Το βιβλίο της άμμου #9
Είναι ιδιαίτερη η ευχαρίστηση που σου προσφέρει ένα βιβλίο που μόλις εκδόθηκε· φεύγοντας, δεν παίρνεις μαζί σου μονάχα ένα βιβλίο αλλά και την καινοτομία του, που μπορεί να είναι απλά και μόνο η καινοτομία ενός αντικειμένου που μόλις πριν από λίγο βγήκε από το εργοστάσιο, η ομορφιά του καινούργιου που διαρκεί ως τη στιγμή που το εξώφυλλο αρχίζει να κιτρινίζει, ως τη στιγμή που ένα πέπλο σμογκ θα σκεπάσει την ξακρισμένη του πλευρά και η ράχη του θα αρχίσει να καταστρέφεται στις γωνίες, σ’ αυτό το πρώιμο φθινόπωρο μιας βιβλιοθήκης. Όχι, εσύ ελπίζεις να πέσεις πάνω σε κάτι πραγματικά καινούργιο. Διαβάζοντας ένα βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε, κάνεις δικό σου αυτόν τον αέρα του καινούργιου από την πρώτη κιόλας στιγμή, χωρίς να χρειαστεί να τον ακολουθήσεις αργότερα από πίσω, να τον κυνηγήσεις.
Θα είναι, άραγε, τούτη η καλή φορά; Κανένας δεν ξέρει ποτέ τι γίνεται. Ας δούμε πώς αρχίζει. Ήσουν ακόμα στο βιβλιοπωλείο όταν άρχισες να ξεφυλλίζεις το βιβλίο. Ή, μήπως, δεν μπόρεσες γιατί ήταν τυλιγμένο στο κουκούλι του από σελοφάν; Τώρα είσαι στο λεωφορείο, όρθιος ανάμεσα στον κόσμο, κρεμασμένος από μια χειρολαβή και αρχίζεις να ξετυλίγεις το πακέτο με το ελεύθερο χέρι σου, με κινήσεις που θυμίζουν λίγο μαϊμού, μια μαϊμού που που θέλει να ξεφλουδίσει μια μπανάνα μένοντας ταυτόχρονα γραπωμένη στο κλαδί. Πρόσεχε, γιατί δίνεις αγκωνιές στους διπλανούς σου· ζήτησε συγγνώμη, τουλάχιστο.
Ή, ίσως, ο βιβλιοπώλης δεν τύλιξε το βιβλίο· ίσως σ’ το έδωσε σε μια σακούλα. Αυτό απλοποιεί τα πράγματα. Είσαι στο αυτοκίνητό σου, σταματημένος σ’ ένα φανάρι, βγάζεις το βιβλίο από τη σακούλα, ξεσκίζεις το διαφανές του κάλυμμα κι αρχίζεις να διαβάζεις τις πρώτες γραμμές. Πάνω σου πέφτει μια καταιγίδα από κορναρίσματα· άναψε το πράσινο κι εσύ εμποδίζεις την κυκλοφορία.
* * *
Ίταλο Καλβίνο, Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης, μετάφραση: Ανταίος Χρυσοστομίδης, Αστάρτη, Αθήνα 1982 (Index #9, Φεβρουάριος 2007).
* * *
—Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται αποσπάσματα βιβλίων που μιλούν για άλλα βιβλία, πραγματικά ή φανταστικά. Η ανθολόγηση έγινε από τον Γιώργο Τσακνιά για το περιοδικό Index, από το 2006 έως το 2011—
* * *


Σχολιάστε