—της Maria Popova για το Brain Pickings. Προσαρμογή/μετάφραση για το dim/art: Μαρία Τσάκος—
Στις αρχές του 1936, η διευθυντής του Μουσικού Θεάτρου για Παιδιά της Μόσχας, Natalya Sats, παράγγειλε στον θρυλικό σοβιετικό συνθέτη, πιανίστα και διευθυντή ορχήστρας Σεργκέι Προκόφιεφ μια πρωτότυπη μουσική συμφωνία για παιδιά, με στόχο να μάθουν να μάθουν να αγαπούν τη μουσική από μικρή ηλικία. Η δημιουργία του Προκόφιεφ είχε τον τίτλο Ο Πέτρος και ο Λύκος και έκανε το ντεμπούτο της στις 2 Μαΐου της ίδιας χρονιάς. Επρόκειτο ουσιαστικά για ένα φανταστικό παραμύθι του οποίου η αφήγηση συνοδεύεται από τον ήχο της μουσικής που παίζει μια ορχήστρα από πνευστά, κρουστά και έγχορδα όργανα. Κάθε χαρακτήρας της ιστορίας αναπαριστάται από διαφορετικό όργανο ─ το φλάουτο είναι το πουλί, το όμποε η πάπια, την γάτα κάνει ένα κλαρινέτο, τον λύκο ένα γαλλικό κόρνο, το φαγκότο είναι ο παππούς κ.ο.κ. Η ιδέα ήταν πως τα παιδιά, με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο θα γνώριζαν την κλασική μουσική, αλλά θα έφτιαχναν ηχητικούς συνειρμούς μέσα στο παιδικό μυαλό που τόσο αγαπάει αυτού του είδους τις μεταφορές.
Με το πέρασμα των δεκαετιών, η πρωτοπόρα συμφωνία που έγραψε ο Προκόφιεφ ξέφυγε από τα στενά όρια της Ρωσίας, απέκτησε διαχρονική και οικουμενική διάσταση, αναπαράχθηκε σε δεκάδες πολιτισμούς σε όλο τον κόσμο και ηχογραφήθηκε από μερικούς από τους πιο σπουδαίους μουσικούς του 20ού αιώνα.
Ανάμεσα σε αυτούς θα βρούμε και έναν μουσικό που έχουμε συνηθίσει σε εντελώς διαφορετικό είδος: τον David Bowie. Το 1978, μεσούντος του Ψυχρού Πολέμου, η αμερικανική RCA Victor κυκλοφόρησε τον δίσκο David Bowie Narrates Peter and the Wolf, μια έξοχη εκτέλεση του κλασικού έργου του Προκόφιεφ από την φιλαρμονική της Φιλαδέλφειας, τον οποίο ο Bowie έκανε δώρο στον επτάχρονο ─τότε─ γιο του, Duncan.
Για να πάρετε μια γεύση αυτής της ασυνήθιστης και απολαυστικότατης συνεργασίας, στο ηχητικό αρχείο που ακολουθεί ακούγεται η αρχή του έργου:
«Αυτή είναι η ιστορία του Πέτρου και του Λύκου
Κάθε χαρακτήρα μέσα στο παραμύθι θα τον παίζει και από ένα διαφορετικό όργανο της ορχήστρας. Για παράδειγμα, στον ρόλο του πουλιού έχουμε το φλάουτο. (Κάπως έτσι). Νά και η πάπια που την παίζει το όμποε. Τη γάτα το κλαρινέτο. Το φαγκότο θα είναι ο παππούς. Το γαλλικό κόρνο είναι ο λύκος. Και τα έγχορδα κάνουν τον Πέτρο. Την ομοβροντία από τα όπλα των κυνηγών θα την αναπαριστούν τα τύμπανα».
* * *
Θα ήταν όμως παράληψη να μην αναφερθούμε και σε μια πολύ όμορφη ερμηνεία του έργου ο Πέτρος και ο Λύκος, πιο κοντινή σ’ εμάς. Στην Ελλάδα το παιδικό συμφωνικό έργο του Προκόφιεφ αγαπήθηκε ιδιαίτερα από την αφήγηση του ηθοποιού μας Δημήτρη Χορν. Στο ηχητικό ντοκουμέντο που ακολουθεί από το Μέγαρο Μουσικής, το 1993, ακούγεται ο Χορν στο ρόλο του αφηγητή, στην τελευταία του εμφάνιση στη σκηνή πριν το θανατό του.
* * *
Εδώ άλλες επετειακές αναρτήσεις του dim/art


Σχολιάστε