Home

Αυτό δεν είναι τραγούδι #51
Dj της ημέρας: Μαρία Τσάκος

Στο χωριό μου απόψε έχει πανηγύρι κι εγώ δεν είμαι εκεί. Και χτες είχε· μάλιστα χτες είναι το καλύτερο από τα δύο: δεν ξέρω γιατί, πάντα έτσι ήταν, έτσι το βρήκα, έτσι είναι ακόμα. Ίσως επειδή την παραμονή είναι ο εσπερινός της Παναγίας και μαζευόμασταν όλοι, μικροί-μεγάλοι, στην Παναγιά τη Ναγούσαινα, να δούμε τις νέες αφίξεις στο χωριό. Γιατί, ένα είναι σίγουρο: αν ήταν να αφιχθείς στο χωριό μου «αργά», δηλαδή μετά τις πρώτες μέρες του Αυγούστου, θα ήσουν εκεί το αργότερο την παραμονή της Παναγίας, στον εσπερινό στο Ναγό (για να περάσεις «επιθεώρηση») και μετά στο πανηγύρι στο Μάρμαρο, στην προκυμαία. Εγώ δεν ήμουν και πολύ της εκκλησίας. Ούτε των πανηγυριών. Δε μου άρεσαν τα νησιώτικα, δεν πολυχορεύω συρτό, βαριόμουν να κάθομαι με τις ώρες σ’ ένα τραπέζι είκοσι μέτρα μακρύ λες κι όλοι στο χωριό αρραβωνιάζονταν μεταξύ τους, κι εκείνο που όταν άρχιζαν οι οργανοπαίχτες δεν ακούγαμε ούτε τη σκέψη μας ήταν ο διάολός μου. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Το πανηγύρι δεν ήταν ένα. Ούτε καν δυο. Συνήθως ήταν τρία τα πανηγύρια πάνω στην ίδια προκυμαία. Τρία με απόσταση μεταξύ τους λίγα μόλις μέτρα. Με τρεις παράφωνες μπάντες. Που έπαιζαν τρία διαφορετικά ρεπερτόρια. Ένας φίλος της μάνας μου είχε πει κάποτε (δε θυμάμαι τώρα ποιος, πάντως καλή του ώρα): «σηκώνεσαι στην πίστα και δεν ξέρεις αν πρέπει να χορέψεις συρτό, ταγκό ή καρσιλαμά». Τέλος πάντων, δε μ’ αρέσανε το πανηγύρια, όπως είπα. Επίσης δε μου άρεσε που γιόρταζα κι έπρεπε να φιληθώ με όλο το χωριό, να πω εκατοντάδες «ευχαριστώ» και δεκάδες «κι εσύ να χαίρεσαι τη γιορτή/γυναίκα/μαμά/αδελφή/ κόρη/αρραβωνιάρα σου». Επιπλέον, για να κάνω όλα τα παραπάνω έπρεπε να βάλω και τα καλά μου. Όλοι βάζανε τα καλά τους εκτός από τους φίλους μου τους Ελληνοαμερικάνους, τον Γκας, τον Πητ και τον Τέντυ που ήταν χύμα, που το ΄χαν πιάσει το νόημα της ζωής από τη Νέα Υόρκη και το φέρνανε κάθε καλοκαίρι και στα Καρδάμυλα· και που μου το μάθανε κι εμένα: κι αυτών καλή τους ώρα.

Στο χωριό μου απόψε έχει πανηγύρι. Και πώς θα ήθελα να είμαι εκεί τώρα.


* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο Facebook

Το dim/art στο Facebook

Κράτα το

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s