Αρετούσα με τα κόκκινα μαλλιά

Αυτό δεν είναι τραγούδι # 359
Dj της ημέρας, η Ανθή Γιάγκα

Από μικρή που ήμουν είχα απωθημένο τα κόκκινα μαλλιά. Το ξέρω πως τα περισσότερα κορίτσια αγαπούν το ξανθό, όμως εγώ είχα πάθει την πόρωσή μου με το κόκκινο. Επιπλέον, πίστευα ακράδαντα πως αυτό θα έπρεπε να είναι το φυσικό μου χρώμα. Δε γίνεται, σκεφτόμουνα, να έχω κατάλευκο δέρμα —απ’ αυτό που το καλοκαίρι καίγεται και ποτέ δε μαυρίζει—, πράσινα μάτια και φακίδες και το χρώμα των μαλλιών μου να είναι ένα βαρετό καστανό. Φυσικά, τότε που με απασχολούσαν αυτές οι σοβαρές γύρω απ’ την υπόσταση και το λουκ μου αναζητήσεις ήμουν μόλις οχτώ ετών.

Επίσης ήταν η εποχή που ο γυμναστής στο σχολείο μπέρδευε το όνομά μου και το Ανθή κατέληξε να έχει πολλές παραλλαγές, με αγαπημένη του να είναι μάλλον το Αρετή. Και μου άρεσε φυσικά πολύ περισσότερο από τα Αγνή, Αυγή και άλλα ξενέρωτα με τα οποία με είχε βαφτίσει κατά καιρούς.

Κόκκινα μαλλιά, «νέο» όνομα… ε, το μυαλό ενός οχτάχρονου δε θέλει και πολύ να ξεφύγει.

Τότε στα οχτώ μου ήταν και που το πρωτάκουσα. Ήταν ένα καλοκαιριάτικο μεσημέρι. Απ’ αυτά τα μεσημέρια που κλείνεις τα πατζούρια να μείνει έξω η κάψα και το φως μπαίνει μέσα από τις γρίλιες και που μετά την κούραση του παιχνιδιού ξαπλώνεις στα δροσερά σεντόνια —που θα μείνουν δροσερά μόνο για λίγα δευτερόλεπτα— και μέσα στο μισοσκόταδο και τη ζάλη της ζέστης κλείνεις τα μάτια κι ονειρεύεσαι. Και είσαι απόλυτα τυχερός αν έχεις και παραμυθένια τραγούδια για νανούρισμα.Το soundtrack αυτών το μεσημεριών ερχόταν από τις συχνότητες του Δευτέρου Προγράμματος κι ήταν η  Αρετούσα με τα κόκκινα μαλλιά…

Από τότε αυτό το τραγούδι έμεινε στο μυαλό μου και στην καρδιά μου σαν ύμνος και μύθος. Σαν ένα παραμύθι που τότε σίγουρα ήθελα να ζήσω και μπορεί και να θέλω ακόμα.

Και μιας και εκπλήρωσα το απωθημένο μου κι έβαψα τα μαλλιά μου κόκκινα, θα ’μαι τουλάχιστον η Ανθή με τα κόκκινα μαλλιά…

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.