Home

Anyway the wind blowsΑυτό δεν είναι τραγούδι #700
Dj της ημέρας, η Χριστίνα Παπαβασιλείου

Το έχετε κάνει και εσείς, είμαι σίγουρη. Δεν διεκδικώ καμία πρωτοτυπία και το ξέρω. Βρίσκεσαι στο σπίτι. Μόνος. Ξέροντας ότι θα είσαι πολλές ώρες, εσύ και το σπίτι όλο δικό σου. Εσύ, το σπίτι και η μουσική. Στην διαπασών. Να τρίζουν τα παράθυρα. Βάζοντας το ίδιο τραγούδι, ξανά και ξανά. Γιατί μπορείς, γιατί κανείς δεν υπάρχει να διαμαρτυρηθεί για την τριακοστή σαρακοστή έβδομη επανάληψη. Κι αρχίζεις να χορεύεις. Όπως μπορείς να χορέψεις όταν ξέρεις ότι δεν υπάρχει κανένα μάτι που να μπορεί να σε δει κι όλες οι αναστολές έχουν πάει περίπατο. Λύνονται όλα τα μέλη σου, κάνεις επικύψεις, ανατάσεις, λυγάς δεξιά, λυγάς αριστερά, πέφτεις μέχρι και στα πατώματα, κάνοντας γέφυρα το σώμα σου με τα χέρια σε έκταση, ως άλλος ροκ σταρ. Και κυρίως τραγουδάς. Έως γκαρίζεις. Γιατί έχεις μετενσαρκωθεί στον τραγουδιστή που παίζει αενάως. Τα μαλλιά σου πέφτουν μπροστά στο πρόσωπό σου, μέσα στα μάτια σου. Δημιουργείς εικόνες πλήθους που σε επευφημεί και αποθεώνει, γιατί εκείνη την ώρα αισθάνεσαι ότι είσαι το καλύτερο αηδόνι, άλλο αν η φωνή σου στην πραγματικότητα είναι βραχνοκόκορας. Σηκώνεσαι από τα πατώματα και απλώνεις τα χέρια σου. Αρχίζεις να χοροπηδάς σαν γιογιό, πάνω κάτω και μετά από λίγο επειδή δεν σου φτάνει, θες κι άλλη ένταση, αρχίζεις να φέρνεις σβούρες. Εκστατικός. Ερμηνεύεις! Είσαι η κινητήριος δύναμη αυτής της προσωπικής συναυλίας. Το φανταστικό κοινό φωνάζει έξαλλο, encore encore.

Και ξαφνικά, με την άκρη του ματιού σου, αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είσαι πια μόνος. Η εξώπορτα έχει ανοίξει και στην είσοδο στέκεται ο γιος σου. Με τρεις φίλους του. Από ώρα. Σκασμένοι στα γέλια. Ο ορισμός της αμήχανης στιγμής.

Μου έχει συμβεί στο παρακάτω κομμάτι. Κι ήμουν και τόσο περήφανη που έλεγα όλους τους στίχους. Μέχρι που έκανα κι όλες τις φωνές! Αλήθεια όμως, πέστε μου, μόνο σε μένα έχει συμβεί;

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s