Ρετρό #112 – ένας Ιταλός στη Γιοκοχάμα

human taxi

Ιαπωνία, 1886: Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, καθώς ο πληθυσμός στις ιαπωνικές πόλεις πύκνωνε με ταχύ ρυθμό, τα φορεία αποτελούσαν ένα δημοφιλές μέσο μεταφοράς (τα άλογα χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά από τον στρατό και τους αξιωματικούς του). Τα Κάγκο μετέφεραν τους αστούς και τα Νοριμόνο τους ευγενείς. Οι μεταφορείς ήταν κανόνα τέσσερις, ώστε όταν κάποιος κουραζόταν να τον αντικαθιστά ένας ξεκούραστος· με τον τρόπο αυτό, ένα φορείο κάλυπτε την όχι ευκαταφρόνητη απόσταση των 5-6 μιλίων ανά ώρα. Η φωτογραφία είναι του Αντόλφο Φαρσάρι: γεννημένος το 1841 στη Βιτσέντζα, ο Φαρσάρι κατατάχτηκε αρχικά στον ιταλικό στρατό. Το 1863 μετανάστευσε στις ΗΠΑ και πήρε μέρος εθελοντικά στον Εμφύλιο, ως φανατικός υπέρμαχος της κατάργησης της δουλείας, με τον στρατό των Βορείων. Παντρεύτηκε Αμερικανίδα, αλλά ο γάμος απέτυχε κι έτσι το 1873 ο Φαρσάρι εγκατέλειψε γυναίκα και δύο παιδιά και μετανάστευσε στην Ιαπωνία. Εγκαταστάθηκε στη Γιοκοχάμα, όπου έγινε επιτυχημένος εκδότης ταξιδιωτικών οδηγών, χαρτών και μεθόδων εκμάθησης της ιαπωνικής για ξένους. Το 1883 έμαθε μόνος του φωτογραφία —διαβάζοντας σχετικά βιβλία και αγοράζοντας τον αναγκαίο εξοπλισμό χωρίς άλλη καθοδήγηση— και επεξέτεινε την επιχείρησή του συνεταιριζόμενος με τον φωτογράφο Ταμαμούρα Κοζαμπούρο, με τον οποίον αγόρασαν την Ιαπωνική Φωτογραφική Ένωση, δηλαδή το στούντιο των Στίλφριντ και Άντερσεν, που είχε την εποχή εκείνη δεκαπέντε εργαζομένους. Το 1886, ήταν πλέον ο μόνος εν ενεργεία ξένος φωτογράφος στην Ιαπωνία. Τον ίδιο χρόνο, το στούντιό του —και όλα του τα αρνητικά— καταστράφηκε από πυρκαγιά· το 1887 ταξίδεψε από άκρη σ’ άκρη την Ιαπωνία και τράβηξε πάνω από χίλιες φωτογραφίες προκειμένου να τα αντικαταστήσει. Ο Φαρσάρι είχε εξαιρετικούς συνεργάτες και οι εκτυπώσεις του είναι τεχνικά άρτιες και αριστοτεχνικά επιχρωματισμένες στο χέρι, με τεχνικές και υλικά εμπνευσμένα από την παραδοσιακή ιαπωνική ζωγραφική. Το 1890, ο Αντόλφο Φαρσάρι επέστρεψε στην Ιταλία, μαζί με την πεντάχρονη κόρη που είχε αποκτήσει με μια Γιαπωνέζα. Την εποχή εκείνη, το στούντιό του απασχολούσε τριάντα δύο εργαζόμενους, δεκαεννιά από τους οποίους ήταν επιχρωματιστές. Ο Φαρσάρι πέθανε στο πατρικό του στη Βιτσέντζα στις 7 Φεβρουαρίου 1908.

—Επιλογή φωτογραφίας / κείμενο: Γιώργος Τσακνιάς—

Ο φωτογράφος ως σιωπηλός μάρτυρας της ιστορίας. Φωτογραφίες —αστείες, περίεργες, σπάνιες, νοσταλγικές— που αποκαλύπτουν ή υπενθυμίζουν πώς ήταν κάποτε ο κόσμος. Κάθε Τρίτη στο dim/art.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Vintage

Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.