Αυτό δεν είναι τραγούδι # 258
Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου
Η «Πνοή» (1993) ήταν ένας δίσκος-αποκάλυψη, και για μένα αλλά, νομίζω και για πολύ κόσμο· μια περιοδεία σε μουσικές της καθ’ ημάς Ανατολής, παιγμένες από μια μικρή «εθνική κόσμου», έμπνευσης και παραγωγής του Ross Daly. Ήταν επίσης και ένας φόρος τιμής του Daly στον μεγάλο Βασίλη Σούκα, που στον δίσκο «κρατάει» το μοναδικό πνευστό: το κλαρίνο του. Εκείνου είναι η Πνοή. Το κλαρίνο του Σούκα αντικαθιστά σε πολλά κομμάτια το νέι ή τον ζουρνά, που θα ήταν η ορθόδοξη επιλογή, βάσει της τοπικής προέλευσης της μουσικής – όπως αυτό το δύο-σε-ένα κομμάτι, που ξεκινάει από τη Θράκη και καταλήγει στον Εύξεινο Πόντο, χορεύοντας στον αέρα, πατώντας κάτω στη γη μόνο και μόνο για να ξεπεταχτεί ξανά και να απογειωθεί. (Δύσκολο να καθίσεις ήσυχος ακούγοντάς το. Πολύ δύσκολο.) Εκτός από τον Daly, που παίζει κρητική λύρα, και τον Σούκα με το κλαρίνο, στον δίσκο παίζουν επίσης:
Σάζι, Ταμπούρ: Περικλής Παπαπετρόπουλος
Μπεντίρ, Ξύλινα Κουτάλια, Νταραμπούκα: Αμίν Αλαγκαμπού
Πολίτικη λύρα: Σωκράτης Σινόπουλος
Ούτι: Ζιάντ Ρατζάμπ
https://www.youtube.com/watch?v=o_11SbY6XJ0
* * *
Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.
* * *


Σχολιάστε