—της Μαρίας Τσάκος—
Το να προσπαθήσει κανείς να περιγράψει το Burning Man δεν είναι απλό, ούτε και το να εξηγήσει με ακρίβεια τους λόγους για τους οποίους δεν πρόκειται απλά για ένα φεστιβάλ νεολαίας, ούτε για έκθεση επιστήμης και τεχνολογίας, ούτε βέβαια, πολύ περισσότερο, για ένα συνηθισμένο καλλιτεχνικό φεστιβάλ με εικαστικές εγκαταστάσεις και δρώμενα. Δεν είναι τίποτε από τα παραπάνω, ούτε καν όλα αυτά μαζί, όπως και το Woodstock δεν ήταν απλά μια σειρά από συναυλίες. Το Burning Man είναι μια ολόκληρη υποκουλτούρα, έχει στον πυρήνα του μια σαφή βιοθεωρία, μια αντίληψη για το πώς να ζεις τη ζωή με βάση συγκεκριμένες αρχές όπως το ομαδικό πνεύμα, την τέχνη, την προσωπική έκφραση, την αυτάρκεια. Αρχές που οι συμμετέχοντες σε αυτό ενστερνίζονται και μεταφέρουν και στην υπόλοιπη ζωή· στη ζωή πριν και μετά τις λιγοστές μέρες που συναντιούνται στο Black Rock Desert της Νεβάδα. Κοντολογίς, πρόκειται για ένα κοινωνικό πείραμα: για το πώς θα ήταν να ζει κανείς σε μια πόλη όπου κυριαρχούν η ακραία δημιουργικότητα και η νεωτερικότητα και όπου οι κάτοικοι εκφράζονται ελεύθερα και πειραματίζονται διαρκώς και με κάθε δυνατή έννοια— επιστημονικά, καλλιτεχνικά, πνευματικά ή και σεξουαλικά.
Επιπλέον, φιλοδοξεί να περάσει και ένα σαφές αντι-καπιταλιστικό μήνυμα. Ή, έστω, αντι-καταναλωτικό: η χρήση χρημάτων ή ανταλλαγών αποθαρρύνεται, ενώ άρρητος κανόνας είναι ότι οι συμμετέχοντες θα προσφέρουν στην υπόλοιπη κοινότητα τα έργα τους, φαγητό ή υπηρεσίες, δωρεάν. Μ’ αυτόν τον τρόπο όλοι έχουν απ’ όλα.
Όπως κάθε τι που ξεκινά ως χιπστεριά και μυρίζει νιάτα, απελευθέρωση και διαφορετικότητα, έτσι και το Burning Man δεν άργησε να αποκτήσει και το mainstream κοινό του: τους κοσμοπολίτες τού Σαν Φρανσίσκο (όπου γεννήθηκε ως ένα απείρως πιο σεμνό και μετρημένο event) και, κυρίως, τους εκατομμυριούχους επιχειρηματίες του διαδικτύου που ψάχνουν για νέα ερεθίσματα, που θέλουν —και πρέπει— να παραμείνουν κοντά στο νεανικό κοινό τους. Ανάμεσα στο πλήθος, στους «burners», θα δεις τον Mark Zuckerberg του Facebook, τον Larry Page της Google και τον Elon Musk της Tesla να χορεύουν, να παίρνουν μέρος σε κάποιο διαδραστικό παιχνίδι ή να φτιάχνουν και να προσφέρουν στον κόσμο εκατοντάδες τοστ με τυρί. Λέγεται, άλλωστε, πως εδώ δοκιμάστηκαν τόσο μια πρωτόλεια εκδοχή του google maps όσο και το πρώτο ηλεκτρικό αμάξι Tesla (της σύγχρονης εποχής). Αληθεύει, βέβαια (και έχει γίνει αντικείμενο κριτικής), το γεγονός πως αυτή η κάστα συμμετεχόντων μπορεί να ζει σε σκηνές διακοσμημένες —και κλιματιζόμενες— σαν να ήταν πανάκριβα διαμερίσματα, και να απολαμβάνει τα εδέσματα βραβευμένων σεφ, αυτό δεν αλλάζει όμως σημαντικά την τελική εμπειρία: όσα λεφτά και αν διαθέτεις, στο Burning Man δεν μπορείς να αγοράσεις τίποτα.
Η γοητεία του Burning Man εξηγείται εύκολα και συνοψίζεται στην αμερικάνικη έκφραση «anything goes». Ή, τέλος πάντων, σχεδόν «anything». Ένας από τους σύγχρονους μύθους που συνδέονται με το θεσμό είναι πως αποτελεί παράδεισο ελευθερίας, πως ιδρύθηκε πάνω σε αρχές πλήρους φιλελευθερισμού και αυτορρύθμισης. Και ίσως αυτό να ανταποκρίνεται, όντως, στην πραγματικότητα των πρώτων χρόνων της λειτουργίας του. Κανένα-δύο παρολίγον θανατηφόρα περιστατικά αργότερα, ο ιδρυτής του Burning Man, Larry Harvey, αποφάσισε να σφίξει τα λουριά τόσο της γραφειοκρατίας όσο και των κανονισμών ασφαλείας (συμπεριλαμβανομένης και ειδικής αστυνομικής δύναμης).
Τι είναι τελικά, λοιπόν, το Burning Man; Ένα συνονθύλευμα από κάθε πιθανή ανθρώπινη εμπειρία: άνθρωποι κάνουν body painting, παρακολουθούν διαλέξεις, μασκαρεύονται με εξεζητημένα κοστούμια, χορεύουν σε rave party, κάνουν ποδήλατο γυμνοί, παντρεύονται (ναι, τελούνται πολλά γαμήλια μυστήρια), τελούν μνημόσυνα σε αγαπημένους τους, κάνουν σεξ, παίρνουν ecstasy, δροσίζονται σε ομαδικά ντους, σχεδιάζουν το επόμενο app, κάνουν μπάρμπεκιου, και, και. Ένα μωσαϊκό ανθρώπων και μία παλέτα από χρώματα.
Και στην καρδιά όλων αυτών, η τέχνη. Τα γιγάντια γλυπτά, οι εικαστικές διαδραστικές —και μη— εγκαταστάσεις και τα περίτεχνα άρματα γίνονται ο κοινός τόπος «λατρείας» για τους burners. Κάθε χρόνο και πιο ευφάνταστα, κάθε χρόνο και πιο εντυπωσιακά.
Το Burning Man του 2014 ξεκινά αύριο και θα κρατήσει ακριβώς μία εβδομάδα, ώς την 1η Σεπτεμβρίου. Επειδή μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις (κι εμείς έχουμε ήδη γράψει σχεδόν τόσες), κλείνουμε το μικρό αυτό αφιέρωμα με ένα καταπληκτικό επτάλεπτο time-lapse βιντεάκι που έφτιαξε ένας αφοσιωμένος burner, συνθέτοντας εκατοντάδες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν στο Burning Man του 2013. Μη βαρεθείτε να το δείτε ολόκληρο (και μάλιστα σε full screen mode), θα σας αποζημιώσει.
Lake of Dreams – Burning Man 2013
Film and Music by Roy Two Thousand roy2k.com/
Additional footage by August Winkelman and Connor McNeill
Produced by Roy Two Thousand and Crystal Dawn Davis
Drums and Percussion by Anthony Mogli Maureal
* * *
Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Ποικίλα (επίκαιρα)
dimart 
Σχολιάστε