Stella di mare

Αυτό δεν είναι τραγούδι #223

Dj της ημέρας, ο Αντρέας Παπαδάκης

Οκ, ακούγεται σαν Άρλεκιν. Όχι: ήταν σαν Άρλεκιν.

Καλοκαίρι 1981, Νάξος. Τη γνώρισα στην παραλία. Πούλησα την παρέα μου, πούλησε την παρέα της — και το σούρουπο, όταν σιγά σιγά όλοι έφευγαν για ταβέρνες, σκηνές, ρουμς, εμείς μείναμε στις ψάθες μας.

Ναι, νυχτωθήκαμε. Και μείναμε νηστικοί. Με νερό και τσιγάρα. Και με μουσική από σχετικά κοντινό μπαράκι, που η έντασή της δυνάμωνε ή έπεφτε, ανάλογα με την ένταση του μελτεμιού. Θυμάμαι μερικά κομμάτια, χιτ της εποχής. Και κυρίως θυμάμαι τον Λούτσιο Ντάλλα και το «Stella di mare», το «αστέρι της θάλασσας». Ίσως γιατί το ακούγαμε τη στιγμή που της έδειχνα τους αστερισμούς —κλασικό κόλπο για να πλησιάσεις, να αγγίξεις, να αγκαλιάσεις— του θερινού τριγώνου: Κύκνος, Λύρα, Αετός. Τα αστέρια τους: Ντενέμπ, Βέγας, Αλταΐρ. Εξωτικά ονόματα· έκαναν τη δουλειά τους κι έπεσε το πρώτο φιλί.

Αποκοιμηθήκαμε, σφιχταγκαλιασμένοι και τυλιγμένοι στις πετσέτες μας, λίγο πριν το ξημέρωμα. Ξύπνησα φριχτά πιασμένος, με τον ήλιο στη μούρη, φτύνοντας άμμο — και μόνος. Μου είχε αφήσει την πετσέτα της (διαφημιστική της Κόπερτον). Κάτι είχε αναφέρει, ότι θα συνέχιζε τις διακοπές σε κοντινό νησί. Δοκίμασα την τύχη μου με τον Σκοπελίτη: Σχοινούσες, Δονούσες, Κουφονήσια — πέρασα απ’ όλα (ήμουν στην κατάλληλη ηλικία για τέτοια πράγματα) αλλά μάταια. Τουλάχιστον επέζησα από αρκετές διαδρομές με τον φοβερό αυτόν σκυλοπνίχτη. Και μου έμεινε και η πετσέτα.

Ναι, ήταν ιστορία Άρλεκιν, παρ’ όλο που δεν διέθετα θεληματικό πηγούνι και γκρίζους κροτάφους. (Παρεμπιπτόντως, γκρίζους κροτάφους απέκτησα έκτοτε, θεληματικό πηγούνι πάλι, όχι). Αλλά κάπως έτσι είναι οι ωραίες (ερωτικές) ιστορίες, εδώ που τα λέμε: σαν Άρλεκιν· το θέμα είναι πώς τις γράφεις.

Γι’ αυτό κι εγώ, όποτε καμιά φορά τη θυμάμαι, προτιμώ να μην τη γράφω την ιστορία, ούτε καν μες στο μυαλό μου. Βάζω απλώς και ακούω το «Stella di mare».

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s