Home

Αυτό δεν είναι τραγούδι #80
Dj της ημέρας: Γιώργος Τσακνιάς

Περιλαμβάνεται στο διπλό LP των Allman Brothers Band «Live at Fillmore East» του 1971, ένα από τα σπάνια εκείνα άλμπουμ που ακούγονται ολόκληρα, από την αρχή μέχρι το τέλος, που όχι μόνο ακούς όλα τα τραγούδια, ξανά και ξανά, αλλά δεν χάνεις το ενδιαφέρον σου ούτε για μια στιγμή· και μάλιστα, παρά το γεγονός ότι περιλαμβάνει τεράστια τρακς (3 κομμάτια στην 1η πλευρά, 1 στη 2η, 2 στην 3η και 1 στην τέταρτη). Η πρώτη ηχογραφημένη εκτέλεση βρίσκεται στο «Idlewild South», στούντιο άλμπουμ του 1970. Είναι εμβληματικό κομμάτι της πρώτης περιόδου του συγκροτήματος, ανοιχτό στον αυτοσχεδιασμό, με εμφανείς τις τζαζ ανησυχίες των νεαρών μουσικών από τον Νότο — την εποχή εκείνη άκουγαν μετά μανίας (και προσπαθούσαν να ενσωματώσουν στα δικά τους κομμάτια στοιχεία από μουσικούς όπως οι) Miles Davis και John Coltrane.

Η Elizabeth Jones Reed Napier πέθανε το 1945, σε ηλικία ενενήντα ετών, στην πατρίδα της, το Τζάκσονβιλ. Δεν είναι γνωστό κάτι ιδιαίτερο για τη ζωή της· τεκμαίρεται (argumentum ex silentio) ότι διαβίωσε ησύχως. Το 1945, ο Dickey Betts δεν είχε κλείσει καλά καλά τα δύο χρόνια. Εικοσιτέσσερα χρόνια αργότερα, ήταν ο ένας από τους δύο κιθαρίστες των Allman Brothers (ο άλλος ήταν, φυσικά, ο Duane Allman). Ο Betts πήγαινε για να γράψει μουσική με την ησυχία του στο νεκροταφείο Rose Hill· μια μέρα έγραψε ένα κομμάτι καθισμένος σε ένα παγκάκι και του έδωσε το πρώτο όνομα που είδε γραμμένο μπροστά του: Elizabeth Reed.

Λίγα μέτρα πιο πέρα από την Elizabeth και το παγκάκι όπου γεννήθηκε το κομμάτι που την έκανε διάσημη μετά θάνατον, βρίσκονται οι τάφοι του Duane Allman, που σκοτώθηκε με τη Harley του τον Οκτώβριο του 1971, και του Berry Oakley, μπασίστα του συγκροτήματος, που το έριξε στο ποτό και στα ναρκωτικά όταν σκοτώθηκε ο φίλος του και, ένα χρόνο αργότερα, σκοτώθηκε κι αυτός με τη μηχανή του σε ένα παρόμοιο ατύχημα, τρία τετράγωνα  από τη διασταύρωση στην οποία έχασε τη ζωή του ο Duane.

Το κοιμητήριο του Rose Hill, κοντά στην όχθη του ποταμού Ocmulgee, είναι όμορφο και καταπράσινο. Οι κάτοικοι της περιοχής δέχονται φιλόξενα τους επισκέπτες· παρακαλούν μόνο να σέβεστε τους νεκρούς και να μην πετάτε σκουπίδια.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. 

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο Facebook

Το dim/art στο Facebook

Κράτα το

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s