Home

Αυτό δεν είναι τραγούδι #64
Dj της ημέρας: Νατάσσα Συλλιγνάκη

Δεκέμβρης 1974. Οι γονείς μου φέρνουν καινούριο παιδικό δίσκο – παιδικές ζωγραφιές πάνω, ενδιαφέρον φαίνεται. «Τα παιδικά», συλλαβίζω με δυσκολία, και μου τον βάζουν στο πικάπ. Περίεργος ήχος, από τις πρώτες νότες – και διαφορετικές φωνές. Εντελώς ξεχωριστό απ’ ό,τι παιδικό είχα ακούσει μέχρι τότε. Ο δίσκος παίζει ξανά και ξανά και ξανά, μέχρι που μαθαίνω τα τραγούδια απ’ έξω. Αργότερα, στο σχολείο, κανένας από τους συμμαθητές μου δεν τα ξέρει, κι εγώ δεν τα αναφέρω άλλη φορά. Εξακολουθώ να τα ακούω, τα μαθαίνω στον αδερφό μου, τραγουδάμε μαζί.

Το βινύλιο καταλήγει στη δισκοθήκη μου, και το ξαναθυμάμαι όταν ψάχνω τραγουδάκια που να ξεφεύγουν από τα «ζουζούνια» για το παιδί μου, σχεδόν 20 χρόνια μετά. Βάζω τον δίσκο στο πικάπ με μεγάλη συγκίνηση. Ξαναθυμάμαι τη χαρά που έκανα με τα διαφορετικά τραγουδάκια, αναγνωρίζω πια τα όργανα – ποντιακή λύρα, λαγούτο, κλαρίνο, βιολί… Και τη φωνή του Χρύσανθου Θεοδωρίδη, τόσο ξεχωριστή, τόσο ιδιαίτερη, τόσο παράξενη για παιδικά τραγούδια. Την αναγνώρισα τη φωνή, όταν τον άκουσα με τον Νίκο Ξυλούρη να τραγουδά στην «Ακολουθία» του Χάλαρη. Θυμάμαι τώρα, όταν τον συνάντησα σε κάποιο φεστιβάλ παραδοσιακής μουσικής. Εμείς πιτσιρίκια στα παρασκήνια, μέσα στη φασαρία και τις φωνές, κι εκείνος ήρεμος, ευγενικός, υπομονετικός μαζί μας. Του είπα για τον παιδικό δίσκο που θυμόμουν, και τον ξάφνιασα «λίγα παιδιά τον έχουν ακούσει, κρίμα!», μου απάντησε και μου χάρισε ένα φιλί στο μάγουλο.

Απ’ όλο το δίσκο, ο γιος μου είχε κολλήσει με το «Με χρωματιστά μολύβια», μα εμένα πάντα μου άρεσε πιο πολύ το «Ελισσάκι-Ελισσώ». Την Ελισώ την γνώρισα μεγάλη, είμαστε πια μαμάδες κι οι δύο. Κάποια στιγμή, που «ανακάλυψα» πως είναι η κόρη του ΛοΓό, θυμήθηκα το τραγούδι και κατάλαβα πως ήταν γραμμένο για κείνη. Κι επειδή η Ελισώ είναι πια φίλη μου, και στ’ αλήθεια ξεχωριστό παιδί, το τραγούδι το μουρμουρίζω με μεγαλύτερη χαρά τώρα.

“Ζωγράφισα στον τοίχο
με κάρβουνο ένα βουνό
δυο τρία αστεράκια
και δυο κυπαρισσάκια
κι έγινε το’να από τα δυο
το πιο γλυκό
γλυκά να σε φιλήσει
Ελισσάκι Ελισσώ και να σε νανουρίσει
τριαντάφυλλο χρυσό.”

 

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. 

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο Facebook

Το dim/art στο Facebook

Κράτα το

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s