Home

Baltas.jpg

—της Βένας Γεωργακοπούλου—

Η διαδικασία ψήφισης του Προϋπολογισμού, που ολοκληρώθηκε το Σάββατο το βράδυ, είχε και μια πρωτοτυπία. Μπορεί και παγκόσμια. Ο υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς δεν αναφέρθηκε στην ομιλία του ούτε σε ένα από τα μεγάλα θέματα που πρέπει να αντιμετωπίσει. Να επαναλάβει, έστω, τις υποσχέσεις που έχει δώσει προς διάφορες κατευθύνσεις, τις λύσεις που ο ίδιος έχει εξαγγείλει.

Δεν είπε ούτε μία λέξη για το άνοιγμα του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Την επαναφορά του ειδικού φόρου επί των εισιτηρίων, τον μόνο σίγουρο πόρο για τον κινηματογράφο που εξαερώθηκε. Το ΕΣΠΑ και πώς τα πάει.

Είχε, όμως, και ο ίδιος συναίσθηση της έκπληξης που θα προκαλούσε η μη-ομιλία του. «Ωραια, θα μου πείτε όλα αυτά, καλά για μία πανεπιστημιακή διάλεξη», είπε, όταν ολοκλήρωσε τη μακριά αναφορά του στη συγκυρία (προσφυγική ροή και φιλόξενους Έλληνες, που δίνουν διδάγματα στον «λεγόμενο «δυτικό πολιτισμό»») αλλά και σε άλλα λεπτά θέματα, όπως για παράδειγμα τη δυνατότητα που μας δίνει η έννοια «φιλοξενία» «να συνδέσουμε ζητήματα αρχαίας κληρονομιάς με ζητήματα σύγχρονου πολιτισμού».

Όταν όμως αποφάσισε να εξηγήσει γιατί επέλεξε μια «πανεπιστημιακή διάλεξη» και όχι μια κοινή, τετριμμένη, πεζή αναφορά στα προβλήματα του υπουργείου του (δεν τον άκουγαν μόνο βουλευτές, ο καλλιτεχνικός κόσμος της χώρας τον άκουγε ή θα διάβαζε κάποια στιγμή τον λόγο του), ο κ. Μπαλτάς πάλι κατέφυγε σε μια πρωτοποριακή άποψη.

«Κατά κανόνα, ένα υπουργείο Πολιτισμού οφείλει να μην έχει πολλά να πει σε μια διαδικασία σαν αυτή, γιατί εκεί που αποτυπώνεται ο Προϋπολογισμός είναι νούμερα που δεν λένε πολλά», είπε. Και αν, τέλος πάντων, κάποιοι επιμένουν ότι ο Προϋπολογισμός «συνιστά αντικείμενο ενδιαφέροντος, αν θέλετε, ενός υπουργείου Πολιτισμού», είναι γιατί «αποτυπώνει μια Ιστορία και υπόσχεται κάποια πράγματα για το μέλλον». Και το υπουργείο Πολιτισμού «ακριβώς για αυτή τη σχέση παρελθόντος και μέλλοντος μεριμνά».

Με αυτούς τους βαθείς, προσωπικούς και δύσκολους συνειρμούς ξόρκισε ο κ. Μπαλτάς τη σχέση του υπουργείου του με τον Προϋπολογισμό. Ισως, όμως, να συνέβαινε και κάτι πιο απλό. Διότι τα νούμερα, αυτά που ο ίδιος πιστεύει ότι «δεν λένε πολλά», στην περίπτωση του ΥΠΠΟ λένε και παραλένε. Έτσι, έστω και στο τέλος-τέλος της ομιλίας του, δεν μπόρεσε να μην αναφέρει το 0,2%, που του αναλογεί από τον Προϋπολογισμό -το χαρακτήρισε, μάλιστα, «πενιχρό», σχεδόν «ντροπή».

Αλλά το κατανοεί. «Αναγνωρίζουμε», είπε, «ότι προηγείται η ανθρωπιστική καταστροφή, η ανεργία, η ακραία φτώχεια, η υγεία, η παιδεία. Και άρα ο Πολιτισμός οφείλει να μη διεκδικεί από εκεί τα δικά του υλικά μέσα, για να προχωρήσει ο ίδιος».

Στο κρίσιμο αυτό σημείο θα περίμενε κανείς ότι ο ειλικρινής υπουργός Πολιτισμού θα είχε τουλάχιστον καμιά ιδέα για το «πού» θα στηριχτεί ο Πολιτισμός, πέραν του κράτους που δεν μπορεί. Προτίμησε να κάνει το ανάποδο. Ενδιαφέρθηκε για το «πώς» το φτωχό υπουργείο Πολιτισμού «θα συνδράμει» το ίδιο σε όλα τα προηγούμενα δεινά – όχι τα δικά του. Το έχει ξανακάνει ο κ. Μπαλτάς.

Αυτή τη φορά, πάντως, απέφυγε να βρει διάφορα «ισοδύναμα» για τον ΦΠΑ ή τις συντάξεις που θα εκπορεύονταν από τη γενναιόδωρη Μπουμπουλίνας. Τόνισε γενικώς και αορίστως τους πόρους από μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους που πηγαίνουν στον Κρατικό Προϋπολογισμό. Ενώ τα δύο μοναδικά χειροπιαστά μέτρα που εξήγγειλε ήταν η επέκταση της δωρεάν εισόδου στα μουσεία σε όσους έχουν κάρτες ανεργίας και αλληλεγγύης και η παροχή «πάσου» στους σπουδαστές των σχολών, που έχει υπό την εποπτεία του το υπουργείο Πολιτισμού (Δραματική Σχολή Εθνικού, Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης, Κρατικό Ωδείο κ.λπ.).

«Τα μέτρα αυτά είναι λίγα, το ξέρουμε», κατέληξε. «Προσπαθούμε, όμως, μέσω αυτών να δείξουμε ότι ο πολιτισμός δεν είναι μόνο αυτός που ζητάει λεφτά, αλλά αυτός που μπορεί να παράγει από τη δική του αυτοανάπτυξη περισσότερα λεφτά».

Με λίγα λόγια, αυτοαναπτυχθείτε καλλιτέχνες. Δεν περίμεναν, πάντως, να τους το πει αυτό κανείς. Το κάνουν μόνοι τους εδώ και χρόνια. Ή στηρίζονται σε δωρεές ιδιωτών, που το υπουργείο χάνει πότε πότε μέσα στην αναμπουμπούλα. Να το ακούν ως σύσταση, όχι από νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, αλλά από αριστερή, είναι μια πανευρωπαϊκή πατέντα. Που ούτε η κρίση δεν την δικαιολογεί.

Πηγή: Εφημερίδα των συντακτών

Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Αλέξανδρος Βλάχος

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Πολιτισμός και πολιτική

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Copy-paste

Το dim/art στο facebook

follow-twitter-16u8jt2 αντίγραφο

Advertisements

2 thoughts on “«Ο πολιτισμός να βρει λεφτά με αυτοανάπτυξη»

  1. Παράθεμα: «Ο πολιτισμός να βρει λεφτά με αυτοανάπτυξη» | Μεταρρύθμιση

  2. Παράθεμα: Καλλιτέχνες σε αυτοανάπτυξη | dimart

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s