ενός ανατροφοδοτούμενου αναχρονισμού· ψυχικού, πνευματικού, πολιτικού, οικονομικού.

Πηγή: Η Καθημερινή

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Copy-paste

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.