Οι κουκουβάγιες

Αυτό δεν είναι τραγούδι #210

Dj της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς

Το τραγούδι το ήξερα από παλιά, πολύ πριν πάω στη Θράκη. Στο κάτω κάτω, μπορεί και να είναι το πιο γνωστό θρακιώτικο, μαζί με τα Λιανοχορταρούδια (πολύ αγαπημένο κομμάτι κι αυτό, ο σκοπός του γνωστός μου από πάντα, μέσω της Μαύρης Θάλασσας του Σαββόπουλου). Ποτέ όμως δεν είχα καταλάβει την ιστορία: οκ, ήτανε 5-6 νταήδες (θα μπορούσαν να είναι και περισσότεροι, αλλά και λιγότεροι, άρα πάλι καλά)· οκ, πήρανε όλοι τους μπαλτάδες (νταήδες ήταν, μπαλτάδες πήραν)· πήρανε το ρέμα ρέμα (μπορούσαν βέβαια να πάνε κι από τον δρόμο, αλλά οι νταήδες κάνουν ό,τι γουστάρουν, δεν μου πέφτει λόγος)· βρίσκουν ένα δέντρο, το δέντρο έχει μια κουφάλα, μέσα η κουφάλα έχει, λέει, κουκουβάγιες. Και τις παίρνουν και τις μοιράζουν, από δύο στον καθένα αλλά του Γιάννη μόνο μία. Κι αυτός, λέει, θύμωσε και δεν την πήρε (χο, χο, χο και δεν την πήρε, βάι, βάι, βάι και δεν την πήρε). Δηλαδή, ο Γιάννης ήθελε δύο κι αυτός, η μία δεν του έφτανε. Σωστά, τι να την κάνεις μία κουκουβάγια; Ενώ με δύο, κάνεις ό,τι θες. Με δύο κουκουβάγιες, ποιος σε πιάνει.

Εγώ, πάντως, δεν το έπιανα σίγουρα.

Και να λοιπόν που βρέθηκα ένα Πάσχα στη Θράκη, στον Έβρο, στο Διδυμότειχο, στους Μεταξάδες, και να που βρέθηκα σ’ ένα μεγάλο τραπέζι, παρέα με Θρακιώτες. Και μετά τα τσίπουρα πιάνουν το τραγούδι, και λένε φυσικά και τους νταήδες (όλους, και τους πέντ’ έξι) και πώς μου κόβει εμένα και ρωτάω τον παππού Μιχάλη μπας και ξέρει τι διάολο τις θέλανε τις κουκουβάγιες οι νταήδες και δεν τις άφηναν ήσυχες στο δεντράκι τους. Και μου εξηγεί ο παππούς Μιχάλης ότι δεν πρόκειται για το πουλί, αλλά μόνο για την εικόνα του πάνω σε αρχαία νομίσματα: σε δραχμές.

Η ώρα του η καλή, του παππού Μιχάλη.

* Η φωτογραφία εξωφύλλου («το ρέμα ρέμα») είναι δική μου, από εκείνο το ταξίδι στη Θράκη. Είναι τραβηγμένη στα πομακοχώρια του Έβρου, κοντά στο Μεγάλο Δέρειο.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.