Dark Lady

Αυτό δεν είναι τραγούδι #509
Dj της ημέρας, ο Βασίλης Κρουστάλλης

Το τραγούδι Dark Lady (από το ομώνυμο άλμπουμ της το 1974) έχει όλα τα στοιχεία που συνδέονται με την τραγουδίστρια -χωρίς πάντα να είναι αληθινά: χίπικη συμπεριφορά, δράματα και ερωτικές τραγωδίες, και κυρίως μια αύρα ανεξερεύνητου που πάντα ενέπνεε η Cherilyn Sarkisian.

Ένα ερωτικό δράμα σε 3 πράξεις: μια γυναίκα μαθαίνει από μια διάσημη  χαρτορίχτρα της Νέας Ορλεάνης ότι ο φίλος της την απατά με κάποιαν πολύ κοντινή σ’ εκείνην. Με τα μαγικά καμώματα και την τσιγγάνικη μουσική της χαρτορίχτρας η γυναίκα αποσυντονίζεται περισσότερο από την ίδια την πληροφορία. Η μαύρη μαγεία της περίεργης γυναίκας λειτουργεί πάνω της καταλυτικά

Η συμβουλή της χαρτορίχτρας: να γυρίσει σπίτι, να ξεχάσει ότι μίλησαν μαζί, και να μην επιστρέψει ποτέ σ’ αυτό το μέρος.

Φθάνοντας στο σπίτι σε κατάσταση σοκ, η γυναίκα θυμάται το άρωμα που μύρισε στο σπίτι της χαρτορίχτρας και πώς φαινόταν ότι προέρχεται από το δωμάτιό της. Γυρίζοντας στην χαρτορίχτρα, τη βλέπει μαζί με τον φίλο της να φιλιούνται (laughing and kissing). Το πιστόλι, έτοιμο στα χέρια της, τους πυροβολεί και σκοτώνει και τους δύο.

Το τραγούδι λειτουργεί σαν χείμαρρος, όπου διαδραματίζεται εμπρός σου όλη η ιστορία απεγνωσμένου έρωτα και πάθους. Και η contralto φωνή της Cher ενισχύει το creepy αίσθημα που βγάζουν η μουσική και οι στίχοι του Johnny Durrill. Κι αυτό που μένει στο τέλος από το 3λεπτο τραγούδι είναι ένα συναίσθημα αφύπνισης: μήπως κι εγώ ανήκω σε έναν από τους τρεις ρόλους;

Το videoclip αυτής της περίεργης ιστορίας υπάρχει σε animation. Από τον John David Wilson, έναν Βρετανό που δούλεψε σε ταινίες όπως Η κυρία και ο αλήτης (1955), και μετα άνοιξε ανεξάρτητο στούντιο, φτιάχνοντας τα πρώτα (προ-MTV) videoclip για την τηλεόραση — ανάμεσά τους και για το αμερικανικό show Sonny & Cher. Λίγα χρόνια αργότερα, o Wilson θα επενδύσει τα opening credits για το Grease (1978).

Το Dark Lady (νο.1 το 1974) φαίνεται να έρχεται από πολύ νωρίτερα, από την εποχή που ο μόνος τρόπος για να διεκδικήσει μια γυναίκα το δίκιο της σε μια σχέση ήταν το έγκλημα. Πολύ κοντά στο μύθο του Chicago του Bob Fosse, μπλέκει ωστόσο παραδόσεις ανεξήγητες για να μπορέσει να δικαιολογήσει το ερωτικό φονικό.

Μερικά χρόνια αργότερα, η Cher θα εμπλέξει πάλι το ανεξήγητο, εκεί βέβαια για να δικαιολογήσει τον ερωτικό πόθο τον ίδιο κι όχι μόνο τις συνέπειές του — βλέπε Moonstruck (1987).

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στοdimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.