Crash

Αυτό δεν είναι τραγούδι # 281

Dj της ημέρας, η Μαρίκα Τσεβά

Ποιος θυμάται τους αυτόματους τηλεφωνητές με κασέτα; (Να πώς χάνεται το κοινό που έχει γεννηθεί πρόσφατα!) Η Χριστίνα θα τους θυμάται (κι αν όχι, αν διαβάσει τη συνέχεια, θα της έρθει το σκηνικό φάτσα-κάρτα). Το 1988 είχε έναν τηλεφωνητή με μικρή κασέτα, ένα ύπουλο μηχάνημα που δεν σου άφηνε πολλά περιθώρια. Τω καιρώ εκείνω η Χριστίνα βίωνε τον πρώτο (αλησμόνητο) χωρισμό με τον εφηβικό της έρωτα, ο οποίος το είχε πάρει βαριά γιατί έφταιγε (εκείνος, βέβαια! – αν έφταιγε εκείνη, πάλι θα σας το έλεγα, αλλά με τρόπο). Η Χριστίνα, λοιπόν, είχε τηλεφωνητή, είχε και δική της γραμμή στο σπίτι, προσωπική (ο μπαμπάς δεν ήταν μπρούκλης, αλλά δούλευε στον ΟΤΕ, οπότε οι γραμμές ήτανε τσάμπα).

Ο ακατονόμαστος άρχισε να την παρενοχλεί τηλεφωνικώς, 40 τηλεφωνήματα τη μέρα, τέτοιο πράμα. Η Χριστίνα διατήρησε την ψυχραιμία της – ή, μάλλον, για να τη διατηρήσει, έκανε το εξής απλό (;): έπιασε και ηχογράφησε ως εξερχόμενο μήνυμα ολόκληρο το “Crash” των Primitives, που ήταν τότε μεγάλη επιτυχία. Το τραγούδι διαρκούσε 3 λεπτά και κάτι, αλλά η Χριστίνα ήθελε να γεμίσει την κασέτα, να μην αφήσει χώρο για εισερχόμενα μηνύματα. Έτσι, άφησε και το χρίτσι-χρίτσι της βελόνας, μέχρι που η κασέτα βάρεσε tilt! Το μήνυμα έπαιζε μήνες, σταμάτησαν να την παίρνουν τηλέφωνο οι πάντες – όλοι εκτός από τον ακατονόμαστο μαζόχα, ο οποίος θα πρέπει να είχε ακούσει το τραγούδι περισσότερες φορές κι από κείνους που το ’γραψαν.

Κάποια στιγμή, η Χριστίνα βαρέθηκε εκείνη να ακούει το μήνυμα και άλλαξε αριθμό τηλεφώνου (καθάρισε ο μπαμπάς ο ΟΤΕτζής). Μετά την παύση συναγερμού, δεν ξέρω πώς μου ήρθε και τη ρώτησα γιατί είχε διαλέξει το συγκεκριμένο τραγούδι για την αναλογική (κυριολεκτικά και μεταφορικά) αναπαράσταση του μαρτυρίου του Ταντάλου. «Για το ρεφρέν», μου είπε. Που λέει τι ακριβώς; «So shut, shut your mouth / Cause I’m not listening anyhow / I’ve had enough, enough of you / Enough to last a life time through».

Μάλιστα. Η αλήθεια είναι ότι στο μήνυμα οι στίχοι δεν ακούγονταν, ίσα που αναγνώριζες το τραγούδι. Για τα περαιτέρω έπρεπε να έχεις τον εξοπλισμό της CIA αν ήθελες να βγάλεις άκρη. Αλλά δεν της είπα τίποτα. Γιατί να ξαναζεστάνω αυτό το υπέροχο πιάτο που τρώγεται καλύτερα κρύο;

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.