Το dim/art ζήτησε από τη φίλη Νικόλ Πρεβεζάνου που μετακόμισε πολύ πρόσφατα στη σουηδική πρωτεύουσα να γράψει τις πρώτες εντυπώσεις της από τη σκανδιναβική πόλη.
Στη Στοκχόλμη δεν θα νιώσεις ποτέ αφιλόξενα, όσο μόνος κι αν είσαι. Πάντα θα είσαι κοντά στη θάλασσα, πάντα θα είσαι κοντά σε ένα παγκάκι φτιαγμένο για να σε φιλοξενήσει στο διάλειμμα του περιπάτου σου, πάντα θα είσαι κοντά σε κάποιο μέσο μαζικής μεταφοράς, πάντα θα είσαι κοντά σε ένα ζεστό καφέ και ένα kanelbulle[i] για τη λιγούρα.
Άγραφος κανόνας η οπτική επαφή και το «καλημέρα». Στο ταμείο, στο ασανσέρ, στην είσοδο στο αστικό λεωφορείο (ναι, ο οδηγός σε κοιτάει και σε χαιρετάει όταν χτυπάς το εισιτήριο), στη σκάλα, στο μονοπάτι στο πάρκο, παντού.
Η πόλη σε φροντίζει αλλά έχει και απαιτήσεις που δεν τις επιβάλλει ο νόμος αλλά το ίδιο το κοινωνικό σύνολο που βασίζει την ευημερία του στον αλληλοσεβασμό και την ατομική ευθύνη. Είναι υπερβολές αυτά που λέγονται για ψυχρότητα και μοναχικότητα των βορείων. Πώς θα μπορούσε μια πόλη μουρτζούφληδων να είναι τόσο μα τόσο όμορφη και καλαίσθητη;
Από τις σνομπ βορειοανατολικές συνοικίες, έως τον χιπστερικό νότο, η πόλη είναι γεμάτη όμορφα κτίρια, λειτουργικές παρεμβάσεις, γενναιόδωρους χώρους πρασίνου. Το πέρασμα από το βορρά στο νότο, το νησί της Παλιάς Πόλης, αποτελεί ένα μεσαιωνικό διάλειμμα που έχει διατηρήσει σχεδόν στο ακέραιο το χαρακτήρα της αρχικής πόλης. Το Djurgården, το τμήμα της πόλης με τον πανέμορφο εξοχικό περίπατο μήκους 10 χιλιομέτρων, γεμάτο μουσεία και χώρους τέχνης, το open–air museum Skansen και το λούνα παρκ GrönaLund, είναι σε απόσταση αναπνοής από το κέντρο. Τι άλλο να ζητήσει κανείς; Μα φυσικά να έρθει το καλοκαίρι για να ξεκινήσουμε το island–hopping!
[i] Γλυκό στριφτό ψωμάκι με γεύση κανέλας και ζάχαρη, πρωτοεμφανίστηκε στη Σουηδία στη δεκαετία του 1920, παρουσιάστηκε ως σουηδική σπεσιαλιτέ στο project Café Europa της ΕΕ το 2006.
* * *
Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Πόλεις
dimart 
Σχολιάστε