Ποιος δολοφόνησε τον Σπύρο Τσακνιά

«Για ποιο βιβλίο που δεν έγραψα ευχαριστώ τον θεό της λογοτεχνίας;» — απαντά o συγγραφέας Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης

 

Στα χρόνια του Ασύστολου Ηλεκτρολεττρισμού (εκείνου του ανθυποσκανδαλώδους υποκινήματος που εμψύχωναν και επάνδρωναν κάτι ουτιδανοί αμετανόητοι μέθυσοι και χαραμοφάηδες), πάει να πει στις αρχές της Δεκαετίας του Ογδόντα (μιας δεκαετίας αχαΐρευτης, ελεεινής και τρισάθλιας), επηρεασμένος και εγώ από τα εξωφρενικά κελεύσματα του Ηλεκτρολεττριστικού Κινήματος, επιχείρησα να συνθέσω ένα ηλεκτρολεττριστικό έπος, ένα ντανταϊστικό μετανουάρ (είχε μόλις αρχίσει ο ήδη εκτροχιασμένος συρμός με το πρόθεμα «μετά»), το οποίο θα έλαμπε διά της απουσίας του αλλά θα άπλωνε την κατεργάρικη σκιά του στο corpus της ελληνικής γραμματείας, ανακηρύσσοντάς με στον διαβόητο Πρωτοεξαφανιζόμενο Συγγραφέα που εξυπαρχής λαχταρούσα από ανέκαθεν να γίνω.

Το μετανουάρ έπος θα είχε ήρωα τον Νίκο Βελή, αλκοολικό ολιγοφρενή μπατιρημένο από πάσης απόψεως ιδιωτικό ντετέκτιβ, ο οποίος δεν είχε γραφείο ούτε τηλέφωνο, αλλά τύπωνε κάρτες με αριθμούς τηλεφωνικών θαλάμων και αναλάμβανε πάσης φύσεως εξιχνιάσεις ανύπαρκτων εγκλημάτων. Ο Βελής ήταν μανιώδης φαρσέρ, παρά την ολιγοφρένειά του που θύμιζε τον Άβερελ των Αδελφών Ντάλτον, και λάτρης των λογοτεχνικών περιοδικών Το Δέντρο και Η Λέξη. Τηλεφωνούσε άγρια χαράματα στον κύριο Κωνσταντίνο Μαυρουδή, εκδότη του Δέντρου, και επιμόνως ζητούσε να μάθει αποτελέσματα ποδοσφαιρικών αγώνων λέγοντας: «Σας ενοχλώ, ξέρω, αλλά είστε περιοδικό, και θα πρέπει να ξέρετε από αθλητικά». 

Είχα βρει τίτλο. Ποιος δολοφόνησε τον Σπύρο Τσακνιά. Έτσι θα λεγόταν το βιβλίο που διέδιδα, στα ταβερνεία και τα άλλα καπηλειά της Δεκαετίας του Ογδόντα, ότι έγραφα πυρετωδώς. Κάθε τόσο διηγιόμουν, σε φίλους και γνωστούς, ένα κεφάλαιο όπου εμπλέκονταν γνωστοί ποιητές και συγγραφείς, ιδίως της Γενιάς του Εβδομήντα.

Λόγω προκεχωρημένης και παρατεταμένης μέθης, το βιβλίο δεν το έγραψα τότε. Έγραψα άλλα.

Ευχαριστώ τον Θεό της Λογοτεχνίας για το ότι δεν το έγραψα (τότε), και συνεπώς μπορώ κάλλιστα να το ανασκουμπωθώ και να το γράψω (τώρα).

