Road to nowhere

road to nowhere

Αυτό δεν είναι τραγούδι #520
Dj της ημέρας, ο Δημήτρης Χωριανόπουλος

Καλοκαίρι 1988, τελειώνω τη Γ΄ λυκείου. Ένας συμμαθητής έχει φτιάξει ραδιοφωνικό σταθμό, όμως δεν έχει ιδέα από μουσική, τον σταθμό τον έφτιαξε γιατί του αρέσουν οι λυχνίες και οι κεραίες. Ο Ιορδάνης λοιπόν, που ως πειρατής το άλλαξε σε Ντάνι, μου ζητάει να κάνω εκπομπή μαζί με άλλους δυο φίλους που ασχολούνται με τη μουσική (ακούμε Πετρίδη, δηλαδή). Αποφασίζουμε να κάνουμε την πρώτη μας εκπομπή μεταμεσονύκτια, με διάρκεια όσο πάρει, με διαγωνισμούς με ψαγμένες μουσικές ερωτήσεις και βέβαια γαμάτες μουσικές. Το διαφημίζουμε σε όσους φίλους, γνωστούς και αγνώστους βρίσκουμε μπροστά μας και τη μεγάλη μέρα φορτώνω πικάπ και καμμιά 100άδα δίσκους σε ταξί και ανηφορίζω προς τις εγκαταστάσεις του στούντιο Explosion, κάτω από την σκάλα του πατρικού του Ιορδάνη. Παρά την προετοιμασία και την διαφήμιση από στόμα σε στόμα δεν είμαστε σίγουροι αν θα έχουμε ακροατές. Ξεκινάμε λοιπόν μ’ αυτό το κομμάτι.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

* * *

Το dim/art στο facebook

follow-twitter-16u8jt2 αντίγραφο

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.