 Μαρούσι, Ιανουάριος 2015

* * *

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης CV

Ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης (Απρίλιος 1960) είναι ποιητής, μεταφραστής και συγγραφέας/ Μελετητής των πρωτοποριών (Φουτουρισμός, Dada, Υπερρεαλισμός), της Beat Generation και του ρεύματος για την «υπέρβαση και την πραγμάτωση της Τέχνης» (Cobra, Λεττριστές, Καταστασιακοί)/ Ίδρυσε και διηύθυνε την επιθεώρηση Propaganda (1997-2002)/ Έχει γράψει βιβλία για τον William Burroughs και τον Guy Debord. Διευθύνει το εγχείρημα ΚΟΡΕΚΤ (εκδόσεις Νεφέλη), και τις σειρές «Αιφνίδια Ντοκιμαντέρ» (εκδόσεις Γαβριηλίδης), «Radio Propaganda» (εκδόσεις Σαιξπηρικόν) και «Radio Bookspotting» (εκδόσεις Κριτική)/ Το πολυσυζητημένο μυθιστόρημά του Διασυρμός, πρώτο μέρος της Τριλογίας του Χάους, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εστία, από τις οποίες μόλις κυκλοφόρησε και το δεύτερο μέρος με τίτλο  Αγάπη/Love/ Από το 2012 διατηρεί τη Στήλη Radio Βookspotting στη Lifo/ Διδάσκει στο Μεταπτυχιακό Ψηφιακών Μορφών Τέχνης της ΑΣΚΤ/ Διδάσκει Φιλοσοφία της Εικόνας στον ΑΚΤΟ/  Mέλος του Κύκλου Ποιητών και της Εταιρείας Συγγραφέων.

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΟΙΗΣΗ Σκοτεινά Τοπία (Ερατώ, 1986) * Εκδρομή στο Παρελθόν (Ερατώ, 1990) * Έγγραφος Ίλιγγος (Άρκτος, 1993) * Η Έρημη Γη (με τον Ηλία Λάγιο και τον Νάσο Βαγενά) (Ερατώ, 1996) * Paris, Παρίσι (Κέδρος, 2003) * La Vie est Belle, et Facile (Ερατώ, 2004) * Ω! (Οξύ, 2007) * Hotel Hegel (Αρμός, 2012) * Η Λεγεώνα των Φίλων (Περισπωμένη, 2012) 

ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ  Κόκκινες Νύχτες (Ερατώ, 1985) * Η Λογική των Γεγονότων (Οξύ, 1996) *  Βιβλίο Συμβάντων και Αναφορών (Ερατώ, 1996) * Η Μουσική των Γεγονότων (Ερατώ, 1998) * Au Revoir (Νεφέλη, 1999) * Harmolypi’s Blues (Μεταίχμιο, 2003) * Η Φυλή των Happy Few (Ηλέκτρα, 2006) * Διασυρμός (Εστία, 2012)

ΜΕΛΕΤΕΣ Βορειοδυτικό Πέρασμα (Ελεύθερος Τύπος, 1992 και Οξύ, 2001) * Προλογίζοντας Έναν Αιώνα (Οξύ, 1995) * William S. Burroughs (Οξύ, 2001) * Πολύ Αργά Για Ήρωες (Κέδρος, 2001) * Μάης του 68: Η Περιπέτεια (Ερατώ, 2001) * Guy Debord (Printa, 2001) * Ρόμπερτ Φίσερ (με τον Ηλία Κουρκουνάκη) (Διόπτρα, 200;) * Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα (με τον Ηλία Κουρκουνάκη) (Διόπτρα, 200;) * Τροβαδούροι (Ιανός, 2006) * Μάης 68/Το Λεύκωμα (Οξύ, 2008) * Ζενερίκ (Λογείον, 2011) * Πρωτοπορίες / Βορειοδυτικό Πέρασμα (Κριτική, 2015)

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ Η Μεγάλη Παρασκευή των Ρασοευχήδων * Ουζομαυσωλείον Καπετάν Μιχάλης * Δώδεκα Φυσιογνωμίες * Ιστορία των Παθών* Ένοικος * Λουζιτάνια Ροκ * Guy Debord * Σχέση / Σχάση (Γαβριηλίδης 2013-2015)

* * *

Κάθε εβδομάδα ένας λογοτέχνης απαντά στο ερώτημα του dim/art «Για ποιο βιβλίο που δεν έγραψα ευχαριστώ τον θεό της λογοτεχνίας;» Επιχειρούμε δι’ αυτής της οδού να προσεγγίσουμε το στίγμα των σημερινών ελλήνων λογοτεχνών: διερευνώντας τι απεχθάνονται, τι αντιπαθούν ή, έστω, τι αποφεύγουν οι σύγχρονοι πεζογράφοι και ποιητές, προσπαθούμε να κατανοήσουμε τι επιδιώκουν.
Επιμέλεια: Ελένη Κεχαγιόγλου.

* * *

Στο «Cafe dim/art» γίνονται διαδικτυακές συναντήσεις σύγχρονων ελλήνων συγγραφέων και λογοτεχνών.

Εδώ άλλες αναρτήσεις από το Cafe dim/art

Το dim/art στο facebook

 

 

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.